Zondag 11/04/2021

'Die 'faggot' was er te veel aan'

De zevende plaat van Queens of the Stone Age komt zowel uit de heupen als het hart. Villains is daarmee dan ook de tegenpool van zijn donkere voorganger ...Like Clockwork. 'Ik probeer mezelf niet langer in bescherming te nemen.'

Het blijkt de zoveelste bocht in de intrigerende catalogus. Zelden klonk de groep van Josh Homme zo dansbaar en - jawel - zelfs poppy. In de aanloop naar hun showcase voor Studio Brussel op zondag konden we Josh Homme even bij de kraag vatten.

'I gave birth to monsters that will terrorize normalcy', zing je op deze plaat. Hier spreekt een , euh, trotse vader.

"Ik hou van die monstertjes, natuurlijk. (lacht) Het fijne aan kinderen is dat ze alles wat je dacht te weten in twijfel trekken. Voor mij zijn ze de ultieme bevestiging dat de absolute waarheid niet bestaat. Ik probeer die monstertjes zo veel mogelijk om de 'normale wereld' met een kritisch oog te benaderen. Ik heb altijd een afkeer gehad van autoriteit. Laten we wel wezen: je hebt niets of niemand nodig om in je hart te weten dat je een vrouw niet mag slaan, dat je geen eikel mag zijn of geen gevaar voor anderen mag betekenen. Daarom denk ik dat het systeem in deze wereld zich niet mag gedragen als bezorgde en strenge ouders. Als ik ergens een bordje zie staan met: 'Wandel niet op het gras', hoop ik dat mijn monstertjes zichzelf niet kunnen bedwingen. Ze moeten alle bullshit doorzien. Fuck it! Mijn filosofie is: don't grow it if I can't walk on it. (lacht)"

Iets anders met kinderen: je bent altijd erg open geweest over je drank-en-drugsgebruik. Hoe leg je dát aan hen uit?

"Mensen worden al ongemakkelijk als ze bepaalde woorden horen: als ik op deze plaat goddamn zing, kun je mensen helemaal opnaaien. Als je zingt over 'nicotine, valium, vicodine, marihuana, ecstasy, alcohol én cocaïne' krijg je ze helemáál over de rooie. (lacht) Over de opvoeding van mijn kinderen maak ik me niet te veel zorgen. Ik probeer gewoon zo eerlijk mogelijk te zijn. Wat mijn gebruik betreft: ik heb altijd a chip on my shoulder gehad. Maar die chip maakte ook dat ik scherp bleef. Wat ik doe of deed, kan mensen choqueren. Maar ik heb alleen aan mijn monstertjes verantwoording af te leggen."

Sommige fans zullen op hun beurt gechoqueerd zijn omdat je voor de plaat in zee ging met producer Mark Ronson, de man achter commerciële hits als 'Uptown Funk'.

(lacht) "Ow yeah."

Eigenlijk hebben jullie hezelfde trekje om songs zo strak en droog mogelijk op te nemen.

"Blij dat je dat hebt opgemerkt. Het was bedoeld als een verrassende combinatie, maar ik voelde me van meet af aan heel erg verwant met Mark. Om deze plaat te vatten, moet je de magie van een Rubiks kubus kunnen appreciëren: je moet een beetje moeite doen om de oplossing te vinden. Je moet met een open visie luisteren, anders hoor je niet bij ons publiek."

Hoe zie je jouw publiek?

"Ik moet er vrede mee nemen dat ik wellicht homofobe en racistische mensen in ons publiek aantref, die niet hoog oplopen met wat ik zeg. Maar net zo goed wil ik alle overdreven politiek correcte mensen erbij betrekken, die net zo goed struikelen over wat ik zing. Weet je, ik heb een zwak voor comedy, en die vegen de vloer aan met beide partijen. (lacht) Ik maak me sterk dat ik hetzelfde doe met mijn publiek: ik wil je op zijn minst een béétje uitdagen. Dat is niet de makkelijkste weg, maar gelukkig lees ik de commentaren nooit op de sociale media."

Omdat jij het niet doet: de enige keer dat er in politiek correcte kringen met schande over jou werd gesproken, was toen je een fan in Noorwegen 'a chickenshit faggot' noemde.

"Shit."

Om eerlijk te zijn: ik begreep het wel. Je was doodziek en een lulletje rozenwater gooide een schoen naar je gezicht tijdens dat festivaloptreden. Een mens zou voor minder door het lint gaan.

"Ik had zo'n 40 graden koorts door een salmonellavergiftiging. Maar dat is geen excuus. Als ik oprecht met je kan zijn: ik wilde die kleine klootzak letterlijk vermoorden. Maar ik was twee weken ziek, weigerde om naar huis te gaan om de tour niet te vergallen, en toen die schoen me raakte, ging ik over de rooie. Ik denk dat ik élk vloekwoord en elke verwensing toen in de wei heb geslingerd. Ik ben er ook zeker van dat ik toen elke mogelijke combinatie van "cock", "fuck" en "motherfucker" in één zin heb gebruikt. (lacht) Nu moet je weten: mijn broer is homo, en hij is al heel wat jaren gelukkig met zijn vriend. Die 'faggot' was er dus te veel aan, wist ik meteen. Ik heb zoveel van mijn broer geleerd doorheen de jaren."

Hoe voelde je je achteraf? De backlash was niet min. En dat voor een groep die zich met enige zelfspot 'Queens' noemt - janetten.

"Ik voelde schaamte, nadat ik dat had gezegd. Het was net alsof ik mijn broer voor de trein had gegooid. Mijn woede was volledig gericht op die vervelende eikel in het publiek, maar niet op homo's. Doorheen de jaren heb ik al heel wat problemen gehad met fans, bijvoorbeeld toen ik Nick uit de band zwierde (Nick Oliveri zou zijn vriendin afgeranseld hebben, waarop Homme zijn vriend uit de groep zette, GVA), maar van die episode in Noorwegen heb ik nog altijd spijt. Van alle andere woorden heb ik géén spijt."

In 'The Evil had Landed' zing je: 'Going on a living spree / Any wanna come with me? Don't wanna miss your chance / Near life experience.' Blik je daarmee terug op je eigen bijna-doodervaring?

"Tijdens een knieoperatie werd ik een paar jaar geleden besmet met een ziekenhuisbacterie. Ze hebben me terug tot leven moeten wekken op de operatietafel. Ik stikte in het buisje dat in mijn keel zat. Ik was onder verdoving dus ik kan niet echt oordelen over wat de Absolute Waarheid is na dit leven, maar ik herinner me géén wit licht, géén tunnel, géén hemelpoort. Dat heeft er eerlijk gezegd wel stevig ingehakt. Toen ik wakker werd, leek het alsof iets me was ontvreemd. Ik was iéts kwijt. Dat gevoel heb ik moeten terugvinden. Daardoor klonk...Like Clockwork zo duister."

Nog één vraag: vroeger was je goede vrienden met Tim Vanhamel van Millionaire. Je producete ook Paradisiac. Heb je al de tijd gevonden om zijn langverhoopte nieuwe plaat te beluisteren?

"Ik heb dat album nog altijd niet te pakken gekregen. Maar ik ben echt blij voor hem. Tim en Aldo (Struyf; GVA) zijn fuckin' getalenteerd, daar heb je geen idee van. Ik heb ook altijd rotsvast geloofd in Timmy. Als hij indertijd zo overtuigd als ik was geweest in wat hij allemaal kon bereiken, was hij vast één van de grootste en belangrijkste muzikanten vandaag geweest. Onze start was fantastisch, maar ik geloof dat hij nog te jong was om alles te bevatten. Toen we elkaar leerden kennen, was hij nog praktisch een kind. En ik pleit ook schuldig: als je in mijn wereld belandt, raak je vast in de tornado die Josh heet. Sommige mensen voelen zich meteen thuis in het oog van de storm, maar anderen raken weggeslingerd. Hun debuutplaat was belachelijk goed - zo eerlijk, zo weird, zo dansbaar - en ik wéét gewoon dat het nieuwe album minstens even goed moet zijn. Deze wereld is een betere plaats als hij muziek maakt, dat zweer ik je."

Villains is nu uit bij Matador Records. Queens of the Stone Age staat op 16/11 in het Sportpaleis, Antwerpen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234