Dinsdag 01/12/2020
Beeld Geert Joostens

Back in Belgium

Die centimeter aangekoekte modder op mijn regenlaarzen laat ik nostalgisch zitten

Annelies De Rouck (37) woonde 15 jaar in Londen, Amsterdam en New York. Onlangs verhuisde ze terug naar Brussel.

Bij het legen van de laatste verhuisdozen uit mijn trans-Atlantische overtocht kwam ik mijn collectie aan ongediertebestrijders tegen. Kleefstrips voor krekels, doosjes met plakkerig spul voor motten, kooitjes voor muizen... en mijn Dyson-handstofzuigertje, aangekocht tijdens een plaag van vliegende mieren.

Om maar te zeggen, in mijn vorige woonst ging het er wat natureller aan toe dan hier in Brussel. Mijn terras mondde uit in een ongerept bos van 10 hectare en aan de andere kant grensde mijn tuin aan een boerderij met biologisch gekweekte dieren en groenten, die ook de nodige critters aantrokken. Zodra de lente aanbrak, had ik elke maand wel een plaag in huis.

In Bellport eten op het aanrecht laten staan? Vergeet het. Dan had ik bij thuiskomst gegarandeerd muizenstrontjes of mieren in de keuken. Elke avond checkte ik mijn huid op teken, met dank aan de herten die zo lieflijk en dartel uit het bos over mijn gazon kwamen huppelen.

De deur eens openzetten voor wat frisse lucht? Not done. Op een dag belde Mikey, de lokale UPS-man, om te zeggen dat hij bij het afleveren van een pakket een eekhoorn in mijn veranda had zien zitten. Lekker chillen in de zon, deed-ie. Dagen heeft het geduurd voor ik dat beestje met bordjes pindakaas naar buiten heb kunnen lokken.

Mijn kleerkast behandelde ik met essentiële olie van cederhout en dan nog vielen er gaten in mijn truien. Motten, de nachtmerrie van elke modeliefhebber. Op een gegeven moment bleef ik gewoon met gaten in mijn truien rondlopen. De Engelse aristocraten doen dat ook, right?

De plaag der plagen is wel: krekels. Heel charmant, tsjilpende krekels op een zwoele zomernacht. Zolang ze buiten blijven. Eens ze je huis binnendringen, wordt het een ander verhaal. Die beesten hebben me letterlijk doen janken. De hele nacht door hoor je ze tsjilpen en ­probeer maar eens een krekel te vangen of dood te meppen. Potjes met melassestroop neerzetten, zoals me werd aangeraden, resulteerde in nul gevangen krekels, maar wel een drijvende groene schimmel.

Je schoenen aantrekken? Eerst even checken of er geen giftige spinnen in zitten. In de herfst komen de bosmarmotten. Die graven zichzelf in onder je huis om hun kamp te bouwen voor de winter en richten daarbij een ravage aan. De bosmarmot die bij mij zijn intrek nam, had de vreemde gewoonte om van me weg te lopen terwijl hij achterom keek. De natuur. Het is wat.

Dat het even wennen is aan Brussel na anderhalf jaar van wildlife en gaten in mijn kleren, is een feit. Ik woon in een proper appartement en heb een kelder zonder kakkerlakken. Er lopen geen wilde kalkoenen voor de deur. Maar op mijn regenlaarzen zit nog steeds een centimeter aangekoekte modder van op de boerderij. De modder heeft een nostalgische waarde, my country girl cred. Die laat ik er nog even op zitten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234