Woensdag 25/11/2020

Di Rupo kiest aanval als verdediging

De PS tuimelt naar beneden in de peilingen en dus kiest de partij voor de vlucht vooruit. Met nieuwe ethische regels en een onderzoek naar alle vormen van belangenvermenging in het Waalse Parlement dient de publieke opinie te worden gesust. Inmiddels lekken, niet toevallig, vervelende verhalen over politieke rivalen uit.

Elio Di Rupo was de jongste dagen, na het uitlekken van de affaire-Donfut in La Libre Belgique, bijzonder discreet in zijn uitlatingen. Maar die rust was slechts schijn, want gisteren gaf Di Rupo in een sliert interviews volop lucht aan zijn ongenoegen. Dat ongenoegen is overigens vooral van toepassing op de anderen, veel meer dan op zijn eigen partij en Didier Donfut. Di Rupo ziet hoe zich een beschadigingscampagne aftekent vanuit de concurrentie en de media. “Ik ben het beu dat de anderen blabla verkopen over de PS, en ondertussen zelf de witte ridder uithangen.” Elio Di Rupo zegt dat hem niets kwalijk kan worden genomen: zijn eigen auditcomité zag geen problemen in Donfuts privéjob als duurbetaalde consultant van de bevriende gasintercommunale IGH. Hij weigerde Donfut dan ook publiekelijk af te vallen en onderstreept dat er geen sprake is van fraude. Maar zoals wel vaker met Di Rupo zat de adder onder het gras. In één kranteninterview zegde hij haast achteloos dat Donfut niet alle gegevens over zijn exorbitante verloning heeft meegedeeld. Voor Donfut betekent dat: over en uit, althans zo lang Elio Di Rupo de voorzitter van de Franstalige socialisten is. Maar een te luid uitgesproken sanctie is ook een schuldbekentenis en daar past Di Rupo voor. Hij wil integendeel de aandacht richten op de initiatieven van de PS voor meer ethiek in de politiek. Een eerste luik daarvan is het verbod op welke cumulatie ook voor leden van de Franstalige regering, en tijdens een spoedsessie van het Waalse Parlement werd beslist tot een audit naar alle mogelijke gevallen van belangenvermenging aldaar. Alle partijen, met uitzondering van MR, engageerden zich om die controleronde op te nemen in een volgende regeerakkoord. Volgens Rudy Demotte moet nu vooral naar de toekomst gekeken worden. De minister-president waarschuwt voor een politiek van de achteruitkijkspiegel. “Terugkijkend is een aantal zaken weliswaar problematisch, maar niet ontwettelijk. We moeten dus opletten voor een retrospectieve politiek.”Makkelijk wordt dat niet, aangezien MR, Ecolo en zelfs coalitiepartner cdH bloed geroken hebben. De PS is aangeschoten wild en er circuleren volop geruchten over rampzalige interne peilingen waarin de socialisten diep wegzinken. Even liep zelfs het verhaal dat Di Rupo in een wanhoopspoging zijn ontslag zou aanbieden, maar dat wordt door hemzelf in alle toonaarden ontkend. Opvallend was hoe Carlo Di Antonio, de cdH-burgemeester van Dour en organisator van het muziekfestival, tekeerging tegen de hegemonie van de PS in bepaalde regio’s. “Met 45 procent van de stemmen nemen ze 70 procent van de publieke bestuursposten en 80 procent van de directeursposten voor hun rekening.

Marcourt in het vizier

Het hardst gaan echter MR en Ecolo, die na Donfut nu ook hun pijlen richten op Waals minister van Economie en Europees lijsttrekker Jean-Claude Marcourt. Die was tot enkele weken geleden voorzitter van Socofé, een financieringsinstrument van de Waalse openbare besturen, en ontving 30.000 euro wedde per jaar. Zonder dat er concreet belastend materiaal is tegen Marcourt, ziet de oppositie toch een schijn van partijdigheid en vreest ze voor belangenvermenging. “Dit is niet zo anders als met Donfut”, zegt Bernard Wesphael (Ecolo). “Een smoking gun is er inderdaad niet, maar het kan niet dat hij 30.000 euro krijgt boven op zijn ministerloon.” Di Rupo reageerde door te stellen dat Marcourt na de verkiezingen die job zeker niet weer opneemt als hij opnieuw minister wordt. En ondertussen is ook vanuit de Franse Gemeenschap de aanval ingezet op de PS. Francoise Bertieaux (MR) verwijt minister van Cultuur Fadila Laanan dat ze de culturele verenigingen in Brussel aanschreef over ruimhartige subsidies en dat zij de kassen leegmaakt voor haar eigen politieke doeleinden. Laanan verdedigt zich door te beweren dat de brief aan de administratie gericht was en niet aan de verenigingen. Maar nu ook Olivier Chastel in opspraak raakt (zie kader) is het duidelijk dat de politieke campagne bij de Franstaligen een nog smeriger oorlog is dan de campagne van 2007.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234