Donderdag 01/12/2022

Deze test brengt uw gezin ernstige schade toe

Boots, een Britse drogist van Di-kaliber, heeft nu vaderschapstesten in de rekken.

Ziet u dat? Ik laat een witregel zodat u zich de storm kan voorstellen die de release uitlokte. Geen nood tot domme grappen (“Bent u de papa? Een wit product vertelt het u!”). Ja, met een béétje slaap word ik best oplettend.

Boots zelf schuift als echte kruidenier gentlemanschap opzij. “Er was vraag naar”, zeggen ze simpeltjes. Wordt emotionele schade aangehaald, dan antwoordt Boots droogweg dat de tests meestal op kinderen wordt gebruikt voordat ze de impact van de test begrijpen. Was die test twee maanden later uitgebracht, dan had hun fijngevoeligheid brokken gemaakt als aprilgrap en geloofde geen hond in hun release.

Ook nu zijn tal van platte moppen in omloop - “Bij een pak luiers: nu gratis DNA-kit!” - ik bespaar ze u. De resulterende knoert van een polemiek is interessanter. Zelfs de verslaggeving raakt in ja-nee verstrikt. Geen mannelijke journalist schrijft over materie die zowel kinderen, moraliteit, als winkels vol aspirine en schijnbaar-de-beste-anti-rimpelcrème-in-Engeland impliceert. De onderhuidse misogynie die bepaalde onderwerpen onder een ‘lifestyleparaplu’ schuift, levert zelden problemen op. Maar nu The Truth om de hoek ligt, krijgen journalistes die dit ethische kluwen tackelen de wind van voren. Kwaaie mannen beschuldigen hen van maternalisme en brullen dat geen vrouw hen de wet voorschrijft. De grapjassen: geen man durft hier aan te raken. (“Wat van een aantal moeders niet kan gezegd worden!”, schrijven sommige lomperds, maar ík niet.)

De emotionele schade die het product riskeert, smoort elke oneliner. Vier procent: zoveel kinderen, schat de wetenschap, zijn door een vreemde man verwekt. Mannen die een test overwegen, hebben wellicht meer kans op een mismatch - gerede twijfel noch compulsief wantrouwen maken relaties er immers stabieler op. Zal Boots acht procent niet-vaderschap blootleggen? Zestien? Tweeëndertig? Hoeveel leed verbergt een cijfer?

Er was vraag naar. Vraag of losse nieuwsgierigheid? Wat met het kind dat zichzelf voor de grap test maar heftige resultaten krijgt? Moet elke nieuwsgierigheid bevredigd worden? Is een kwaaie waarheid de vrouw die je bemint, het gezin dat je droomt waard? Wil je DNA voor je familie inruilen?

“Ach, gezeur! De wetenschap was er allang”, redeneren voorstanders. Toch maakt de laagdrempelige drogist verschil. Elke DNA-test kwam pre-Boots met medische omkadering. Doorzicht, delicatesse en opvang zijn daar standaard; uit ervaring weet men welke emotionele fall-out zulke tests hebben.

Een DIY-kit bevat geen doe-het-zelf-opvang na de feiten. Kinderen te klein om te begrijpen, zijn nooit groot genoeg voor gebroken gezinnen. Ouders, groot genoeg voor fouten, zijn altijd kwetsbaar voor resultaten, of voor de pijn van ongegronde twijfel. Waarheid is geen ultiem streven als je met ongeluk en pijn betaalt. Dit commercieel experiment hoort te worden verboden.

Seg madammeken, zeggen Kwaaie Mannen nu in koor, ik wil wel geen vreemd joeng opvoeden hein! Jongens: suck it up already. Dat risico loop je altijd, en dat deel je. Heeft uw medeverwekster soms zekerheid of u ooit koekoeksjong verwekte? Echt wantrouwigen horen in de medische mallemolen, compleet met - broodnodige - opvang. Maar minstens tot een test kan uitwijzen of ú naast de pot piste, raad ik u aan uw kroost te beminnen. Par défaut, zonder wantrouwen. Dat levert meer geluk op voor iedereen.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234