Woensdag 11/12/2019
Carl Devos. Beeld photo_news

Column

Deze PS'ers zijn antisocialisten

Het degoutante Samu-schandaal kent een vuile afloop. Open Vld en sp.a zijn verwikkeld in een moddergevecht. Na harde woorden van Crombez over de lakse houding van de liberalen, wordt in mandatenlijsten gezocht naar bijverdienende sp.a’ers. Om de Vlaamse kameraden het moreel overwicht te ontnemen. Daarmee zakken we weg in de rioolpolitiek.

Over de essentie is nochtans brede consensus. Dat de gauche caviar als omgekeerde Robin Hoods bij Samusocial geld wegnam van de allerarmsten, is extreme normvervaging. Erger dan Publifin, waar PS’ers zoals anderen aan de vetpotten van het systeem zaten. Bij Samusocial hebben PS’ers zelf een systeem opgezet om zich ten koste van sukkelaars te verrijken. Dat ze dit eerst verdedigden en tot ontslag gedwongen moesten worden, bewijst de totale vervreemding van deze funeste arbeidersaristocratie. Deze PS’ers zijn de antisocialisten. Gelukkig zijn er andere PS’ers. Die hebben het ook gehad met al die affaires, in stilte. Zoals bij elk ontslag van een politieke topper, vertrok Mayeur pas toen de steun binnen de eigen partij afbrokkelde. Veel tegenstrevers in de verdeelde Brusselse PS hadden openstaande rekeningen.

Veel geblaat, weinig wol

Di Rupo, sinds 1992 minister en sinds 1999 aan de top van de PS, kan het tij niet keren. Veel geblaat, weinig wol. Gecontesteerd, dus niet de grote chef, ook zonder al die schandalen, omdat hij als man van het verleden en Di Rupo I onmogelijk het antwoord op de PTB is. Vorige week floten militanten hem terug op een congres, omdat hij talmt met nieuwe interne fatsoenregels. Di Rupo klampt zich vast aan zijn mandaat, eenzaam denkend dat koppigheid een vorm van leiderschap is. Ze laten hem zitten, niemand wil nu als voorzitter ten onder gaan. Decennia kon de PS ongegeneerd haar goesting doen, er was toch geen echte concurrent waar hun kiezers bij terechtkonden. Dat is voorbij.

Crombez heeft zich er snel en hard van gedistantieerd. Hij maakt een goede beurt. Vanuit moreel oogpunt de evidentie zelve, politiek is de band met de PS verbreken dat veel minder. De suggestie dat hij enkel ‘schuldig door associatie’ wil vermijden is te cynisch. Wie Crombez en zijn strijd voor ethische politiek kent, weet dat hij het erg meent. Hij heeft gelijk, het Brussels college is te snel tot de orde van de dag gegaan. Door alle heisa durfden ze Ans Persoons niet te vervangen, maar voorts is alvast niet de indruk gewekt dat ze hard nagedacht en onderhandeld hebben over hoe ze in Brussel dat verderfelijk kluwen van parastatales en vzw-praktijken zullen uitroeien. Wat met de talrijke politiek gestuurde vzw’s, die achter een bestuurlijk rookgordijn veel macht en geld aan democratische controle en publieke transparantie onttrekken? En zoals Vlaamse intercommunales een leger gebuisde politici sussen.

Niet Mayeur of de kaviaarsocialisten zijn de voornaamste inzet van dit schandaal, wel een intern Brusselse staatshervorming die het daar heersend bestuursmodel opkuist. Er mag ook gedacht worden over een stevig basisloon voor allerlei mandatarissen, met een totaalverbod op betaalde (semi-)publieke mandaten en een algehele cumulbeperking. Dat zal voor na een volgende schok zijn. De parlementaire werkgroep politieke vernieuwing moet eerst nog van een muis bevallen. De kans dat net Close, de nieuwe Brusselse burgemeester, de stal uitmest lijkt gezien zijn cv klein. Wellicht zal het model electoraal moeten imploderen. Al is het moeilijk dat juist in te schatten.

Het bericht dat het ABVV zich beraadt over de relatie met PS en sp.a, kwam in de krant nadat de uitnodiging voor het congres naar beide partijen was verstuurd. Maar het klopt dat, niet voor het eerst, er zeker in de FGTB ernstige vragen zijn over de bevoorrechte relatie met de PS. Omwille van de schandalen die in volkshuizen niet uit te leggen zijn, omwille van het beleid van Di Rupo I en de besparingen in de Waalse regering, omdat de PTB al diep in de vakbond zit maar vooral omdat er nu eenmaal een alternatief is voor de PS: de PTB. De gedachte dat, na Frankrijk, ook in eigen land de klassieke sociaaldemocratie reddeloos verloren is, verdient evenwel nuance.

Links groeit, daarbinnen zijn er verschuivingen. Niet steeds in één richting. Kijk naar Labour. Jeremy Corbyn won de verkiezingen, door gewoon links te zijn. Als ze bij Labour wat eerder intern vrede gesloten hadden, was de groei allicht nog sterker geweest. Het kan nog, met een ongegeneerd, soms radicale, hoogideologische linkse bottom-up benadering, met klare taal, scherpe ideeën en weinig marketing, verkiezingen winnen. Links is niet dood.

Ideologische politiek 

De progressieve bundeling in Antwerpen, met onder andere sp.a en Groen, heeft potentieel. Blijkt ook uit een interne peiling. Het is niet uitgesloten dat De Wever het stadhuis moet verlaten, niet omdat hij uit coalities gesloten wordt, maar omdat hij electoraal geklopt wordt. Evenmin is het ondenkbaar dat Kris Peeters dan havenschepen wordt, Wouter Beke (vice-)premier en beweging.netter Hilde Crevits partijvoorzitter. Er kan veel schuiven als links in beweging komt.

Ondanks alle affaires, het populisme of antipolitiek, is de ideologische politiek niet dood. En het uitstekend werk van de parlementaire onderzoekscommissie naar terreur bewijst dat politiek veel meer is dan zelfverrijkende salonsocialisten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234