Maandag 14/10/2019

Emmanuel Macron

Deze man "vermoordt Hollande met traag werkend gif"

Emmanuel Macron voelt zich thuis in het pluche. Volgend jaar zou de Franse minister een gooi doen naar het hoogste ambt in het Elysée. Beeld © Reuters

Hij wil het nog altijd niet gezegd hebben, maar de Franse minister van Economie Emmanuel Macron maakt zich wel degelijk op voor de presidentsverkiezingen, over een jaar. Terwijl veel Fransen het gehad hebben met de politieke klasse, krijgt de jonge Macron (38) krediet à volonté.

Er gaat geen zonsopgang voorbij of hij staat weer op een cover. Gisteren in Le Monde, eergisteren in Courrier International, die het enthousiasme van de buitenlandse pers aanhaalt. Dat van The Economist bijvoorbeeld, want volgens het Londense blad zorgt Macron voor de "optimistische noot in een voor de rest miserabel partijlandschap".

Dat verklaart prompt het succes van de man in de peilingen. Een meerderheid van Fransen noemt Macron het beste paard dat links op stal heeft. Hij wordt dynamisch, competent en oprecht genoemd, ook in zijn mening. Op zijn 38ste is hij naar Franse politieke normen bovendien erg jong.

Dicht bij het volk staan doet hij dan weer niet, lokale netwerken moet hij missen. Macron studeerde af aan de elitaire Ecole Nationale d'Administration (ENA), géén pluspunt in de perceptie. En dat hij eerder voor de Banque Rothschild aan de slag was, vinden onze zuiderburen niet minder verdacht.

Desondanks: Frankrijk heeft finaal de modieuze begrippen 'can do' en 'upbeat' ontdekt en ergens in die woordenwolk hoort Macron ook thuis. Als minister nam hij bovendien de 35 urenwerkweek op de korrel, versoepelde hij de wet op de nacht- en zondagsarbeid en verdedigde hij de chauffeurs van Uber. Atypisch links allemaal, al wil net daar de clou nu zitten: 'typisch' links heeft het verkorven in Frankrijk.

Dolk in de rug

Over precies een jaar kiezen de Fransen hun nieuwe president. Noch het centrumrechtse mandaat van Nicolas Sarkozy (2007-2012) noch dat van François Hollande (2012-2017), centrumlinks, hebben overtuigd. De populariteit van die laatste mag dan onder de 14 procent gedoken zijn, een fabuleus dieptepunt, de enige die tegen wil en dank nog aan een tweede ambtstermijn denkt is hijzelf.

In de wachtkamer blijven zitten tot Hollande zich eind dit jaar eventueel kandidaat stelt, wil Macron echter niet. In de Brusselse krant Le Soir gaf de minister dinsdag voor het eerst toe een "presidentieel project" in het achterhoofd te hebben.

Toch wil Macron, die eerder Hollandes adviseur was en op het Elysée 'Mozart' als bijnaam kreeg, de rebelse jeune premier dus, zijn broodheer geen dolksteek in de rug geven. "Ik ben Brutus niet," liet hij zich ontvallen.

"Brutus is hij inderdaad niet", merkte politiek radiocommentator Thomas Legrand gisteren fijntjes op. "Liever vermoordt Macron Hollande met acupuncturale speldenprikjes en traag werkend gif."

Parijs wil dan ook gretig weten wie straks wie zal laten vallen: de president zijn minister (wegens onloyaal)? Of omgekeerd, de minister zijn president (wegens gênant)? Terwijl Macron zelf geen PS-lid is en nog maar pas zijn eigen beweging En marche! opgericht heeft, staan Frankrijks klassieke socialisten voor schut: wie o wie kan na François Hollande het Elysée nog in? En nog: hoe vermijdt de PS dat ze ter linkerzijde de pas wordt afgesneden door La Nuit Debout, een embryonaal zij het veelbesproken Podemos-epigoon?

Emmanuel Macron mag dan zelf over het nodige aplomb beschikken, de vraag luidt of zijn gooi wel opportuun is, en of hij niet beter op 2022 mikt - hij zou dan nog altijd maar 44 zijn. Immers, nu het zonneklaar is dat de Fransen de aloude links-rechtsdiscussies beu zijn en dat de voorbije jaren enkel de thuisblijvers en het extreemrechtse FN er electoraal op zijn vooruitgegaan, groeit de hang naar eenheid weer. De burger zou met andere woorden heimwee hebben naar het politieke centrum.

Juppé als tegenstander

Maar in datzelfde centrum zit uitgerekend ook het gevaar: nog populairder dan Macron, en sinds maanden gedoodverfd als volgend president, is oud-premier Alain Juppé. Hij hoopt de nominatie voor de rechtse Les Républicains (LR) te verzilveren. Zo acceptabel als Juppé voor linkse kiezers blijkt, zo doenbaar oogt Macron voor rechts. Wie van beiden moet het pleit dan winnen?

Volgens Céline Bracq van het onderzoeksbureau Odoxa, dat zopas een peiling realiseerde voor de krant Le Parisien, vindt 58 procent van de Fransen dat de burgemeester van Bordeaux (Juppé, LD) een goed staatshoofd zou zijn, terwijl 52 procent dat vindt van Macron. "Als Emmanuel Macron het in de tweede ronde moest opnemen tegen Nicolas Sarkozy, dan zou Macron president worden. Van Juppé zou Macron echter wél verliezen."

Dat de twee elkaars innigste vijanden zijn, dezer dagen, mag ook blijken uit een zinnetje dat Juppé eerder deze week voor zijn achtervolger veil had. "Macron zou beter zijn werk doen als minister." Of hoe de oude favoriet de hete adem van de jonge uitdager in de nek voelt.

Intussen stelt Juppés partijgenoot en oud-premier Jean-Pierre Raffarin een pragmatische oplossing voor: "Onder Juppé zou Macron een excellent premier zijn."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234