Zaterdag 11/07/2020

Hijab toegelaten

Deze Limburgse zoekt vrouwen om in Afghanistan te gaan voetballen

Beeld © AP

Als vrouw voetballen voor een land dat in puin ligt. Doodsbedreigingen krijgen omdat je tegen een bal trapt. De Vlaamse Huberte Stas (46) laat zich niet afschrikken. Zij scout Afghaanse meisjes van over de hele wereld om een nationaal team samen te stellen.

"Voor ons is het allemaal zo vanzelfsprekend, dat sporten", zucht Huberte. Ook zij trapte op de lagere school gewoon een balletje met de jongens in thuishaven Tongeren, tot haar 41ste zelfs in voetbalploegen zoals die van Lanaken, Overpelt, Lommel en het Belgische militaire voetbalteam. Maar voetbal in een oorlogsland zoals Afghanistan? Daar bestaat officieel wel een nationale vrouwenploeg, maar er zijn geen spelers, geen wedstrijden, geen stadions.

Huberte steekt er sinds vier weken, naast haar job als militair in het NAVO-hoofdkwartier in Brunsem, al haar vrije tijd in. Ze werd benoemd tot technisch directeur van het Afghaanse Nationale Vrouwenvoetbalteam. Een team dat nog volop geboetseerd wordt door haar en zes andere medewerkers, met Afghaanse speelsters van over de hele wereld. "Zolang ze maar de kans krijgen om hun droom waar te maken", zegt Huberte. Buiten Afghanistan weliswaar, want voetballende vrouwen zijn er taboe.

Huberte Stas (46) scout Afghaanse meisjes van over de hele wereld om een nationaal team samen te stellen.Beeld RV

Gevlucht voor taliban

Neem nu de 29-jarige Khalida Popal, geboren in Kaboel en op haar twintigste de eerste vrouwelijke nationale voetbalspeelster die Afghanistan ooit heeft gekend. Net dat voetbal en haar status als vrouwenrechtenactiviste leverde haar doodsbedreigingen op. Haar broer en trainer werden in elkaar geslagen, en Khalida ontvluchtte op haar 23ste haar thuisland om later in Denemarken terecht te komen. Met goedkeuring van de Afghaanse Voetbalfederatie is zij nu bezielster van het initiatief om speelsters bij elkaar te zoeken voor een nationaal team, een project waarin ze Huberte, via een gemeenschappelijke vriendin, meegetrokken heeft. "Ik had geen bedenktijd nodig", zegt Huberte. "Ik voelde me meteen verbonden." En niet alleen door haar eigen voetbalmicrobe. Voor haar job is Huberte al drie keer uitgestuurd naar Afghanistan. "Om bij te dragen aan de veiligheid en opbouw van het land. Maar elke keer dat ik er was, verdween de vrijheid van de vrouw wat meer. Ik zag hoe de vrouwen er rondliepen, ik wist hoe ze behandeld werden, en toch kon ik niet meteen helpen."

Tot nu. Door te scouten op internationale voetbaltornooien en op sociale media, sprokkelde het team al 32 Afghaanse speelsters bij elkaar, allemaal tussen de 13 en 29 jaar oud. Sommigen werden als Afghaanse geboren in een ander land, sommigen zijn gevlucht voor de bezetting van Rusland of het talibanregime. Zeven van hen wonen zelfs nog in Afghanistan. "Met hen kunnen we moeilijk contact houden - slechts een van de meisjes heeft toegang tot internet. Daarom proberen we nu smartphones te versturen, want het is belangrijk dat we ook van hen gegevens hebben."

1 miljoen dollar

Alle meisjes kregen van fitnesscoach John De Witt immers een trainingsschema mee, waarvan ze de geboekte resultaten elke dag moeten doorgeven. De eerste week van september reizen alle meisjes af naar Californië, waar ze voor het eerst samen trainen én meedoen aan een tornooi. "Op basis van hun fitheid, talent en teamgeest daar, kiezen we er 23 voor de nationale ploeg", zegt Huberte. "Daarmee trekken we dan in november naar de Zuidoost-Aziatische Spelen in India, maar de rest laten we zeker niet in de steek. Halen ze het dit jaar niet, dan volgend jaar misschien wel."

Opvallend: Deense sportfabrikant Hummel sponsort een deel van de outfits én ontwierp zelfs een model voor de Afghaanse meisjes die graag vasthouden aan hun cultuur. "Elk meisje dat wil, kan in hijab (sluier, red.) spelen", zegt Huberte. "Daarvoor dragen ze onder hun gewone uitrusting truitjes waarin een kapje verwerkt zit, met lange mouwen, alsook lange broeken. Die outfit voelt aan als een tweede huid en zit niet in de weg bij het koppen." Maar er komt méér bij kijken dan enkel de shirtjes. Voor het hele project, over een periode van drie jaar, heeft het team maar liefst 1 miljoen dollar nodig om alles te bekostigen. Dat gebeurt via crowdfunding en de verkoop van sjaals. "Alle beetjes helpen", zegt Huberte. "Tegen 2018 willen we als team in de top 100 van de FIFA-ranking terechtkomen - momenteel staat Afghanistan gerankt op 133. Maar alle vrijwilligers wéten dat het serieus is, dat het niet zomaar om een caféploeg van om de hoek gaat. Om te bereiken wat al deze meisjes willen: als vrouw hun land trots maken."

Doneren kan via GoFundMe.com/AFFWomensFund

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234