Dinsdag 21/01/2020

Fotografie

Deze foto’s van 2019 beroerden ons het meest

Beeld Steffen M. Olsen / AP

Het was een rumoerig jaar, over de hele wereld stonden gewone mensen op om zich te verzetten. Tegen onrecht, voor een degelijk klimaatplan. De redactie van De Morgen selecteerde de meest beklijvende beelden van het bijna afgelopen jaar. 

Het stilaan iconische ‘how dare you’-moment van Greta Thunberg is voor de redactie het meest beklijvende beeld van het bijna afgelopen jaar. Lees hier waarom.

Lotte Beckers, journalist: Het zou een of ander tropisch eiland kunnen zijn, maar deze foto werd genomen in Groenland, afgelopen zomer. Bij ons zijn de gevolgen van de klimaatcrisis niet altijd even zichtbaar, al zijn de zomerse hitterecords wat ons betreft niet voor herhaling vatbaar. Maar dit treffende en angstaanjagende beeld van sledehonden die niet langer op ijs maar door smeltwater lopen, confronteert. Het klimaat verandert. Je kan maar hopen dat, na alle gescheld en getalm van de laatste maanden, 2020 eindelijk het jaar wordt waarin daar iets aan gedaan wordt. 

POLYESTERPOLITIEK

Beeld Brendan Smialolowski / AFP

Frederik De Backer, coördinator digitale editie: De Republikeinse luitenant-gouverneur Billy Nungesser heet zijn president welkom in Louisiana. Om die nog meer op zijn gemak te stellen dan al het geval zou moeten zijn in een staat die is geboetseerd uit drassige zomp en het hoogste aantal bajesklanten per capita telt, heeft bolle Billy een paar kekke sokjes aangetrokken. Want zo wordt vandaag beleid gefingeerd. Ideologie herleid tot kleurige zever, polyester­politiek, stinkend naar leugens en teenschimmel.

‘NEEM MIJN DOCHTER MEE’

Beeld Tim Dirven

Tim Dirven, fotograaf: Tijdens een reportage in Syrië ontmoette ik Imad. Hij verloor beide benen toen een mijn ontplofte in zijn toch al vernielde huis in Raqqa. De familie vertrok naar de grootouders op het platteland. De vader volgde een computer­opleiding bij een ngo, maar is nog steeds werkloos. De familie overleeft in extreme armoede. Terwijl ik een portret van de vader maakte, huppelde dit meisje rond in het huis. Bij het afscheid smeekte de moeder mij om het kind mee te nemen naar Europa omdat ze bij hen geen toekomst heeft. Op zo’n moment besef je ten volle hoe verwoestend oorlog is, als een moeder aan een wildvreemde vraagt haar kind mee te nemen.

EEN VOOR ALLEN, ALLEN VOOR PIA

Beeld Francis Vanhee

Sara Vandekerckhove, journalist: Zowat alle Vlamingen sloten dit jaar de kleine Pia in hun hart. Het meisje met de genetische aandoening, wier ouders er alles aan wilden doen om haar die nieuwe, innovatieve maar volstrekt onbetaalbare gentherapie te geven. Onhaalbaar leek het, maar ouderliefde laat geen praktische bezwaren toe. Er werd geshared en ge-gsms’d. En gevloekt. Want hoe kan het dat een geneesmiddel voor een zeldzame ­spierziekte zo veel geld – 1,9 miljoen euro! – kost? Big Pharma op z’n slechtst. De Vlaming op z’n mooist.

OPZIJ, OPZIJ, OPZIJ

Beeld Antonio Masiello / Getty Images

Bastiaan Fonteyn, chef eindredactie: Maak plaats, maak plaats, maak plaats, want er is een Italiaanse   übermacho op komst. De trui en de handgebaren van Matteo Salvini, leider van het radicaal-rechtse Lega, zetten zijn boodschap kracht bij: ­oprotten als je geen deel uitmaakt van ‘zijn’ Italië. Een gevaarlijke cocktail van misprijzen, nationalisme en arrogantie. Het verpest het beeld van ‘mijn’ Italië: prachtige landschappen, fantastische cultuur, heerlijk eten,  de mooiste koersfietsen. Je mag dat gerust een cocktail van naïviteit en clichés noemen.

ZEER SLECHTE TIMING

Beeld Tim Dirven

Pieter Dumon, journalist cultuur en media: De Vlaamse feestdag moest de mooiste dag van zijn professionele leven worden. Strak in het – in politieke kringen blijkbaar verplichte – blauwe pak mocht Kris Van Dijck als kersvers Vlaams parlementsvoorzitter het Vlaamse volk toespreken. Het draaide net iets anders uit. Nog tijdens zijn speech lichtten de smartphones van de aanwezigen massaal op. Het bijna ­vergeten blad P-magazine beschuldigde Van Dijck van sociale fraude, in een poging een ­prostituee met wie hij nauwe banden onderhield aan een uitkering te helpen. Bewezen werden de feiten nooit, maar op een politiek moment de gloire moet Van Dijck niet meer rekenen.

SPIJBELEN MET GRETA

Beeld Bob Van Mol

Bart Eeckhout, hoofdredacteur: Is de protestbeweging van de klimaatjongeren mislukt, na de hype? Het is een besluit dat nogal wat verdedigers van het status quo graag willen opdringen. Toch klopt die conclusie niet. Het blijft een geweldige verdienste van dit jonge volkje dat ze op een even frisse als urgente toon de discussie over klimaat en beleid blijvend gebracht hebben waar ze hoort: in het centrum van het debat. Dat Kyra, Greta, Anuna en de rest intussen ook, voor zover nodig, netjes aangetoond hebben dat het nog wel meevalt met het maatschappelijke bewustzijn van de jeugd van tegenwoordig, is fijn meegenomen.

NIETS IS WAT HET LIJKT

Beeld Hannah McKay / Reuters

Jeroen Duvillier, eindredacteur: Alles zal worden onthuld, tenzij de klokkenluider zelf in nevelen is gehuld. Zeven jaar lang kon Julian Assange zich schuilhouden in de Ecuadoraanse ambassade in Londen. Hier lijkt de Australische WikiLeaks-oprichter, vlak na zijn arrestatie in april, een dagje rechtbank helemaal prima te vinden. Maar niets is wat het lijkt. Dat weet deze man wellicht beter dan wie ook.

1:59:40.2

Beeld Christian Bruna / EPA

Jan Straetmans, vormgever: In een fysieke en wetenschappelijke tour de force dook Keniaan Eliud Kipchoge op 12 oktober onder de magische grens van de 2 uur op de marathon. Onder perfecte omstandigheden in Wenen deed hij er zelfs 19 seconden af. De 42,195 km overbrugde hij na experimenten in windtunnels, en met 41 toplopers in groepjes van 7 als roterende ‘hazen’ in V-formatie, een auto met laser die het tempo bepaalt en custom-made Nike Vaporfly-superschoenen. In Kipchoge’s eigen woorden: “Naar de maan en terug”. Nu nog een officieel record onder de 2 uur en hij is helemaal buitenaards.

BILLIE THE KID

Beeld Stefaan Temmerman

Robin Broos, cultuurjournalist: Er werd vooraf wat cynisch over gedaan. Maakt dat 17-jarig Amerikaans meisje niet gewoon wat muziek voor bakvissen die zichzelf buitenproportionele crisissen op de schouders halen? Nee, dacht Chokri Mahassine, en hij verplaatste de Pukkelpop-set van Billie Eilish regelrecht naar de Main Stage. In haar groen gevlamde, baggy outfit wist ze haar donkere teksten energiek te vertalen naar het allergrootste podium. En dat sloeg niet alleen bij bak­­vissen aan. Billie kwam, zag en overwon. Duh.

HET VERDRIET VAN PARIJS

Beeld Thierry Mallet / AP

René van Munster, chef eindredactie: Sommige dingen bestáán gewoon niet. Mick Jagger die doodvalt. Anderlecht dat Play-Off 1 nog haalt. Of: de Notre-Dame die in brand staat. Het was zo’n moment waarop je hart in je keel bonst: je wilt het niet geloven. Maar waar rook was, was vuur: de kathedraal stond écht in lichterlaaie. Het dak stortte in, de torenspits donderde naar beneden, overal was vuur. En gloeiend lood. Kostbare tijd ging verloren omdat het brandalarm een ­onduidelijke boodschap gaf. Was die klokkenluider er nog maar geweest.

VERDRINKENDE STAD

Marco Bertorello / AFP Beeld AFP

Marian Kin, redactiemanager: Elke keer weer is het een mindfuck: aankomen in Venetië en beseffen dat deze stad écht is, dat hier mensen léven. Dat je niet stoemelings een of ander schilderij van Canaletto bent binnengestapt. De ambulanceboot zien voorbijvaren, net als de afvalboot. Aan elke voordeur de­ ­metalen schuifjes zien, waar bij acqua alta een plank in wordt geschoven en je afvragen of dat volstaat om de ­over­stromingen­ tegen te houden. Niet dus. Op 12 november om 22u40 stond het water 183 cm hoog. Het kent geen onderscheid. Palazzo Gritti of niet.

VERLOSSING

Beeld Bas Bogaerts

Roel Wauters, politiek journalist: Ooit nog ‘kindsoldaat’ genoemd toen hij op zijn 28ste voorzitter werd, nu triomfator bij de verkiezingen op 26 mei. Onder leiding van Tom Van Grieken werd het Vlaams Belang de tweede partij in Vlaanderen. Sociale media en een colonne ‘schild en vrienden’ toonden een nieuw gezicht van extreemrechts. Met parlementsleden die het holebi­huwelijk ‘een brug te ver’ vinden of nieuwkomers ‘kansen­parels’ noemen, bleek: nieuw gezicht betekent niet nieuw verhaal.

TRANEN VAN ONBEGRIP

Beeld Peter De Voecht / Photo News

Tom Windey, coördinator website: Mocht u zich afvragen hoeveel effect de ‘No to Racism’-campagnes van de UEFA hebben: dit is uw antwoord, helaas. Sporting Charleroi-middenvelder Marco Ilaimaharitra verlaat in tranen het veld van KV Mechelen, nadat hij een racistische scheldkanonnade van een Mechelse fan over zich heen kreeg. De scheidsrechter ondernam niks. Of toch. Toen Ilaimaharitra protesteerde omdat niemand ingreep, kreeg hij zelf geel. Je kan onmogelijk weten hoe machteloos zo’n jongen zich dan precies voelt, maar deze foto geeft er een akelig goed idee van.

GENOEG

Beeld Tim Dirven

Sam Feys, chef digitaal: “Stuur je een berichtje als je straks thuis bent?” Ik vraag het bijna elke keer als ik met een vriendin op café ben. Sinds de moord op Julie Van Espen op 4 mei is het geen holle frase meer. Haar fietstocht naar Antwerpen was ­routine geworden. Ze kon niet weten dat precies op dat moment een veroordeelde verkrachter op een slachtoffer stond te ­wachten. Het werd stil in Antwerpen. Op zondag verzamelden 15.000 mensen, op zoek naar antwoorden en begrip. “Nu hebben de politici ons toch gehoord?” Uiteindelijk bleef het stil.

SPEL ZONDER GRENZEN

Beeld Luis Torres / AFP

Annick Joossen, chef nieuws: Kinderen die spelen op een ­knalroze wip, het is op het eerste gezicht een alledaags ­tafereel. Alleen is het geen kleurrijk speeltuintje waar ze geplaatst zijn, maar het troosteloze metalen hek dat de Mexicaanse van de Amerikaanse grens scheidt. Het idee om de speeltuigen net daar te installeren, komt uit de koker van twee Amerikaanse professoren, die met humor en inventiviteit de ­zinloosheid van grensmuren aan de kaak wilden stellen. Of hoe spelen een daad van verzet kan zijn. 

GEWOON GAGA

Beeld Kevin Tachman / Getty images

Els Maes, journalist: Ach, De Man had het niet makkelijk in 2019. Lady Gaga maakte dat nog eens pijnlijk duidelijk, door op de rode loper enkele kerels te laten opdraven als haar slaafse dienaren, die vooral de diva heur jurk in de plooi moesten houden. De gelegenheid voor deze performance was het Met Gala in New York, een soort Aalst carnaval met champagne in plaats van pintjes. Onder de roze cadeauverpakking bleek nog een jurk schuil te gaan, en nóg een. Toen Lady Gaga twaalf (!) minuten later helemaal was uitgekleed, schreed ze enkel in zwarte lingerie en op torenhoge ­stiletto’s de trappen op. Feminisme anno 2019, we proberen eraan te wennen, ok boomers? 

KLAP, KLAP

Beeld Doug Mills / AFP

Pieter Gordts, journalist: Hoe reageren als Donald Trump, koning van de polarisatie, oproept om wraakpolitiek op te bergen in het teken van het ­algemeen belang? Smadelijk lachen? Met de ogen rollen? Sarcastisch ­applaudisseren? Nancy Pelosi, voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, koos voor de combinatie: 82 minuten lang overschaduwde ze achter de ­president zijn rug diens saaie en nietszeggende State of the Union en werd zo de heldin van het internet. Of hoe één beeld de Amerikaanse politiek samenvat: een kleuterklas.  

TO BREXIT OR NOT TO BREXIT?

Beeld Leon Neal / Getty Images

Maarten Rabaey, buitenlandjournalist: Het geplande vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie bracht elke dag betogers op de been voor het Lagerhuis in Londen. Het Remain-kamp maakte er een sport van om luidkeels ‘Stoooop brexit’ te roepen tijdens nieuwsuitzendingen vanop het plantsoen in Westminster. Betogers van het Leave-kamp focusten op het omringen van pro-Europese parlementsleden aan de ingang van het parlement. Beide tactieken zorgden voor ergernis. Een recordaantal vrouwelijke parlementsleden stelde zich niet meer herverkiesbaar voor de Lagerhuisverkiezingen van 12 december.

DE KEERZIJDE VAN DE KOERS

Beeld Bas Bogaerts

Damon De Backer, fotograaf: Knesselare. Coureurs in zwarte maatpakken? Het klopt gewoon niet. De zomer was halfweg toen ik het pushbericht kreeg dat wielrenner Bjorg Lambrecht (22) van Lotto-Soudal overleden was in de Ronde van Polen na een val tegen een betonnen rioolbuis. Pas ­wanneer het leven plots niet meer vanzelfsprekend is, wordt het bestaan ­confronterend. Niemand zal ooit weten hoeveel medailles ‘Matchbox’ – zijn bijnaam – nog mee naar huis gebracht zou hebben. Een tragisch lot en een verdomd toeval, de keerzijde van de koers.

PATSERBAKKEN

Beeld Wouter Maeckelberghe

Barbara Debusschere, journalist: Ze rijden honderd per uur in de stad en zijn daar trots op. Dat er doden en gewonden vallen, vinden ze erg. Maar dat zijn zij niet. Nee, zij racen ‘verantwoord’. Boetes betalen ze ‘gewoon’. Enkelen wilden zelfs op de foto met hun patserbak. Frustratie, verveling, maar ook de heersende autocultuur vuren hen aan. “Mijn vader deed dit ook, hoor”, vertelden ze. Of: “Wij zijn opgegroeid met The Fast & the Furious”. En: “CEO’s rijden toch ook te snel in dikke bakken?”

PORTRET VAN EEN PLOERT

Beeld Stephanie Keith/Getty Images

Eva Keustermans, eindredacteur: Ze zwijgen, maar hun stilte is veel­zeggend. Sereen houden ze een foto boven hun hoofd voor het gerechts­gebouw in New York op 8 juli. Laat Jeffrey Epstein er niet wéér mee wegkomen, is wat ze niet roepen. Want dit portret van de steenrijke zakenman en meisjesmolesteerder is genomen in 2006, op een politiekantoor in Florida. Een belachelijk kleine straf kreeg Epstein toen: dertien maanden cel, overdag mocht hij eruit. Terwijl hij minderjarige meisjes had misbruikt en verhandeld. Epstein stierf op 10 augustus. Zelfmoord in zijn cel, helemaal duidelijk is het niet. En welke grote namen hij ­postuum nog mee zal sleuren in zijn ondergang, weet ook niemand. 

SCHADUWZIJDE

Beeld Bob Van Mol

Douglas De Coninck, journalist: De pas van uroloog Bo Coolsaet (80) bij het verlaten van het Antwerpse justitiepaleis, achter z’n ­looprek, was er een van iemand die er gerust op was. Hij leek de enige te zijn bij wie de woorden van zijn destijds minderjarige patiënte J. niet waren blijven nagalmen: “Er is geen enkele twijfel: Bo Coolsaet heeft mij verkracht. Ik werd onder dwang tot een orgasme gebracht. Ik hoop echt dat mijn woord wordt gehoord. Ik heb dit niet fout begrepen, dit is echt gebeurd.” Het was maandag 28 oktober, #MeToo-dag voor justitie.

EINDE VAN DE LATIJNS-AMERIKAANSE DROOM

Beeld Javier Torres / AFP

Beau Wauters, sitecoördinator: “We willen over dertig jaar niet zien dat alles hetzelfde is gebleven.” In Chili heeft de democratie de ongelijkheid ingehaald: jongeren – gewapend met sociale media – trekken massaal de straat op om betere sociale voorzieningen te eisen. Wat begon met een kleine mars tegen verhoogde metroticketprijzen, lijkt uit te draaien op een revolutie. De betogers betalen ook de prijs: minstens 26 doden, 3.000 gewonden en 108 gevallen van seksueel geweld. Voor hen is de Latijns-Amerikaanse droom gebarsten.

ANGÈLE, MA BELLE

Beeld Francis Vanhee

Eva Beeusaert, fotoredacteur: Bang! Bang! Van de eerste noot schiet ze recht in je hart. Dit is Belgische trots in zijn puurste vorm. Zeemzoet lijkt ze, maar Angèle Van Laeken (24) wijkt voor niets of niemand. En waarom zou ze? Met 2,4 miljoen volgers op Instagram en haar heerlijke catchy engelenstem blijft ze harten veroveren. 2019 was ongetwijfeld niet haar eindbestemming, maar simpelweg een ijzersterke start. La reine est arrivée. 

HET LAATSTE WOORD

Beeld Stefani Reynolds / Photo News

Dirk Leyman, literair journalist: Een spiekbriefje? Een playlist? De hand die deze met zwarte viltstift gekriebelde woorden vastklemt, is van POTUS, de President Of The United States. Trump stond de pers te woord op 20 november, tijdens zijn persoonlijke Oekraïnecrisis. ‘Ik wil niets. Ik wil niets. Ik wil geen tegenprestatie. Zeg Zellinsky dat hij het juiste moet doen’, lezen we dankzij de alerte fotografe. Een repliek op de Amerikaanse EU-ambassadeur Gordon Sondland, ooit medestander, nu impeachment-getuige à charge. Dat Trump zelfs de naam van de Oekraïense president Volodymyr Zelensky niet juist schreef? Ach. ‘Dit is het laatste woord van de ­president van de US’, besluit het briefje. Zou het?

WAT POETIN KAN, KAN KIM OOK

Beeld AFP

Tessa Coeckelberghs, coördinator digitale editie: Na ‘Kim Jong-un looking at things’, ‘Kim Jong-un pointing at things’ en ‘Kim Jong-un pointing at more things’ komt de grote Noord-Koreaanse leider nu ook met ‘Kim Jong-un on a horse’. En opnieuw stelt het bekendste Jommeke-­kapsel de fans niet teleur. Geruchten gaan intussen dat Kim Jong-un voor ‘Kim Jong-un rides again’ zijn jas en T-shirt thuis zal laten en net als ome Vladimir Poetin in blote bast naar het strijdtoneel zal trekken. 

KONINGIN VAN HOLLYWOOD

Beeld Kevin Winter / Getty Images

Lieven Trio, filmjournalist: Het was een koninklijk jaar voor actrice Olivia Colman. In de Netflix-serie The Crown verving ze Claire Foy als Queen Elizabeth II, in de geflipte kostuumfilm The Favourite (2018) schitterde ze als de ziekelijke Queen Anne, en dankzij die laatste rol werd ze ook zelf tot Hollywood-royalty gekroond: de 45-jarige Britse won de Oscar voor Beste Actrice, ten koste van grote favoriet Glenn Close. Een verrassing van formaat, niet in het minst voor Colman zelf. Ik was er dit jaar bij op de Oscars: heerlijk om te zien hoe Colmans euforie achter de schermen bleef voortduren. Met haar beeldje in de ene hand en een glas champagne in de andere hoorde ik haar kirren: “Die Oscar gaat met mij mee naar bed!” Ze maakte niet eens een grapje, geloof ik.

TRUCK MISLUKT

Beeld Frederic J. Brown / AFP

Freek Evers, journalist: Hoongelach domineerde sociale en andere media toen Elon Musk zijn nieuwste telg uit de Tesla-familie voorstelde. ‘Een blikken doos op wielen’, klonk het. ‘Had Musk weer te veel aan de drugs gezeten?’ ‘Hebben de ontwerpers alleen een geodriehoek gebruikt?’ Het zal Musk worst wezen. In geen tijd doneerden 250.000 mensen 100 dollar om de Cybertruck te ­bestellen, ook al bleken bij de eerste test de ramen niet zo onbreekbaar als aanvankelijk beweerd werd. Of het gevaarte effectief tegen 2021 van de band rolt, is bij Tesla altijd koffiedik kijken.

WOEDE IN HONGKONG

Beeld Vincent Yu / AP

Remy Amkreutz, chef nieuws: Wie kent de paraplu’s en maskers van de demonstranten uit Hongkong niet? Of het beeld van ­protesterende studenten die, uit schrik voor vervolging, uit een belegerde universiteitscampus proberen te ontsnappen, desnoods met behulp van een touw? Het zijn slechts enkele episodes uit de ruim 900 demonstraties die het afgelopen halfjaar in de ­voormalige Britse kroonkolonie plaatsvonden. Honderdduizenden mensen kantten zich er ­aanvankelijk tegen een wet die de uitlevering van verdachten aan China eenvoudiger zou maken, maar protesteren tot vandaag voort tegen de ‘groeiende invloed’ van de Chinese overheid.

NIEMAND IS BETER DAN NINA

Beeld Ulrik Pedersen / Belga

Ann Van den Broek, journalist: Een medaille in de meerkamp zat er net niet in – ze eindigde fraai vijfde – maar wereldkampioene op de brug met ongelijke leggers werd ze in oktober in Stuttgart wel. De enige ­turncompetitie waarin het Amerikaanse superfenomeen Simone Biles de duimen moest leggen, werd ­gedomineerd door Nina Derwael. Niemand zweefde door het zwerk zoals zij, 1m68 pure elegantie met een ­feilloos gevoel voor timing en precisie. We zijn het na drie Europese en twee wereldtitels zo gewoon, dat ­olympisch goud komende zomer in Tokio al binnen lijkt. Verwend worden, dat went. 

DE SCHWALBE VAN MATHIEU

Beeld Marcel van Hoorn / ANP

Hans Vandeweghe, sportjournalist: Doorgaans vallen wielrenners niet, ze storten ter aarde. Ze blijven zelden liggen, maar haasten zich recht. Ziehier de uitzondering: de schwalbe van de coureur. Mathieu van der Poel (24) is gaan liggen en blijft liggen, van onder zijn bril ziet hij dat het drama klopt. Merckx hield van drama. De nieuwe Merckx ook. Het is hem vergeven. Hij heeft zonet de meest beklijvende wielerprestatie van 2019 geleverd en de Amstel Gold Race gewonnen. 

UITHUILEN EN NIET OPNIEUW BEGINNEN

Beeld Stefaan Temmerman

Jeroen Van Horenbeek, politiek journalist: Een verkiezingsnederlaag gevat in één desolaat beeld. Op 26 mei zakten de socialisten nog dieper in het electorale moeras. Sp.a-voorzitter John Crombez besefte: voor mij houdt het op. “Zo’n dag raast voorbij. Je houdt achteraf maar een aantal scherpe herinneringen over”, vertelde hij. “Eerst leken de resultaten goed, maar al snel volgde de realitycheck. Om half zes ’s avonds was duidelijk dat we opnieuw verloren hadden. Ik voelde me slecht, rotslecht. Na al die maanden campagne stond ik daar.”

DE ZEVEN DWERGEN

Beeld Tim Dirven

Ann De Boeck, journalist: Lachen, jongens! Na de verkiezingsnederlaag van de Vlaamse christendemocraten gooide voorzitter Wouter Beke de handdoek in de ring. De zeven ­partijgenoten die hem wilden opvolgen, werden in de pers smalend ‘de zeven dwergen’ gedoopt. Of zijn het de ‘The Magnificent Seven’, zoals Hilde Crevits (CD&V) beweerde? Tweede van rechts ziet u Joachim Coens, de voormalige havenbaas die sinds een goeie week de plak zwaait bij CD&V, en die job intussen mag combineren met een missie als co-informateur. Uitgerekend de oudere man in het grijze pak moet de partij nu verjongen. 

EEN TIJD VAN GAAN

Beeld Carmen De Vos

Cathy Galle, journalist: Gaan zoals je leefde, noemen ze zoiets. Filosoof Etienne Vermeersch koos op 18 januari, na een levenslange strijd voor het recht op euthanasie, zelf voor de dood. Hij werd 84. Maar weg is hij allerminst. ‘Zijn’ thema’s – abortus en euthanasie – zijn terug van nooit helemaal weggeweest. Het ethisch debat waar hij zelf zo graag deel van uitmaakte, woedt weer in alle hevigheid. Het spookte de voorbije maanden dan ook geregeld door ons hoofd: wat zou Etienne hier allemaal van denken? Wellicht kijkt hij ergens minzaam glimlachend toe en ziet hij dat het goed is.

DE FILOSOOF

Beeld Robin De Puy

Christel Geelen, artdirector DM Magazine: De teleurstelling was groot toen Stephan Vanfleteren hoorde dat dit portret de cover van het magazine niet zou halen. We hadden gekozen voor een beeld waarop hij wel in de lens kijkt. Maar ook ik was vooral door deze foto gefascineerd. De gelijkenis met De denker van Rodin of Socrates is niet uit de lucht gegrepen. En filosoferen over zijn werk, dat is wat Stephan het laatste jaar gedaan heeft. Met als resultaat een grote ­overzichtsten­toonstelling, een 500 pagina’s tellend boek en een door hem gecureerd De Morgen Magazine. 

WOEDE OM WHATSAPP

Beeld Sam Tarling / Getty Images

Martijn Lauwens, eindredacteur: Ze hebben er genoeg van, het moet gedaan zijn. Dat de regering nog maar dúrfde voor te stellen om een taks te heffen op WhatsApp-gebruik, was voor de burgers van Libanon de druppel. Na jaren van corruptie en gefaald beleid zouden zij nog maar eens moeten bijleggen om de steeds diepere put van de overheid te vullen. En daarom ­trekken ze de straat op, in groten getale en vastberaden. Dat er dan al eens wat autobanden in vlammen opgaan, zoals op deze drukke verkeersader in Beirut, hoeft niet te verbazen. 

AFSCHEID IN MINEUR

Beeld Olga Akmen / AFP

Dries Vermeulen, multimediajournalist: Drie jaar lang had Theresa May alle emotie weten te beteugelen. Pas in de laatste woorden van haar ­afscheidsspeech brak hij eindelijk los: een diepe, droeve huil. Uit dankbaarheid, zo noemde ze het zelf, haar land te hebben mogen dienen. Maar de toon verried verdriet. Frustratie. Wrok. Wat ze echt dacht, kon ze aan de camera’s niet kwijt. Ze kerfde het ongetwijfeld net voor haar vertrek met een vork in de keukentafel van 10 Downing Street. Bedankt voor niets, fucking klotebrexit. 

READ MY LIPS

Beeld Carlos Barria / REUTERS

Jorne Daems, fotoredacteur: De G7 is hét evenement waar de leiders van de machtigste ­landen de wereldproblematiek bespreken. Maar dit jaar was het ook de plaats waar first lady Melania met een smachtende blik en getuite lippen klaarstond om de Canadese premier Justin Trudeau wel erg warm te begroeten. Haar lichaam schreeuwde: ‘Neem me mee naar Canada’, maar de oranje donderwolk aan haar zijde hield haar tegen. Donald kneep stevig in haar hand en keek ijzig richting vloer, in een poging het tafereel dat zich naast hem afspeelde niet te moeten zien. Benieuwd of ze naast elkaar hebben gezeten op de terugvlucht naar Washington.

HET EVANGELIE VOLGENS KANYE

Beeld Rozette Rago / The New York Times

Katrin Swartenbroux, journalist: Een plaatje voor de geschiedenisboeken. Of voor de ­screensaver van uw computer, zo u wilt. Kanye West, de man met het godcomplex, heeft anno 2019 zijn geloof omarmd en zijn oeuvre in een gospeljasje gegoten dat hij samen met een koor ten berde brengt als ‘Sunday Service’. Deze carrièreswitch is typisch voor de performancekunstenaar in West: gisteren een messias, vandaag een apostel. Al is het onzeker of de fans hem ook dit keer zullen ­volgen, en hij hiermee zichzelf, dan wel zijn carrière aan het kruis heeft genageld. 

JU, STOKPAARDJE, JU

Beeld Tine Schoemaker

Tine Schoemaker, fotograaf: Stokpaardjes, misschien galoppeerde u er als kind ooit mee over de speelplaats, fantaserend over een exotisch strand. Maar het concept ‘Vlaams kampioenschap stokpaardrijden’ kende u wellicht nog niet. Men neme een paar jonge en minder jonge ‘ruiters’, al dan niet verkleed als prinses of Harry Potter. Stokpaardje in de aanslag, een jumpingparcours op kindermaat, en timen maar. En of ouders hun zoon of dochter nu langs de kant van een voetbalveld staan aan te moedigen, of in een manege waar de paarden op stal bleven, het is een zondagmiddag als een ander. Of toch bijna.

RUNDEREN

Beeld Andrew Milligan / REUTERS

Bart Hikspoors, chef eindredactie: ‘Rund’ volgens Van Dale: (...) het bekende holhoornige, ­herkauwende zoogdier uit het geslacht Bos dat om zijn vlees en melk en ook wel als trekdier gehouden wordt (...). Maar ook ‘rund’, volgens diezelfde Van Dale: (...) domme of onhandige persoon, sufferd. Tegen de tijd dat u dit te lezen krijgt, heeft de Britse kiezer zich al uitgesproken over deze vraag: staat hier nu één rund op de foto of zijn het er toch twee? 

PUKKELS EN VLAGGEN

Beeld Francis Vanhee

Joël De Ceulaer, senior writer: Generaties bestaan niet. Elke leeftijdscategorie is qua engagement en ideologische oriëntatie even verdeeld. Wie in de illusie verkeerde dat de jeugd van tegenwoordig eendrachtig voor het klimaat strijdt, is daar sinds Pukkelpop van verlost. Het festival werd dit jaar niet alleen ingenomen door jongeren die de Vlaamse strijdvlag in het hart van de actie kwamen planten; Anuna De Wever en haar vriendinnen werden ook nog eens belaagd door ­vendelzwaaiende pukkelhoofden die op hun tenten kwamen ­urineren. Dieptepuntje van het jaar.

THE IDEAL CONCERT

Beeld Illias Teirlinck

Ewoud Ceulemans, cultuurjournalist: ‘Een wondermooie fuck-up’, schreef deze krant over het verjaardagsconcert van The Ideal Crash. Twintig jaar nadat Tom Barman & co. de Beste Belgische Plaat ooit uitbrachten, bewezen acht uitverkochte concerten in de AB en vier in Trix dat geen enkele band zo volmaakt tegen een geluidsmuur smakt als dEUS. Van de pijnlijk scherpe opening van ‘Put the Freaks up Front’ tot de zachte chaos van ‘Dream Sequence #1’: ­topplaat, topconcert. Over zes jaar mag Pocket Revolution overigens twintig kaarsjes uitblazen. Kunnen wij nu al kaartjes bestellen? 

LLIBERTAT!

Beeld Guy Smallman/Getty Images

Joanie de Rijke, journalist: Het begon zo vreedzaam, die 18de oktober. Honderdduizenden Catalanen gingen in Barcelona vol goede moed de vijfde dag in van de demonstraties tegen de gevangenisstraffen van negen separatistische Catalaanse politici. Maar de massale roep om gerechtigheid ontaardde in de meest gewelddadige nacht van de protesten tot nu toe. Betogers gooiden met stenen en staken vuilcontainers in brand, de politie reageerde met rookgranaten en rubberkogels. De straten van Barcelona eindigden in een ravage. Er vielen die week honderden gewonden in Catalonië.

KLEUR VS. WITTE HUIS

Beeld Brendan Smialowski / AFP

Ward Daenen, chef opinie: Wie hoort er thuis in het Witte Huis? Kan het een vrouw zijn? Met een ander dan het christelijke geloof? Een vrouw van kleur? Op termijn een van deze progressieve democrates van ‘The Squad’ misschien. Met uitgesproken voorstellen over onder meer klimaat, migratie en belastingen leggen Congresleden Ilhan Omar, Alexandria Ocasio-Cortez, Rashida Tlaib en Ayanna Pressley (v.l.n.r. op de foto) in ieder geval hun partij en het Congres het vuur aan de schenen. Maar tot nader bericht heerst over de VS een witte man met een trackrecord voor een gangsterfilm. “Als ze niet tevreden zijn in de Verenigde Staten, kunnen ze ­vertrekken”, zei hij over dit viertal. Hoort die man thuis in het Witte Huis?

KRIJG DAT OVER DE VLOER

Beeld Victoria Jones / AFP

Fernand Van Damme, journalist: Op haar 25ste werd ze koningin. Ze maakte de stichting van de EU mee, net als de Falklandoorlog en de dood van Diana. De Queen dacht dat ze het op haar leeftijd (93) allemaal gezien had, maar dan werd Donald Trump president van de VS. Wat wilde Elizabeth met hem tijdens zijn bezoek doen? Eens aan zijn oren trekken en ‘Donald, you are a very naughty boy’ inpeperen? Of hem laten roosteren en als hapje bij haar afternoon tea hebben? Ik gok dat ze Charles heeft gebeld: “Jongen, wil je bijna overnemen? Mama is moe.”

KINDEREN VAN DE REKENING

Beeld Ali Hashisho / REUTERS

Bruno Struys, journalist: Het afgelopen jaar ijverden Child Focus en het VUB-team van professor Loots om de kinderen van Belgische jihadisten weg te halen uit de kampen in Syrië. Ze bezochten onder andere Al Hol, waar deze foto is genomen. Ook de veiligheidsdiensten vroegen om terugkeer en berechtiging. In juni haalde België zes kinderen terug, maar er zaten er meer dan 50. Na het Turkse offensief konden verschillende Belgen Turkije bereiken, onder wie Tatiana Wielandt en Bouchra Abouallal met hun kinderen.

SLACHTOFFERS OF SOLDATEN?

Beeld Bulent Kilic / AFP

Tine Peeters, politiek journalist: Daar staan ze, in de leegte. De vrouwen met hun kinderen, na de val van het IS-bolwerk Baghouz in Syrië. Ze hopen dat de Koerdische strijdkrachten van SDF hen zullen oppikken en naar een vluchtelingenkamp brengen. In Baghouz verbleven – doorgaans – de ideologische hard­liners, die ­vochten tot het bittere einde. Wat gaat er om in de hoofden van deze moeders? Zijn ze nog even overtuigd van de ­ideologie van Islamitische Staat? Of zijn ze na alle gruwel van hun ­extremistische geloof gevallen?

KIJK NU TOCH HOE LIEF

Beeld Kenzo Tribouillard / AFP

Astrid De Prez, vormgever: Een babyneushoorn! Deze schatjas werd afgelopen maand geboren in Pairi Daiza. Vorige eeuw werd de witte ­neushoorn nog met uitsterven bedreigd, maar binnenkort wordt er ginds nóg een kalfje verwacht. Of hoe het nieuws niet elke dag een ­gewichtige shitshow hoeft te zijn. Laten we dus niet altijd focussen op de overheersende kommer en kwel, maar ook ruimte laten voor wat ­alledaagse warmte en hoop. Bij deze dus een oproep: graag meer nieuws waar onze mondhoeken van naar boven krullen. En oké, ik geef toe: met babybeesten scoor je altijd.

DE ERFENIS VAN KARL LAGERFELD

Beeld Ian Langsdon / EPA

Marjolijn Vanslembrouck, chef DM Magazine: Karl Lagerfeld had bij Chanel een ‘contract voor het leven’, het werden uiteindelijk 37 jaren. Hij blies zijn laatste adem uit amper drie weken voor de Parijse modeweek, die – hoe kan het ook anders – door zijn overlijden op 19 februari overschaduwd werd. De modellen konden hun tranen niet bedwingen, maar ook Karls achterneefjes en -nichtjes hielden het de rest van het jaar vast niet droog. Karls erfenis van naar schatting 800 miljoen dollar zou namelijk niet naar hen, maar naar zijn poes Choupette en elfjarig petekindje Hudson Kroenig gaan. Of hoe Karl – hij werd 85 – ook na zijn dood voor controverse zorgt.

VIJFTIG IS HET NIEUWE TWINTIG

Beeld Daniel Dal Zennaro / EPA

Kim Van de Perre, chef weekend: Proteïneshakes met rauwe eieren en ­dagelijks uren zweten als een rund in de fitness. Dat is – althans volgens ­de roddelblogs – het geheim achter Jennifer Lopez’ überstrakke 50-jarige lichaam. Anderen denken richting een combo van goede genen en een nog betere plastisch chirurg. In een replica van de sexy Versace-jurk die ze in 2000 droeg, deed de zangeres en actrice tijdens de Milanese modeweek nog meer mensen naar adem happen dan negentien jaar geleden. Het levende bewijs dat de tand des tijds en de zwaartekracht wel degelijk te overwinnen zijn. We hebben meteen een fitnessabonnement genomen. Alleen die rauwe eieren slikken nog wat moeilijk door.

DE HEL VAN NOORD

Beeld Wouter Van Vooren

Edwin van Overveld, eindredacteur: “De hel”, zo noemde ACOD-vakbondsman Marcel Conters de ­situatie aan de bushaltes van Brussel Noord. De vele transmigranten die er bivakkeerden, zorgden voor zo veel overlast dat De Lijn begin mei besloot om de haltes daar tijdelijk op te doeken. Als dagelijkse reiziger op ‘de 214’ richting Aalst kon ik dat maar al te goed begrijpen. De stank van uitwerpselen was er amper te harden, echt veilig voelde je je er niet en de geruchten over schurft, tbc en malaria werden almaar ­hardnekkiger. Weken later keerden de bussen weer terug, maar de transitzone bleef hermetisch gesloten en de perrons moeilijk bereikbaar. Busje komt maar zozo, in Brussel Noord.

WEERZIN EN ZEGE

Beeld Thomas Sweertvaegher

Gunter Van Assche, muziekjournalist: “Zal ik ’m oppakken?” Nog voor we konden tegenpruttelen, hield Zwangere Guy de morsdode rat al omhoog aan zijn staart. We hoorden onszelf lachen én kokhalzen. Gorik van Oudheusden deed het niet eens om te choqueren. Of hooguit een béétje. Met de roepnaam ‘rat’ ­herdenkt hij zijn tweede stiefvader in de song ‘Gorik Pt. 1’: een klootzak en manipulator die Goriks moeder sloeg, verkrachtte en ­misbruikte. De dode trofee die Van Oudheusden glorieus de hoogte instuurde, kon je zien als een vereffening met die ploert. Weerzin en zege zijn soms dichte buren.

ZELDZAAM ZILVER

Beeld Dirk Waem / Belga

Korneel Timperman, eindredacteur: Goddelijk lijf. Kraakt niet onder druk. Ongeslagen sinds Rio 2016. Straffer dan Merckx. Van de lovende woorden voor Nafi Thiam voorafgaande aan het WK ­atletiek in Doha zou zelfs Trump het schaamrood op de wangen krijgen. Maar op 3 oktober viel ‘Queen Nafi’ even van haar troon. In het verspringen strandde ze op 6,40 meter, waarna ze haar Britse concurrente Katarina Johnson-Thompson op het goud zag afstormen in de zevenkamp. Laat het een wake-upcall zijn voor de Olympische Spelen van Tokio in 2020.

MAN ZONDER VREES

Beeld Mario Tama / AFP

Tine Zwaenepoel, journalist: Inpakken en wegwezen! Deze dwingende oproep, op 27 oktober, zorgde voor apocalyptische taferelen in Californië. Terwijl honderdduizenden mensen in allerijl hun huizen ontvluchtten met een ongeziene verkeerschaos tot gevolg, probeerden drieduizend ­brandweermannen met gevaar voor eigen lijf de oprukkende vuurzee te bestrijden. Tevergeefs. Californië is wel wat gewend als het op bosbranden aankomt, maar de impact van vuurhaarden ‘Tick Fire’ en ‘Kincade Fire’ zal nog lang blijven nazinderen.

TOEKOMSTPERSPECTIEF

Beeld Yamil Lage / AFP

Eline Delrue, journalist: Kunst hoeft niet altijd in een museum te hangen. Kijk naar deze Cubaanse jongen, een collage van de Franse straatkunstenaar Jean René. Als je uitzoomt, zie je hoe een reusachtige knaap, in wit ­marcelleke en ruitjesshort, zich optrekt aan de muur en over de stad uitkijkt. Giants, peeking at the City, een ­blikvanger op de 13de Havana Biënnale, neemt het toekomstperspectief van nieuwe generaties in het vizier. Dat kleintjes groots zijn, bewees JR twee jaar geleden al. Toen liet hij een gigantische kleuter over de stalen muur tussen de VS en Mexico piepen.

DUVEL-UIT-EEN-DOOSJE

Beeld Wang He / GETTY IMAGES

Maxim Vandendaele, eindredacteur: In de categorie ‘kerstcadeaus waarmee u een gewone sterveling een beroerte op het lijf jaagt’: dit akelig waarheidsgetrouwe Trump-­masker van de hand van de Chinese sculpturist Zhangzhen 33. Wat de man bezielde? De VS-president en de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un poogden eind februari andermaal hun geschillen bij te leggen, deze keer in Vietnam. Het werd een vruchteloos onderhoud, al zou Trump zelf dat nooit toegeven. Integendeel. Desgevraagd zou hij u zelfgenoegzaam in de ogen kijken, een blik die Zhangzhen 33 voortreffelijk in latex wist te vatten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234