Dinsdag 22/10/2019

Sport

Deze broers gaan deze maand op medaillejacht: "Matthias moet de ander pijn doen, ik moet dat net vermijden"

► Judoka Matthias Casse staat op de sterke schouders van zijn broer Robin in Hemiksem. 'Wij willen altijd winnen.' Beeld Photo News

Robin Casse slingert zijn partner metershoog de lucht in. Zijn broer Matthias kwakt ze bij voorkeur tegen de grond. De ene is acrogymnast, de andere judoka, maar één zaak hebben ze met elkaar gemeen: deze maand willen ze medailles pakken op toptoernooien.

Robin Casse (18) komt morgen met Kilian Goffaux bij het mannenpaar aan de beurt op het WK acrogym in de Antwerpse Lotto Arena. Op 27 april moet zijn broer Matthias (21) de tatami op in de categorie tot 81 kilo, op het EK in Tel Aviv. "Ik heb snel klamme handjes als ik Robin bezig zie," bekent Matthias Casse. "Ik ben altijd opgelucht als die tweeënhalve minuut voorbij zijn."

Robin lacht. Hij herkent zich erin: "Toen Matthias in oktober voor de titel moest vechten op het WK junioren, zat ik op hotel in Polen. Ik moest die dag zelf turnen op het EK, maar ik heb op een klein schermpje toch eerst gekeken hoe hij het ervan af bracht in de finale. Dat gaf me veel meer stress dan mijn eigen oefening."

Matthias Casse stelde niet teleur: hij won goud. Robin Casse deed hem dat met Goffaux na op het EK: goud in het onderdeel tempo, zilver op het balanselement en in het allround.

Robin Casse weet wat judo inhoudt. Hij haalde een groene gordel, maar gaf dan toch de voorkeur aan de acrogym. Matthias waagde zich nooit aan het turnen. "Ik vind het wel tof om een salto of radslag in de tuin te doen, maar Robin kan het uiteraard een stuk beter. Judo is eigenlijk gewoon knokken, terwijl Robin veel artistieker en leniger is." Robin: "Dat artistieke deel neem ik er alleen maar bij omdat het moet, hoor. Dat is voor mij de mindere kant aan acro. Die danspassen zijn er door onze Russische choreografe in gedrild, want geloof me: ik ben geen danstalent. Ik heb zelfs geen ritmegevoel."

Fysiek leed

De twee broers lijken uiterlijk hard op elkaar. Matthias Casse weegt 83 kilo voor 1,77 meter. Robin is één centimeter groter en komt aan hetzelfde gewicht. Het zijn ook gespierde mannen.

"Wie de sterkste is?" Robin wijst meteen naar Matthias. "Dat is waar, maar ik ben ook twee jaar ouder, dat scheelt al." Robin: "Mijn beenspieren zullen wel sterker zijn, denk ik. Mijn armen heb ik minder nodig want gooien doe ik vooral vanuit mijn benen."

Acrogymnast Robin Casse is de onderman van het mannenpaar. Kilian Goffaux weegt ruim dertig kilo minder. "Het lijkt me zalig om eens in de lucht gesmeten te worden, maar ik vrees dat ik daarvoor te zwaar ben," vertelt Robin. "Als bovenman moet je klein en fijn zijn. Dat was ik nooit."

Als Goffaux, 16 nog maar, nog wat bijkomt, dan zit zijn carrière als gymnast erop. De impact op de gewrichten van de onderman is namelijk erg groot. "Ik ken geen enkele gymnast die géén last heeft van zijn polsen. En voor de rug is het ook niet gezond." Robin schat dat zijn houdbaarheidsdatum op 25 jaar ligt. "Ook omdat haast geen enkele gymnast nog top is op zijn dertigste en ik heb geen zin om onderaan te bengelen. Ik wil stoppen op mijn hoogtepunt."

Matthias Casse kreeg zijn portie blessureleed al. Als judoka is dat meer regel dan uitzondering. Rond zijn vijftiende moest hij drie keer onder het mes: kapotte meniscus, in beide knieën. Sindsdien bleef hij redelijk gespaard, zegt hij. "Verstuikte enkels, verrekte ligamenten en een duim uit de kom. Kleine zaken. Als je dat intapet, kun je daar wel mee trainen." Robin: "Pijntjes heb je als topsporter constant. Ik had gelukkig nooit een ernstige blessure en ik heb er ook nooit een veroorzaakt. Ik heb Kilian nooit laten vallen."

Weinig erkenning

Robin Casse traint gemiddeld 28 uur in de week. Bij Matthias ligt het regime wat lager. "Ik kan niet elke dag judotrainingen van vijf uur doen", legt hij uit. "Bij mij zijn de sessies korter maar intensiever." Robin: "Er kruipt gewoon heel veel tijd in om alle verschillende delen in te oefenen. Alles moet perfect zijn. Je kunt voor een competitie niet zomaar wat experimenteren." Matthias: "Het is mentaal helemaal anders. Als ik een slechte worp doe op training, dan probeer ik het gewoon nog een keer. Honderd of duizend keer als het moet." Robin: "Ik mag geen slechte worp doen, want als Kilian dan slecht landt... Bij Matthias is het de bedoeling dat hij de ander pijn doet, ik moet dat net vermijden."

Er is nog een verschil: judo is een olympische sport, acrogym niet. De erkenning en subsidiëring zijn navenant. Of Robin Casse zich daarin opjaagt? "Er zijn nog veel sporten waarin België een wereldkampioenen heeft die niemand kent. Als je de krant openslaat, lees je vooral over voetbal. Ik ben er zeker van dat de meeste mensen zich bij acrogym niets kunnen voorstellen." Matthias komt tussen: "Onlangs was er in Blokken een fragment. 'Is dit acrogym of aerobics?', was de vraag. Beeld je in dat ze vragen: 'Is dit basketbal of voetbal?' Iedereen lacht je uit." Robin glimlacht minzaam: "Terwijl we wel wereldkampioen in acro zijn en niet in het voetbal."

Dan is Matthias Casse beter af. Tokio 2020 is het grote doel. "Ik kon als sparringpartner van Dirk Van Tichelt mee naar Rio 2016. Hoeveel judoka's krijgen de kans om eens een pre-Spelen mee te maken? Ik ben er zeker van dat ik daar mijn voordeel zal uit halen. Hopelijk kan ik aan drie Spelen meedoen."

Tussen de trainingen door studeert Matthias Casse chemie aan de Karel de Grote Hogeschool in Hoboken. Zijn bachelordiploma is bijna binnen. Robin is pas aan zijn eerste jaar biochemie aan de Gentse universiteit toe. De broers hebben beiden een topsportstatuut, waar ze verder geen cent aan verdienen. Het geeft hun vooral faciliteiten om examens te spreiden en stages te kunnen volgen.

Robin: "Als ik een wedstrijd win, krijg ik soms 100 euro of zo. De Gymfed gaf wel 500 euro voor het brons op de Wereldspelen (equivalent van de Spelen voor niet-olympisch sporten, VH)." Matthias: "Ik kreeg een bon van 50 euro voor mijn wereldtitel als junior." Ze maken zich er niet druk om. Wie aan judo of acrogym begint, die weet waar hij voor tekent. Rijk worden hoort daar niet bij.

Voor de Casse's draait het bovenal om prestige. Matthias: "Ik wil altijd winnen. Ook als we vroeger in de tuin ravotten." Robin: "Dan gebruikten we judogrepen om te winnen. Op den duur werd het wel moeilijk om van Matthias te winnen."

Opofferingen

Geen van de broers steekt zijn ambitie weg. Matthias Casse wil op het EK eind april op het podium staan. "Ik kan elke judoka in mijn categorie verslaan, maar ik kan er ook van verliezen. Het zal van de vorm van de dag afhangen." Robin Casse doet niet onder: "Ik wil zeker een medaille, liefst goud."

Voorlopig staat alles in het teken van hun sport, inclusief de liefde. Matthias: "Ze snappen wat het betekent om topsporter te zijn, welke opofferingen dat vraagt. Dat je elke dag moet trainen en niet zomaar op vakantie kunt gaan. Als je denkt: ik ga een dagje rusten, dan denk je meteen aan die concurrent in Rusland of Japan die wél aan het trainen is." Robin knikt: "Ik denk dat er niemand zoveel in een trainingszaal zit als wij."

WK acrogym (Antwerpen)13-15 april EK judo (Tel Aviv)26-29 april

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234