Zondag 20/09/2020

AchtergrondInternationale koppels

Deze Belgen moeten hun partner al maandenlang missen: ‘Ik ben alleen bevallen. De papa zat 10.000 kilometer verder’

Marjolein Vandaele met haar pasgeboren zoontje Noah. Haar partner moest de bevalling via Messenger volgen.Beeld Wouter Van Vooren

De EU heeft vorige week aan alle lidstaten gevraagd om ongehuwde partners te herenigen, maar ons land lijkt daar voorlopig geen oren naar te hebben. Vier Belgen getuigen over het al maandenlang gescheiden leven van hun partner. ‘Goffin, Wilmès, De Block: ze hebben ons allemaal een oplossing verzekerd, maar het blijft bij praatjes.’

‘We zijn voor elkaar aan het vechten’: Eva Hoornaert (24) uit Gent

Is twee jaar samen met Eli (29) uit Tel Aviv

“Ik was op reis met vriendinnen in Israël en tijdens een avondje stappen leerde ik Eli kennen. Ik was nog geen twee weken terug in België of ik zat alweer op het vliegtuig naar Tel Aviv. Ik had nooit gedacht dat ik in een internationale relatie zou belanden, maar bon, het werkte en we vlogen op en af.

“Al snel realiseerden we ons dat je dat niet kunt blijven doen, maar een verhuis naar een ander land regel je niet op één, twee, drie. Begin dit jaar hakten we dan toch de knoop door: ik zou deze zomer naar Tel Aviv verhuizen en midden maart zou ik de aanvraag daarvoor indienen. En toen, één week voor vertrek, belandden we allemaal in lockdown...

Eva Hoornaert.Beeld Wouter Van Vooren

“Uiteraard was ik heel teleurgesteld, maar ik snapte ook dat een reisverbod nodig was. Alleen had ik nooit gedacht dat het zo lang zou duren.

“Toen begin juni reizen binnen Europa weer toegelaten werd, ben ik gebroken. Ik kon al maandenlang de belangrijkste persoon in mijn leven niet zien, maar ondertussen konden vrienden wel op plezierreisjes naar Spanje vertrekken. Ik neem hen dat niet kwalijk, iedereen heeft het recht om te genieten van hun herwonnen vrijheden, maar waarom vallen internationale koppels zo uit de boot? We willen op een veilige manier worden herenigd, mét een covidtest en meteen in quarantaine.

“Zes weken geleden ben ik de Facebook-groep ‘Love is not tourism’ gestart. Wereldwijd zitten we nu aan 20.000 leden en tien landen hebben mede onder druk van ons actie ondernomen: partnerbezoek voor ongehuwde partners wordt daar nu als een essentiële verplaatsing aanzien. België volgt voorlopig niet. We hebben al drie keer met minister van Buitenlandse Zaken Philippe Goffin (MR) samengezeten, zelfs een keertje met premier Wilmès en ook Maggie De Block heeft ons een oplossing verzekerd. Maar het blijft bij praatjes.

“Ik heb nog nooit gedacht: ik kan dit niet meer, ik wil de relatie stopzetten en zal hier wel iemand anders zoeken. Neen. Eli en ik zijn voor elkaar aan het vechten, want we weten dat we hierna een mooie en lange toekomst tegemoetgaan.”

‘Gek werd ik van frustratie’: Eric Valck (28) uit Antwerpen

Is anderhalf jaar samen met Alistair (30) uit Sydney

“Begin deze week ben ik alleen verhuisd naar het Antwerpse appartement waar ik met Alistair zou wonen. In februari hadden we die plannen in Australië beklonken. De contracten zijn getekend, de kredieten lopen, alles is opgemaakt voor een leven met twee, maar ik zit hier nu alleen en heb geen idee wanneer ik mijn lief naar hier zal krijgen.

“In maart dachten we: oké, we weten niet wat er nu gebeurt, maar Alistairs vlucht naar België is pas in juni dus dat zal wel doorgaan. Wisten wij veel.

“Even kregen we weer hoop toen de Raad van de Europese Unie een ‘witte lijst’ publiceerde van landen waarvoor lidstaten hun grenzen weer konden openen. Australië stond daar ook op en we dachten: yes, het komt toch in orde. Maar een dag later bleek dat ijdele hoop. Er bleek geen wederkerigheid te zijn: Europeanen mochten Australië niet binnen dus vice versa mocht het ook niet meer. Het had niets met de Australische besmettingsgraad te maken, neen, het was puur: wij mogen niet naar daar dus zij ook niet naar hier. Gek werd ik van frustratie.

Eric Valck.Beeld Wouter Van Vooren

“Mijn omgeving biedt altijd een luisterend oor, maar soms denk ik ook: ik val hen hier te veel mee lastig, ik zou beter mijn mond houden. Ik weet niet waarom ik dat denk, maar het werkt isolerend. Op sociale media lees je soms over koppels in onze situatie: ‘Ze hadden maar moeten trouwen.’ Euhm, als homokoppel is het homohuwelijk nog maar twee jaar legaal in Australië en mag ik misschien nog kiezen om te trouwen wanneer ik daar de tijd rijp voor acht, niet vanuit een soort moeten?

“Met het uurverschil is contact houden niet altijd evident, maar we proberen er het beste van te maken. Dan eet Alistair zijn avondeten en ik m’n lunch met de smartphone naast ons. Of we kijken samen een film. Maar wennen doet het nooit.”

‘Mijn partner is gecrasht’: Marjolein Vandaele (27) uit Kortemark

Is vier jaar samen met Noe (31) uit Piura, Peru

“Op vijf juni ben ik van ons zoontje Noah bevallen. Alleen. De papa zat 10.000 kilometer verder. Toen ik zwanger werd, woonde ik in Peru maar ik wist dat ik om medische en sociale redenen in België wilde bevallen. Noe had zijn job in Peru dus hij zou in mei naar België afreizen. Zou.

“Een vriendin was bij de bevalling aanwezig om alles te filmen. Ze had een computer met zicht op de bevallingstafel geplaatst zodat Noe alles via Messenger kon volgen. Tegelijkertijd was ik hem via WhatsApp aan het bellen zodat hij mij van nabij emotioneel kon ondersteunen. Al die technologie, getater in het Spaans en Nederlands… Het was daar precies een kippenhok. (lacht)

Marjolein Vandaele.Beeld Wouter Van Vooren

“Lang duurde de roze wolk niet, want twee uur na de bevalling testte ik positief op covid. Toen is mijn partner gecrasht, hij voelde zich machteloos. Ons zoontje moest de eerste nacht in een afgesloten bed liggen zonder lichamelijk contact. Gedurende de quarantaine stond ik alleen in voor zijn zorg wat zowel fysiek als emotioneel zeer zwaar was. Gelukkig stond Noe me altijd bij via sociale media.

“Er zijn humanitaire vluchten naar Europa, maar Noe geraakt daar niet op. Ons geluk hangt af van een regeling in België voor ongehuwde partners van niet-visumplichtige landen, zoals Peru, maar geen idee wanneer dat er komt. Politici in Peru zeggen dat er ten vroegste eind december opnieuw commerciële vluchten naar Europa zullen vertrekken. Dan zal Noah een half jaar oud zijn. Dat is toch schandalig?

“Officieel word ik gezien als een alleenstaande ouder, want de vader kon hier niet aanwezig zijn bij de (prenatale) erkenning. Elke dag zijn er momenten die niet meer terugkeren: Noahs eerste lach, zijn eerste badje… We zochten beiden al psychologische ondersteuning om met de situatie om te kunnen gaan. De moeilijkste momenten voor Noe zijn wanneer ik foto’s doorstuur waarop mijn gezinsleden Noah vasthouden. Hij wil dat als papa zo graag doen maar het kan gewoon niet.

“Ik hoop dat de regering snel met een oplossing komt. Anders mag ze gerust iemand sturen om mee flesjes te geven en pampers te verversen.”

‘Eindelijk groen licht’: Sven Masyn (53) uit Sint-Gillis-Waas

Is vier jaar samen met Khuong (39) uit Ho Chi Minh City

“Voor ons is er eindelijk goed nieuws. Op 26 augustus landt Khuong in Brussel. Dat is mogelijk omdat we vorig jaar in november alle documenten voor een visum voor wettelijk samenwonen hadden ingediend. Dat was goedgekeurd en begin maart zou ze naar hier komen. Corona stak daar een stokje voor, maar nu hebben we opnieuw groen licht gekregen. Eindelijk. Ik heb Khuong nu al acht maanden niet gezien.

“Aan het begin van de lockdown was er strijdvaardigheid: we kunnen op een andere manier iets regelen, je kunt via Istanboel naar hier vliegen ofzo. Maar maart ging voorbij en de moed zakte ons in de schoenen. Er was ook geen perspectief, dat maakte het extra zwaar. De overheid zei niet: ‘Beste burger, vanaf december zal u weer kunnen reizen en kan uw vriendin bij u komen wonen.’ Niets daarvan.

Sven Masyn.Beeld Wouter Van Vooren

“Gelukkig ben ik tijdens deze crisis mijn werk niet verloren, want mocht ik hier dag en nacht thuisgezeten hebben, ging ik pas echt gedeprimeerd raken. Vooral de zomermaanden vind ik lastig. Bevriende koppels reizen, gaan uit eten,... maar jij zit altijd alleen. En dan denk je: eigenlijk had ik hier niet op mijn eentje moeten zitten en dat steekt. Hoe langer, hoe moeilijker is het ook om de dagdagelijkse taken vol te houden. Ik heb een tuin die moet onderhouden worden, maar ik heb daar geen fut voor omdat ik denk: voor wie? Als je met twee bent, ben je gemotiveerd. Samen zijn met iemand geeft een andere dynamiek aan je leven.

“Pas op, ik ben geen 25 jaar meer hé. Ik ben verliefd op Khuong, maar niet hopelessly in love. We hebben elkaar via een datingwebsite leren kennen. Van in het prille begin voelde de internetcommunicatie goed en drie maanden daarna ben ik voor de eerste keer naar Vietnam gereisd. En laat ons zeggen dat ik tevreden ben teruggekomen. Zij is ook al enkele keren naar hier geweest, voor mijn vijftigste verjaardag bijvoorbeeld. Khuong is iemand die mij goed aanvoelt en steunt, en omgekeerd ook, en daarom hebben we op een bepaald moment gezegd: laten we gaan samenwonen. Tijd dat het eind augustus is.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234