Zondag 08/12/2019

Dertig man ‘in een studentenkot’

In de nieuwe vtm-serie De Rodenburghs draait alles om geld en macht. Wij hadden dan ook een decadente draaidag vol chique villa’s, dure auto’s en exclusieve drankjes verwacht, maar kwamen in een morsig studentenkot terecht.

‘Jullie hebben er toch echt wel de verkeerde dag uitgekozen”, roept regisseur Kurt Vervaeren wanneer we op de set van De Rodenburghs arriveren. En daar zou hij, helaas, wel eens gelijk in kunnen hebben. In de prestigieuze vtm-serie die Vervaeren en co. momenteel aan het draaien zijn, draait alles om de steenrijke familie Rodenburgh. Omdat die Kortrijkse familie er wel heel warmpjes in zit, wordt meestal gedraaid in en rond luxueuze villa’s met als het even kan nog een paar patserige sportauto’s in het decor. Alleen is dat vandaag net even anders. Op draaidag 59 is het de beurt aan de youngsters om hun ding te doen. Geen Mike Verdrengh, Matthias Sercu, Pieter Embrechts of Gilda De Bal op de set dus, maar wel Daphne Wellens, Hein Blondeel en Stef Aerts. En aangezien die twee volgens het scenario in een groezelig studentenkot samenhokken, moet de dertigkoppige crew zich vandaag - uitgerekend op de warmste dag van het jaar - in een kleine rijwoning zien te wurmen.De selectie van die locatie had trouwens behoorlijk wat voeten in de aarde, vertelt algemeen opnameleider Emanuel Meuleman, die zo nu en dan ook als location hunter dienst doet. “We hadden een perfect pand gevonden in de Kortrijkse studentenbuurt. Tot we een paar dagen geleden tot de ontdekking kwamen dat net vandaag de wielerwedstrijd Kortrijk Koerse wordt gereden. Concreet betekent dat dat het peloton een keer of twintig door de straat raast waar we opnames hadden gepland. In die omstandigheden is het gewoon onmogelijk om te draaien en dus moesten we in allerijl op zoek naar een alternatief. “We zijn toen maar lukraak wat gaan rondrijden. Telkens als we een huis zagen dat misschien wel dienst zou kunnen doen, belden we aan en zo zijn we uiteindelijk hier terechtgekomen. De eigenares van dit huis is momenteel volop aan het verbouwen, wat voor een rommelige, studentikoze look zorgt. Gelukkig was zij meteen enthousiast over onze plannen en had ze er geen probleem mee om haar huis één dag lang aan ons toe te vertrouwen.”

Autoverkeer lamleggen

En dus heeft de crew van De Rodenburghs vandaag een serieus stuk van de Kortrijkse Jan Breydelstraat ingepalmd. In de buurt van het bewuste huis staan een hele reeks bestelwagens van de productie geparkeerd en op de hoeken van de straat staan twee parkeerwachters geposteerd die het verkeer in goede banen moeten leiden. Hun voornaamste taak bestaat er in het autoverkeer lam te leggen op het moment dat op de set om stilte wordt gevraagd. “We werken met heel gevoelige microfoons”, legt Meuleman uit. “Ook het lawaai van voorbijrijdende auto’s wordt door die dingen geregistreerd en dat proberen we te vermijden. De regel wat dat betreft is simpel: dingen die je niet ziet, mag je ook niet horen. En aangezien we vandaag vooral binnenopnames draaien, willen we geen auto’s op de geluidsband.” Dat achtergrondlawaai heeft al eerder voor hinder gezorgd op de set van De Rodenburghs. “Onlangs hadden we opnames in de tuin van een villa op het platteland”, zegt Meuleman. “Alles leek goed te gaan tot de buren plots met een graafmachine aan de slag gingen. Ze hadden dat ding slechts voor één dag gehuurd en wilden dus echt wel blijven graven. Op zo’n moment moet je allebei een beetje water in de wijn doen. We hebben toen iemand vlak bij die machine geposteerd die, telkens als er gedraaid werd, vroeg om de machine stil te leggen. Het was een beetje omslachtig, maar we hebben uiteindelijk wel kunnen draaien wat we wilden.”Binnen in het rijhuisje wordt ondertussen - onder het alziend oog van regisseur Vervaeren - gerepeteerd voor de eerste scène van de dag. “Schattekes, was dat de Japanse versie?”, vraagt hij, wanneer zijn acteurs over hun tekst struikelen. “Voilà ventjes, zo zie ik jullie graag bezig”, klinkt het wanneer de scène de volgende keer wel lukt. Vervaeren zit zijn acteurs echt op de huid, maar dat heeft volgens hem niets met hun leeftijd en hun gebrek aan ervaring te maken. “Natuurlijk hebben ze niet de ervaring van een Gilda De Bal en een Mike Verdrengh, maar dat betekent niet dat een draaidag met het jongere deel van de cast voor mij drukker is dan een andere draaidag. Sommige meer ervaren acteurs moet ik evenveel sturen.” Het valt trouwens op dat er ruim de tijd wordt genomen om de scènes te repeteren. “Dit is een klasseserie”, reageert Vervaeren. “Het moet er goed uitzien; belichting, decors, acteerprestaties... Alles moet perfect zijn.” En dat lukt tot nu aardig, beweert de regisseur. “Ik durf aan mijn collega’s haast niet te vertellen in welke omstandigheden ik hier mag werken. Ik wil hen niet té jaloers maken”, lacht Vervaeren.Omdat de lat qua beeldvoering zo hoog ligt, wordt alles met één camera met vaste lens opgenomen. Dat betekent concreet dat telkens als het camerastandpunt verandert, de hele scène opnieuw wordt gespeeld en opgenomen. Dat levert dan wel beelden van superieure kwaliteit op, voor de acteurs is het geen makkelijke klus om dezelfde dialoog steeds opnieuw op identiek dezelfde manier te spelen. “Ik werk persoonlijk liever met multicamera, waarbij er met meerdere camera’s tegelijk wordt opgenomen”, vertelt Hein Blondeel, die in de serie de rol van Simon voor zijn rekening neemt. “Eén goede take levert zo meteen beeld vanuit een heleboel verschillende standpunten op. Ik heb tot nu steeds zo gewerkt. Voor mij is het nu dus echt wel even aanpassen.” Blondeels voorliefde voor het multicamerawerk wordt alvast niet gedeeld door director of photography Diego Dezuttere. “Ik besef wel dat het voor de acteurs niet altijd even makkelijk is om met één camera te werken”, vertelt hij. “Maar het verschil in beeldkwaliteit is enorm. Bij multicamera moet de belichting voor elk van de camera’s goed zijn, waardoor je dus meestal noodgedwongen voor een zachte belichting moet kiezen. Wanneer je slechts met één camera werkt, kun je veel extremer dingen met dat licht doen. Je kunt echt gaan schilderen met licht. Voor een serie als deze is dat een absolute meerwaarde.”Het belang van dat licht merk je ook aan de buitenzijde van het huis waar vandaag opgenomen wordt. Aan de gevel wordt een enorm zwart scherm gemonteerd in een poging zoveel mogelijk ongewenst zonlicht buiten te houden. “Op zonnige dagen als deze is dat echt een noodzaak”, legt Meuleman uit. “Anders is het voor onze lichtmensen haast ondoenbaar om hun belichting juist te krijgen.”

Geknutseld decor

Aan zon alvast geen gebrek op deze warmste dag van het jaar. In het overbevolkte rijhuisje wordt het naarmate de dag vordert steeds warmer. Maar ondanks de hitte worden deuren en vensters zoveel mogelijk dichtgehouden. Dat is niet alleen nodig om storend geluid buiten te houden, het zorgt er ook voor dat het zorgvuldig bij elkaar geknutselde decor niet door de wind door elkaar wordt gehaald. De man verantwoordelijk voor dat knutselwerk is setdresser Dieter Speltinckx. Met een paar posters, een stapel lege bierblikjes en wat pizzadozen toverde hij het rijhuis in een mum van tijd om tot een morsig studentenonderkomen. “Het was wel leuk om eens iets totaal anders te kunnen doen”, vertelt hij. “Ik heb me de laatste weken moeten verdiepen in de levensstijl van the rich and famous. Vandaag moest het net het tegenovergestelde zijn.” Niet alleen de inkleding van de set behoort tot het takenpakket van Speltinckx. Ook telkens als er in of rond het huisje waar gedraaid wordt iets misloopt, wordt hij er bijgehaald. Of het nu een klok is die te luid tikt, een windmolentje in de tuin dat lawaai maakt of een poster die niet goed is vastgemaakt, telkens wordt hij er bijgehaald. “Dat lijkt misschien wat overdreven, tenslotte kan de geluidsman die die klok hoort tikken ook zelf de batterij er uithalen, maar ik heb het liever zo”, zal hij later vertellen. “De inkleding van de set is mijn verantwoordelijkheid en dan doe ik liever alles zelf.”Wanneer de binnenopnames er op zitten, helpt de hele crew met het naar buiten zeulen van het materiaal. Terwijl het daarvoor redelijk rustig bleef in de Jan Breydelstraat, komt voor de buitenopnames nu toch wat publiek opdagen.

Stilte a.u.b.

“Al valt het vandaag nog best mee”, vindt Wout Van Humbeeck, wiens taak het is de stilte op de set te garanderen. “Waarschijnlijk is het voor heel wat mensen te warm om buiten te komen staan.” Veel moeite om de nieuwsgierigen stil te houden, heeft hij dan ook niet. “Maar het is niet altijd zo makkelijk”, vertelt hij. “Toen we onlangs opnames hadden in een woonwijk kwam de hele buurt een kijkje nemen.” Wat Van Humbeeck daarbij nog het meest verwondert, is de volhardendheid van dat publiek. “Op een set gaat alles immens traag. Het duurt vaak uren voor een bepaalde scène er eindelijk op staat. Dan zou je toch denken dat de meeste mensen het na en half uurtje voor bekeken houden, maar het tegendeel is waar. Vaak blijven ze staan tot de allerlaatste take er op zit. Ikzelf zou het nog geen tien minuten boeiend vinden, maar ik heb misschien al veel te veel uren op een set gesleten.”

Morgen De ochtendshow van Wim Oosterlinck

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234