Donderdag 20/01/2022

Dennis the Menace II

In 2004 ontketende Artest nog een massale knokpartij door tijdens een NBA-game met een fan op de vuist te gaan. Het leverde Artest een recordschorsing op die hem dik vier miljoen euro kostte.

“Ik ben ghetto en dat zal ik altijd blijven.” Bij zijn overstap van de Sacramento Kings naar de Houston Rockets trapte Ron Artest een open deur in. Natuurlijk is hij ghetto, wie zou ooit iets anders beweren? ‘Ron Ron’ groeide op in de ‘projects’ van Queensbridge bij New York, arm aan kansen, met uitzondering van basketbal en rap. Artest bekwaamde zich in beide disciplines. Vandaag is het één zijn beroep, het andere zijn hobby. Basketten leerde hij van zijn vader, een bokser die het werk wel eens mee naar huis nam. Artest junior speelde op ‘Rucker Park’, het epicentrum van het ‘Streetball’. In College en High school was hij een sensatie. Niet door zijn lengte, of zijn atletisch vermogen, maar gewoon omdat hij dingen deed die anderen niet durfde. No blood, no foul. Zijn coaches zeiden over hem dat hij “een wildebras was” en “bij momenten angstaanjagend”. Ook vader Artest, zelf van geen kleintje vervaard, hield zijn hart vast. “Ik denk dat Rons opvliegendheid zijn ondergang zal betekenen.”

Schorsing van 86 wedstrijden

De realiteit is vandaag dat de opvliegendheid van Artest inderdaad uitvoerig is gedocumenteerd. Er waren incidenten met ploegmaats, incidenten met tegenstanders, incidenten met zijn eega en één enkel keertje was er zelfs een incident met zijn hond. Maar zelfs de optelsom van alle misdemeanors verbleekt bij wat er op 29 november 2004 gebeurde, een ijkpunt in de geschiedenis van de NBA. John Green, fan van de Detroit Pistons, gooide een bekertje bier naar Artest. Ron Ron voelde zich vernederd en dook de tribunes in. Hij knokte met de dader die achteraf de dader niet bleek te zijn, en dat ontaardde in een massale knokpartij tussen fans en spelers. De gevolgen waren niet min: NBA-topman David Stern legde Artest een schorsing op voor de rest van het seizoen. Uiteindelijk bleken dat 86 wedstrijden te zijn, het kostte hem dik vier miljoen euro. Vader Artests vrees was dus niet ongegrond. Maar anders dan hij had voorzien, betekende het korte lontje van Ron Ron niet diens ondergang. Eerder is het tegendeel waar: zijn defensieve hardnekkigheid en zijn allergie voor eender welke vernedering of nederlaag bracht hem deze zomer bij het beste NBA-team van het moment: de LA Lakers. Zo is hij, morgen wordt Artest dertig, nu helemaal de reïncarnatie van Dennis Rodman. Niet langer om de foute redenen - de kapsels, de ellebogen, de trashtalk - maar omdat hij gerespecteerd wordt voor wat hij toont onder de ring. In 2004 al werd hij verkozen tot Defensive Player of the Year, een onderscheiding die ook Rodman twee keer kreeg. En vandaag doet hij wat ook ‘Dennis The Menace’ in zijn beste dagen deed: ervoor zorgen dat de beste speler van de competitie zich kan toeleggen op zijn offensive game. Rodman deed het voor Jordan, Artest doet het vandaag voor Kobe Bryant. Bij de Lakers vindt Ron Ron bovendien de coach die destijds de kapsones van Rodman aan banden legde: Phil Jackson. Bij de Bulls hadden ze daar een bijzondere maatregel voor: Rodman droeg bij elke wedstrijd een strakke elastiek om de pols. Wanneer hij de aandrang voelde om scheids of tegenstander aan te vallen, liet hij de elastiek hard tegen zijn arm knallen. De pijn verdreef de moordneigingen. Wanneer u Artest straks hetzelfde ziet doen, hebt u bij deze de verklaring.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234