Vrijdag 19/07/2019

Denise De Weerdt in the picture op Hollywood aan de Schelde

'Ik bewonder diegenen die blijven doorvechten in die kleine theaters'

Antwerpen

van onze medewerker

Jan de Smet

Generatiegenoten herinneren zich Denise De Weerdt als een mooie jonge vrouw, op toneel zowat de vrouwelijke pendant van de jeune premier. Ze was de favoriete tegenspeelster van Nand Buyl. De tijd dat ze tot de jeunesse dorée van de Vlaamse theaterwereld behoorde, is behoorlijk ver weg. De Zomer van Antwerpen zet haar tijdens Hollywood aan de Schelde in cinema Roma met vier 'Antwerpse' films weer op de affiche: Het Meisje en de Madonna (1958), De Bruid zonder Bed ('55), Hoevenprinses ('56) en Hoe zotter, hoe liever ('60). En al heeft Denise De Weerdt in de loop van haar carrière meer premières beleefd dan een doorsneemens warm gegeten, ze is blij met het initiatief.

In 1928 is De Weerdt geboren uit een Mechelse vader en een Leuvense moeder. Een Brabantse origine met een strik rond dus. Het waren haar leraar Grieks en Latijn aan het Koninklijk Atheneum van Mechelen en haar vrijer Willy, de zoon van KNS-acteur Gaston Vandermeulen, die haar zo warm maken voor het theater dat ze naar het Conservatorium in Antwerpen gaat. Ze behoort tot de eerste lichtingen van de Studio Herman Teirlinck, waar ze de lessen volgt met onder meer Julien Schoenaerts. Na twee jaar, in plaats van de gebruikelijke drie, studeert ze af en sluit zich aan bij het Reizend Volkstheater. Samen met Tone Brulin sticht ze in 1953 het Zoldertheater op de Stadswaag in Antwerpen, wat later het legendarische Nederlands Kamertoneel wordt en dat ze zal leiden met Lode Verstraete en Dries Wieme.

Maar ze stampte niet enkel theatergezelschappen uit de grond, ook als actrice was Denise De Weerdt zeer bedrijvig. "Op een bepaald moment heb ik drie theaters bespeeld: KNS, KVS en het Nederlands Kamertoneel. Ik heb zo'n zestig rollen voor televisie gedaan en voor de AFO, de Antwerpse Filmonderneming, in vier langspeelfilms gespeeld die Edith Kiel regisseerde", somt ze haar carrière op. "Ik was toen getrouwd met de kleine Woodpecker, Jefke Cassiers (de broers Jef en Çois Cassiers vormden het legendarische komische duo de Woodpeckers, JDS). Wie acteur was in de jaren '55-'60, die zijn leven speelde zich volledig af in het theater. Je verdiende omzeggens niets en je had geen familieleven. Ik deed theater en televisiewerk, maar schnabbels kun je dat niet noemen. Ik ging van het een naar het ander en er was weinig overlapping. Voor het Nederlands Kamertoneel kozen we stukken met een beperkte rolbezetting en honderd uur repetitietijd was altijd het objectief. Karel Jonckheere typeerde het goed. Toen we subsidie kregen, zei hij dat het te veel was om van te sterven en te weinig om van te leven. Als de drukker en de huishuur betaald waren, was het vat af. Wat wel een voordeel was in die tijd, is dat we een stuk dat het goed deed, wel negen tot twaalf weken konden spelen."

Maar naast de planken of het Dramatisch Gezelschap van de BRT was er ook nog het lesgeven aan de Studio, afdeling Kleinkunst. Daar leidde De Weerdt contingenten jongeren op. Els De Schepper, Mitta Van der Maat, Stef Bos, Ingeborg... Ze kregen spraak- en speltechniek van De Weerdt.

"Als ik mijn leerlingen eens opsom wat ik allemaal gespeeld heb in mijn leven, dan trekken ze ogen als schoteltjes. Als ik dat vergelijk met wat zij maar doen. En dan mogen de huidige acteurs nog blij zijn dat die feuilletons bestaan die twaalf jaar en langer lopen. Wat is er nog anders dan die soaps, een paar occasionele grote producties van enige afleveringen niet te na gesproken? Wat een verschraling toch. Daarom bewonder ik al degenen die doorvechten in die kleine theaters en het volhouden door theater en televisie te combineren."

Als ze mag kiezen uit haar hoogtepunten, schuift ze - naast het Nederlands Kamertoneel en de honderdvijftig keer dat ze de kleine musical Allo Sjoe gespeeld heeft met Jef Burm - twee wapenfeiten naar voren. Haar Eliza Doolittle in My Fair Lady, de eerste Vlaamse musical waarvan de productie groots was opgezet. "Die winter van '62-'63 was de vreselijkste ooit. Zelfs de zee was bevroren. De eerste voorstellingen waren vooral gereserveerd door Nederlanders uit het zuiden. Die mensen kwamen met bussen en die stonden overal strop door het noodweer. De producers verloren geld dat 't niet meer schoon was."

Wat nog is blijven hangen, zijn de reisvoorstellingen met het Nederlands Kamertoneel in Kongo en Zuid-Afrika. "Dat was op uitnodiging van het ministerie. De KNS en de KVS waren ons al voorgegaan. In 1959 zijn wij met onze ploeg een repertoire van vier stukken gaan spelen voor de Belgen ter plaatse en hebben heel Kongo doorkruist: Leopoldstad, Matadi, Elizabethstad, Luluaburg, Stanleystad. Die tour was een enorm succes en ze wilden ons het volgend jaar terug, maar het is er niet meer van gekomen. De problemen waren toen al begonnen."

In geen geval is De Weerdt iemand die haar dagen vult met mijmeren over de gloriedagen van weleer. Ze heeft geen carrièreplannen, toch heeft ze tijd te kort: "Eigenlijk ben ik nooit helemaal gestopt. Als ze me vragen, doe ik nog wel eens iets met oud-leerlingen. Zo heb ik twee jaar geleden meegespeeld in De Kampioenen, als de moeder van worstenboer Boma. Ik breng mijn tijd door met luisteren naar klassieke muziek en lezen. Vooral geschiedenis en archeologie boeien me, maar eigenlijk alles wat met de wereld en wetenschap te maken heeft."

Hollywood aan de Schelde in cinema Roma, Turnhoutsebaan 286, Borgerhout, loopt nog tot en met 7 september. Elke dag (behalve op maandag) zijn er films om 13 en om 17 uur, én een conference om 15 uur. Vrijdag 15/8 wordt om 13 uur Het meisje en de madonna getoond en om 15 uur is Denise De Weerdt te gast. Dinsdag 19/8 om 13 uur is het de beurt aan De Bruid zonder Bed, vrijdag 22/8 om 13 uur aan Hoevenprinses en woensdag 3/09 om 13 uur aan Hoe zotter, hoe liever. Programma filmvoorstellingen zie www.rataplanvzw.be. Reservering enkel tijdens de kantooruren via 03/235.04.90.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden