Dinsdag 24/05/2022

Dendermonde (1)

Het drama van de steekpartij in Sint-Gillis kan alleen maar als weerzinwekkend worden omschreven. De cruciale vraag die door beleidmakers gesteld moet worden, is hoe het kan dat zo'n moordenaar op vrije voeten kan rondlopen. Hoe kon het zover komen? Moeten misdadigers wier onmenselijke daden onbetwistbaar aantoonbaar zijn niet eenduidig bestraft worden?

Men zou zich ook vragen moeten stellen bij de vrije toegang tot crèches of dagverblijven. In tegenstelling tot wat Kind & Gezin beweert, heeft een groot deel van deze opvangplaatsen helemaal geen beveiligde toegang. Van de drie stedelijke (dus ook onder toezicht van Kind & Gezin) crèches in Gent die ik ken, is er slechts een voorzien van een beveiligde toegang (sensor-sleutelhanger voor de ouders), een systeem dat overigens al ruim anderhalf jaar buiten werking is wegens een gebrek aan financiële middelen.

De toegang tot die crèches is met andere woorden geheel onbewaakt. Om het even wie kan er rechtstreeks binnenstappen. Ik heb dit probleem een aantal jaren geleden al eens aangekaart bij het stadsbestuur, na een voorval in een van die crèches: een wildvreemde man die plots te midden van de groep kinderen stond. Dat bleef toen zonder enige gevolgtrekking. Een tragisch voorval doet nu misschien de ogen openen.

Gudrun Rawoens, Gent

ArcelorMittal Genk

Blijkbaar wil ArcelorMittal zijn personeel laten opdraaien voor de crisis in de staalsector. Tijdelijken vliegen buiten en het weekendwerk wordt afgeschaft, met ernstig loonverlies als gevolg. Nochtans zijn zij niet verantwoordelijk voor deze crisis. Integendeel, het is dankzij hun arbeid dat aandeelhouders in het derde kwartaal vorig jaar 2,3 miljard euro aan dividenden ontvingen.

Ik zou het personeel en de vakbonden van Arcelor willen voorstellen contact op te nemen met ElectroNite in Houthalen. Het bedrijf, dat meettoestellen en sensoren voor de staalindustrie levert, werd ook geconfronteerd met economische werkloosheid. Maar het personeel leed daardoor geen loonverlies. Dankzij syndicaal overleg betaalde de patroon bij tot 100 procent van het nettoloon. Volgens een vakbondssecretaris puilde het bedrijf boekhoudkundig uit van het geld, mede dankzij de bedrijfsvriendelijke wetgeving in België, waaronder de notionele intrestaftrek.

Wat in Houthalen kan, moet ook in Genk mogelijk zijn, aangezien het staalconcern in het derde trimester van vorig jaar een winst van 8,7 miljard euro had. Grote baas Lakshmi Mittal, die met een privékapitaal van 45 miljard dollar op de vierde plaats staat in de Forbeslijst van rijkste mensen ter wereld, zal daar trouwens niet wakker van liggen.

Georges Houtmeyers, Genk

Dendermonde (2)

België reageert geschokt, en terecht. Toch realiseren we ons niet of onvoldoende dat de psychische tijdbom waarop we leven gigantisch is. Hoewel we jaarlijks 830 miljoen doses psychofarmaca verbruiken in ons land, kunnen 'uitbarstingen' zoals in Dendermonde niet worden tegengehouden. Meestal richten deze mensen de agressie naar zichzelf. Zeven zelfmoorden per dag en het tienvoud aan pogingen ertoe illustreren dat. Zelden worden anderen in het persoonlijke, psychische drama meegesleurd.

Dat de dader in dit geval een kindercrèche aanpakt, zal ongetwijfeld een bizar achtergrondverhaal hebben. Vraag is hoe we zulke drama's in de toekomst kunnen voorkomen. Daarmee wordt tegelijk de vraag gesteld naar de efficiëntie van onze hulpverlening bij depressie en de psychiatrische behandeling in het algemeen. Aangezien geïntrojecteerde woede en agressie aan de basis liggen van depressie, zelfmoord en moord zal de 'zachte sector', die de hulpverlening toch is, meer met dit thema moeten doen. Over het algemeen wordt agressie bij patiënten op een repressieve manier behandeld en zodoende onderdrukt, zodat ze alleen maar groter wordt. De druk op de ketel vermindert niet, maar verhoogt.

Het lijkt mij dat de hulpverlening zelf angst heeft voor agressie en die leert te 'beheersen' in plaats van te 'beheren'. Woede is immers een emotie die vaak helemaal terecht en natuurlijk is na een onnoemelijk onrecht. Ontkenning van die woede roept nog meer woede op. Agressie vraagt een andere, afdoende aanpak. De oude therapeutische middelen zoals medicalisering hebben afgedaan.

Er zal hoe dan ook meer aandacht moeten worden besteed aan de vele psychiatrische patiënten. De massabehandeling laat dat niet toe. We lossen dit niet op door crèches of scholen te beveiligen en nog meer angst te kweken. We lossen dit op door anders met agressie om te gaan en bovendien onze kleinsten veel warmte, tederheid en genegenheid te geven.

Bob Vansant, onafhankelijk psychotherapeut-auteur, Antwerpen-Griekenland

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234