Maandag 22/07/2019

Degelijk familievermaak van Shyamalan

De Amerikaanse kritiek boorde de nieuwste film van M. Night Shyamalan zowat de grond in, maar The Last Airbender biedt degelijk familievermaak - zonder daarom een hoogvlieger te zijn.

Fantasy > The Last Airbender

Als de zoon of dochter niet met de scouts op kamp is, is er nog altijd de cinema. En naar The Last Airbender, de verfilming van een animatiereeks, kan u zelfs zelf mee. Regisseur Shyamalan (The sixth Sense, The Village) betreedt schijnbaar nieuwe grond met deze fantastische familiefilm, maar zijn beproefde thematisering van het geplaagde kind in een donkere wereld houdt hij wel aan. Misschien is het de eigen aanpak die afwijkt van de Hollywoodformule die oplegt hoe een warme familiefilm er moet uitzien die de critici in de States zo stoorde, of de ontgoocheling door het feit dat Shyamalan sinds The sixth Sense de verwachtingen nooit helemaal heeft ingelost. Zij pakten Shyamalan’s nieuwste zwaar aan, heel zwaar. Zelfs de immer zachtmoedige éminence grise van de Amerikaanse filmkritiek, Roger Ebert, sprak van “de irritantste ervaring in gelijk welke categorie die hij kan bedenken en die nog moet worden uitgevonden”. Afgezien van een wat onervaren cast en de volkomen overbodige 3D zagen wij er niet zoveel graten in.

Hoofdpersonage Aang (rol van nieuwkomer Noah Ringer) is de Avatar, een soort messias, in een wereld waar diverse mensen over bovennatuurlijke krachten beschikken. Er zijn er die vuur kunnen manipuleren, anderen kunnen dat met water en er zijn er die aardig overweg kunnen met aarde. De ‘airbenders’ zijn blijkbaar uitgestorven, ware het niet dat de Avatar, na honderd jaar afwezigheid, waarlijk weer is opgestaan. Hij beheerst alle vier de elementen en kan dus ook - vandaar de titel - de wind naar zijn hand zetten. Hij komt maar net op tijd om de ‘firebenders’ te stoppen in hun imperialistische drang. Ze veroveren hardhandig en met heet genoegen de wereld onder leiding van die andere geplaagde jonge geest en duivelse tegenhanger van Aang, prins Zuko (rol van Dev Slumdog Millionaire Patel). Niet alleen komt het tot een clash tussen de beheersers van de elementen, er zijn ook nog geesten in het spel, tot wie Aang zich in meditatie kan wenden.

Allemaal vondsten van de oorspronkelijke scheppers van The Last Airbender die Shyamalan opvoert om niet te veel op het verhaal te moeten letten, maar wel een goed gevuld blik aan speciale effecten open te kunnen trekken. Dat lukt aardig. De CGI-beelden zien er behoorlijk uit. Sommige gevechtsscènes missen weliswaar tempo en terwijl hij net de intrigerendste figuur is, verdwijnt de rol van Zuko op het einde als sneeuw voor de zon. Voor het overige zijn er voldoende truken van de foor om de hele familie te vermaken. (NK)

Regie: M. Night Shyamalan

Met: Noah Ringer, Dev Platel

DUUR: 97 minuten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden