Zaterdag 06/03/2021

Decolletés en eenzaamheid

Glitter en glamour afgelopen woensdag op het Gala van de Gouden Schoen, waar spelersvrouwen scoorden met flashy outfits. Maar ook al blikt mevrouw Dries Mertens de komende maanden een tv-reeks in over de partners van de Rode Duivels, over het algemeen is het leven van voetbalvrouwen geen feest.

Voor een potje seksisme kun je altijd in het voetbal terecht. Met de nuance dat het soms de spelersvrouwen zelf zijn die graag herleid worden tot decolleté en split. De verkiezing tot Gouden Pump, deze week op het Gala van de Gouden Schoen, kon weer een zee van vrouwelijk bloot hebben. Een uitgesneden blote rug was het absolute minimum.

Gala's als de Gouden Schoen zijn een offerfeest. Spelersvrouwen worden decorum voor manlief. Dat zijn ze thuis soms ook, maar daar is het nog met wederzijdse instemming. De dwang van sois belle et tais toi is er minder acuut. Het is meer behaagzucht dan verleiding.

Het maatschappelijke ideaal van Mitbestimmung werkt averechts in voetbalhuwelijken. De vrouwen voelen zich verplicht de glamourstatus van de alom geliefde speler mede hoog te houden, liefst in een exotisch-gewaagde outfit. Wat heet, ze gaan er zelfs overheen. Spelersvrouw zijn is een vak. Het veronderstelt de juiste combinatie van verregaande zorgzaamheid en uiterlijke schijn. Boerinnen komen niet in aanmerking.

Het juk van de vedette

Mevrouw Van Himst zag je vroeger nergens. De vrouw van Lotte Lambert ook niet. De rolverdeling was die van de gewone maatschappij. De een is voor thuis, de ander voor buitenshuis. Voetbalfeestjes werden in clubverband gevierd - de Carré bestond niet. In Nederland waren een paar voetbalvrouwen wel al publiek bezit geworden. Danny, de vrouw van Johan Cruijff, werd gemystificeerd tot Iron Lady die besliste wie er bij de Verlosser in mocht en wie niet. Truus van Hanegem was de koningin Juliana van de Kuip, litertje sherry in de heupen. Aan een eigen carrière begonnen de dames niet.

Victoria Beckham, zangeres bij de meidengroep de Spice Girls, zorgde voor een doorbraak. Ze werd populairder dan haar man David Beckham, en ook rijker. Briljant zakenvrouwtje. Ze ging autonoom haar eigen weg en waagde het zelfs afwezig te blijven bij een wedstrijd van David. Het juk van de vedette werd ingeruild voor het juk van eigen succes.

Binnen de kortste keren ontstond een invasie van voetbalvrouwen op televisie, in soaps, modeshows, enfin het brede scala van entertainment. Voetballers trouwden met zangeressen en mannequins, met presentatrices en journalisten.

Illustere voorbeelden zijn Gerard Piqué (Shakira) en Iker Casillas (Spaanse tv-journaliste). Dichter bij huis ging het in de boekskes meer over Yolanthe van Wesley Sneijder en Sylvie Meis van Rafael van der Vaart dan over de voetbalmannen. Sylvie werd het uithangbord van commerciële Duitse tv-zenders en postorderbedrijven. Ze is inmiddels gescheiden van Rafael.

Podiumjaloezie

In zijn topdagen bij SV Hamburg nodigde ik het koppel uit voor een interview in een sterrenrestaurant van het Amstel Hotel. Sylvie verscheen met onnoemelijk veel decolleté, Rafael in jeans en shirt. Zij bestelde vierentwintig oesters. Platte. Hij bleef maar schuiven op zijn stoel en verloste de ober na eindeloos gepieker met het verzoek om een simpele uitsmijter. De gewezen kamper Van der Vaart bleef zichzelf, zijn vrouw had haar levensstijl aangepast aan de happy few van televisieland.

Later, toen hij voor Real Madrid speelde terwijl Sylvie in München bivakkeerde voor haar tv-carrière, zag ik Rafael van der Vaart vereenzamen tot halve kluizenaar met een stapel dvd's.

Op een oudejaarsnacht kwam een einde aan het huwelijk. De voetballer zou zijn vrouw een klap hebben gegeven. Bild Zeitung rukte dagenlang uit met koeien van letters. Wat niet werd opgeschreven, was dat huiselijk geweld in sportlevens vaker voorkomt. Juist ook omdat voetbalvrouwen zich verzelfstandigd hebben in het huwelijk. Er is de altijd sluimerende testosterongekte en de leegheid van dagen na een paar uurtjes trainen. Langdurige blessures zijn nog bedreigender voor een harmonieus gezinsleven.

Relaties worden gecompliceerder als beide partners met een eigen leven in de schijnwerpers staan. Er ontstaat dan iets van podiumjaloezie. Of een botsing van verslavingen. Olivier Deschacht en Annelien Coorevits gunnen elkaar de ruimte, maar er zijn voorbeelden zat van publiciteitsgevoelige echtparen waar het misgaat.

Op het Gala van de Gouden Schoen heerste zoals gebruikelijk extravaganza. Alleen al de jurken van de dames waren halve beeldhouwwerken. Op dit soort feesten verschijnt de mensheid op haar mooist. Verbeelding slaat dan op tilt, en voor je het weet, zit je in een buitenechtelijke romance. Er wordt door voetballers wel vaker een vrouw van een collega ingepikt, weten ook Kevin De Bruyne en Thibaut Courtois. Omgekeerd bestaat ook.

Een voetbalgala begint en eindigt in een race naar de boekskes. Met wielrenners of atleten heb je dat veel minder. Voetbal is kennelijk sexyer dan andere sporten. Allicht ook doordat de pijn van het afzien minder dramatisch is. Spelers met hun uitgebalanceerde lichamen zijn maar even moe na een wedstrijd. Vandaar ook hun veelvuldige bezoek aan modieuze danstempels. De winnaar van Parijs-Roubaix is helemaal uitgewoond na de koers.

Ingebouwd egoïsme

Op gala-avonden lijkt het soms dat voetbalvrouwen een gemakkelijk leven hebben. Dat hebben ze niet. Ja er is de luxe, een SUV voor het huis op een dubbele oprit, een kleerkast die een modewinkel naar de kroon steekt en uiteraard tweehonderd paar schoenen, maar dat is allemaal buitenkant.

Leven met een topvoetballer kan geestelijk zwaar zijn. Zijn ingebouwde egoïsme, de humeurigheid van vorm, blessuregevoeligheid en transferperikelen staan sociaal raffinement weleens in de weg. Speelse voetjes geven in het huishouden verstek. Sommigen beweren dat je beter van voetbalweduwen dan van voetbalvrouwen kunt spreken. Ze staan er alleen voor.

Naar het buitenland

Ook op het Gala van de Gouden Schoen hoorde ik enkele dames zeggen dat ze natuurlijk hun man zullen volgen als het tot een transfer in het buitenland komt. Geen seconde zullen ze aarzelen. Het is een lichtzinnige toezegging. Uithuizigheid van de partner voor trainingen, afzonderingen en wedstrijden kan zwaar wegen in het buitenland. Zelfs eindtoernooien als een EK of WK brengen veel eenzaamheid met zich mee. De vriendinnen zijn ver weg, de mannen leven in het spelershotel en voor enige verstrooiing wordt dan maar een beroep gedaan op moeder of schoonmoeder. Iedere avond zitten ze in het restaurant te kauwen en te zwijgen. Er is geen vreugde te bekennen in het hotel van spelersvrouwen. Sommige binnenlanden zijn al even troosteloos.

Na de officiële plechtigheid van de Gouden Schoen zag je binnen de kortste keren mannen met mannen samenscholen. Alsof de vrouwen alleen goed genoeg waren voor een chique intrede. Ter opluistering.

Ze zijn het allicht gewend dat voetballers het liefst over voetbal praten, maar een gevoel van afwijzing blijft op zo'n avond toch even hangen. De oogverblindende jurk met split en een kanjer van een diadeem nemen het isolement maar gedeeltelijk weg.

Gelukkig voor mevrouw Kums besloot Sven nog af te zakken naar een parochiezaaltje in zijn Dilbeek, waar de fans en de vrienden hem en geliefde opwachtten. Ik durf te wedden dat het voor Caroline een bevrijding was.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234