Woensdag 25/11/2020

Column

De zegedrang van het smerig straatjoch is zalig

Beeld UNKNOWN

De column van sportjournalist Filip Joos verschijnt wekelijks op woensdag.

"Als hij dit jaar geen award wint, snap ik er niets meer van", sprak Steven Gerrard na afloop van de hoogst amusante wedstrijd tussen Liverpool en Tottenham van afgelopen weekend. De aanvoerder van Liverpool had het over zijn ploegmaat, spits Luis Suarez.

In de studio kwam de presentator van Match of The Day Two heel even peinzend in beeld, om vervolgens uit te pakken met een geweldige repliek: "Er zijn twee awards te winnen: the players award en the writers award. Die laatste ligt een beetje moeilijk voor Suarez, omdat hij niet echt populair is bij de persjongens, en die eerste, wel, die ligt ook een beetje moeilijk, omdat hij elk weekend opnieuw elf stemmen verliest."

En zo is het maar net, veel journalisten bekronen liever niet een speler die een klacht voor racisme aan zijn been heeft, zich geregeld aan een fopduik bezondigt, en af en toe zijn studs doelbewust op een been of arm van een collega plant. Het is lastig over de o zo populaire voorbeeldfunctie te schrijven als je eerst je stem aan Suarez hebt gegeven. Coherentie mag dan slechts een verwaarloosbaar keuzevak zijn in de opleiding sportjournalistiek, helemaal weg te cijferen valt het begrip niet.

En zijn collega's zullen inderdaad ook niet snel geneigd zijn om Suarez' naam op het stemformulier in te vullen, want ze zijn door hem gejend, tot waanzin gedreven, door de benen gespeeld, op de tenen getrapt, door het lint gejaagd. Zondag ging zelfs onze onverstoorbare Moussa Dembélé bijna over de rooie, moe getergd door sater Suarez.

Maar Gerrard had wel gelijk. Suarez verdient eigenlijk beide trofeeën. Omdat hij verschrikkelijk goed kan voetballen. En ook, paradoxaal genoeg, om de reden waarom hij ze volgens het briljante inzicht van de BBC-presentator (of, peu importe, diens tekstschrijver) net níet zal krijgen: omdat hij een smerig straatjoch is dat alle truken van de foor aanwendt om te winnen. Die zegedrang is zalig, in een tijdperk waarin voetballers geen winstpremies meer nodig hebben om zeven auto's en drie maîtresses te kopen.

Je ziet Eden Hazard voetballen, en ondanks alle verbluffende esthetiek zoek je naar de peper- en zoutvaatjes, om de boel wat pikanter te maken. Dat Hazard ooit Francky Dury de vaalwitte gordijnen van het bondsgebouw injoeg door te stellen dat hij un homme du match was om zijn gebrekkige trainingsijver te verklaren, is een paar jaar later vooral wrang: Suarez, dat is un homme du match, Hazard raakt op dat vlak nog niet tot aan zijn enkels. Van Persie idem: schitterende voetballer, maar als hij verliest, dan verliest hij. Blinde woede komt daar niet bij kijken. Volgende week weer een wedstrijd, zoiets.

Van Suarez weet je gewoon dat als je hem voor de match zou ontmoeten en hem zou voorstellen zijn moeder te verkopen in ruil voor drie punten, hij even schichtig om zich heen zou kijken, je vervolgens een donker steegje zou insleuren, en je daar sissend zou vragen: "Vlug, waar moet ik tekenen?".

Jammer voor zijn mama, maar heerlijk voor de toeschouwer. Ik heb hem dit seizoen één keer live aanschouwd, inmiddels haast een maand geleden, maar het blijft de meest zinderende ervaring van dit voetbalseizoen, daar ben ik nu al zeker van. In die zin past hij ook bij Liverpool, een ploeg die nooit wint als Suarez niet tot het uiterste gaat. Dus gaat hij tot het randje. En soms erover. Aan de boorden van de Mersey rest Luis Suarez geen andere keus, hij moet er wel de straatkat blijven die hij nu is. Als hij naar een echte topclub trekt, wordt winnen eenvoudiger, en valt het te vrezen dat zelfs straatkat Suarez gedomesticeerd wordt.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234