Zondag 07/03/2021

De zakenman van de blues

eric clapton ingestudeerd nonchalant in het sportpaleis HHIII

rock

Eric Clapton kuierde vrijdagavond rustig rond op het podium van het Sportpaleis. Zoals gewone mensen in hun tuin gaan wandelen. Wat de gitarist er uitrichtte, was even degelijk als een namiddagje tuinieren, maar helaas ook even spectaculair.

ANTWERPEN

Van onze medewerker

Koen De Meester

Clapton is 59. Op die leeftijd mogen gewone stervelingen al wat bezadigder zijn, maar goden niet. En dat was EC ooit. In de sixties speelde de bluesgitarist immers zo verbijsterend knap dat hij die onsterfelijke bijnaam kreeg. De jongeman uit Surrey werd toen door elke gitarist op aarde bewonderd. Het probleem is dat Clapton de laatste 30 jaar nog amper met scherp schiet. Volgens kenners maakte hij zelfs zijn testament met de fabelachtige gitaarsolo in 'Further On Up The Road', opgenomen tijdens het laatste concert van The Band. Dat was in november 1976.

Clapton heeft van zijn bedaarde stijl een handelsmerk gemaakt en dat doen echte bluesmeesters nooit. Anders hadden ze zichzelf niet Howlin' Wolf of Muddy Waters genoemd. Slow Hand - nog een bijnaam van Clapton - brengt de blues noot voor noot perfect, maar wie zweetdruppels op zijn gezicht wilde zien of hoopte dat de adrenaline door zijn lijf zou stromen, kwam bedrogen uit.

Clapton startte vrijdag met 'Let It Rain' en onmiddellijk viel hij stemgewijs door de mand. Gelukkig waren er twee soulvolle zwarte zangeressen die de nodige steun boden. De gitarist zag eruit als een oudere zakenman op vakantie. Een stoppelbaard van twee dagen, wit loshangend hemd, designerjeans en een paar sneakers. Ingestudeerd nonchalant. Kreukloos. De band bestond uit een stel legendes waaronder de knap spelende toetsenisten Billy Preston en Chris Stainton. Ook drummer Steve Gadd en bassist Nathan East waren erbij, naast de tegenvallende gitarist Doyle Bramhal II. Vooraan in de set zat Bob Marleys 'I Shot The Sheriff', naast een stijf 'Hoochie Coochie Man'. 'Milkcow Calf's Blues' speelde hij op een aangepaste zwart-witte Stratocaster. De meeste songs stamden uit de versleten canon van de blues. De tot op het bot afgekloven liedjes werden beleefd en professioneel afgewerkt. Clapton is net als Ry Cooder (een andere gitaarlegende uit de sixties) een muzikale archeoloog. De beschaafde Engelsman restaureert echter te veel, maakt de smerige blues proper en daardoor smaakloos. Terwijl het bij uitstek opwindende, weerbarstige livemuziek is. De structuren zijn slechts bijzaak, het is de grote steekvlam die moet overslaan. Dat gebeurde nauwelijks in het museum van conservator Clapton. Onze nekharen gingen pas rechtop staan bij de rauwe interpretatie van Creams 'Badge'. Toen waren we echter al 80 minuten ver in de set. Daarop volgde een fatsoenlijk 'Wonderful Tonight', een aardig 'Layla' en als afsluiter een nerveus 'Cocaine'. Niet kwaad, maar na alles wat voorafging waren het vijgen na Pasen. Eric Clapton stond weliswaar in levenden lijve in het Sportpaleis, maar dat bleek dan ook alles. Veel leven had zijn muziek niet meer te bieden.

WIE Eric Clapton WAAR EN WANNEER Antwerps Sportpaleis op vrijdag 9 april

Clapton speelt noot voor noot perfect, maar wie op zoek was naar zweet of adrenaline kwam bedrogen uit

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234