Woensdag 25/05/2022

De X-Appeal van

Het was per toeval dat Hugh Jackman (40) in 2000 de rol van Wolverine kreeg. Met zijn musicalverleden en zijn tengere lijf had hij niet meteen het juiste profiel. Maar drie X-Men films en de titel van Sexiest Man Alive later, is de Australische acteur intussen de verpersoonlijking van de ultragespierde superheld geworden. Jackman trekt binnenkort in X-Mens Origins: Wolverine voor de vierde keer zijn klauwen aan.

Door Veerle Helsen

Om de juiste raging mood voor zijn comicpersonage Wolverine op te roepen, neemt Hugh Jackman elke opnamedag om 5u 's morgens een ijs- en ijskoude douche. Een ritueel dat hij al uitvoert sinds de eerste X-Men film in 2000. "We moesten vroeg op, het was koud, maar de douche had geen warm water. Ik sprong er dan maar kort onder. Ik kon niet roepen, want ik wilde mijn vrouw niet wakker maken. Ik bleef er 35 seconden onder staan, en ik dacht bij mezelf 'Dit is het. Dit is Wolverine. Hij wil schreeuwen en brullen, mensen rondom hem vermoorden, razen, maar hij kan het niet. Hij probeert zich in te houden.' Sindsdien neem ik elke ochtend een koude douche. Als ik tijdens het filmen daaraan denk, wil ik meteen iemand in het gezicht slaan", vertelt Jackman achteraf. Het ijzige ochtendritueel wordt gevolgd door een workout op heavy metalmuziek van Godsmack en Metallica. "Muziek waar ik anders nooit naar luister, maar het helpt om alles uit mezelf te halen tijdens een training. In mijn hoofd zit ik al in Wolverines personage. Het is vreemd, maar als ik denk dat ik Wolverine ben, kan ik 50 procent meer liften." Om de indrukwekkende hoeveelheid armspieren voor Wolverine te bekomen, doet Jackman elke dag meer dan 2 uur aan gewichtheffen. Hij volgt het dieet van een bodybuilder: geen brood, geen suiker, geen bier en geen pizza. Elke drie uur eet hij een maaltijd, ook 's nachts, kwestie van niet met een lege maag aan de workout om 5u te beginnen. Het trainingsschema van de voormalige gym-hater ("Ik heb nooit begrepen waarom mensen naar de gym gaan; Ik heb dat altijd belachelijk gevonden") heeft zelfs een bijnaam gekregen: de Wolverine Workout (voor de details: zie de website van Men's Health). Zijn trainer had een hele klus aan hem, want Jackman is van nature tenger gebouwd. Hij had ooit, in zijn pre-spierentijdperk, een bijbaantje als het 'before model' in de lobby van een lokale gym.

Getypecast

Toen de derde en laatste X-Men film in 2006 uitkwam, had Jackman naar eigen zeggen het gevoel dat het verhaal van Wolverine nog niet volledig verteld was. "Op dit moment weten de kijkers niet waar hij vandaan komt, waar hij is opgegroeid. Zijn verleden is nog altijd duister. De vraag blijft: hoe heeft hij zijn ijzeren skelet en klauwen gekregen, en hoe is hij aan de naam Wolverine geraakt? Hij is in de films softer geworden, maar ik vond dat die ontwikkeling afweek van de essentie van zijn karakter. Wolverine is een good guy, maar geen nice guy. Hij was een van de eerste anti-helden in comics", vertelde Jackman onlangs op een persconferentie over zijn nieuwste film. De acteur richtte zijn eigen filmmaatschappij(tje) Seed op, om X-Men Origins: Wolverine zelf te producen. "De film mag zeker geen vermomming worden voor X-Men 4. Hij moet qua stijl, inhoud en karakters zoveel mogelijk afwijken. Wolverine verdient dat, hij is een van de meest interessante superhelden die rondlopen in comicland."

De lijst van films die Hugh Jackman op zijn naam heeft staan, is niet ellenlang. X-Men in 2000 betekende zijn doorbraak, en daarna volgden slechts enkele kaskrakers: Swordfish (actiedrama met John Travolta en Halle Berry, 2001), Kate & Leopold (romantische komedie met Meg Ryan, 2001), Van Helsing (vampierenfilm, 2004) en The Prestige (over de strijd tussen twee goochelaars met Christian Bale en Scarlett Johansson, 2006). Tussenin zaten nog X-Men 2 en X-Men 3. Jackman heeft er niets op tegen om voor de vierde keer in de huid van Wolvie te kruipen. Als journalisten hem vragen of hij niet bang is om getypecast te worden, antwoordt hij: "Daar sta ik nooit bij stil. Ik hou van dit personage, ik vind Wolverine een fantastische filmheld."

De rol van superheld met klauwen bracht hem naam en faam toen hij in 2000 in de allereerste X-Men film meespeelde. De release ging gepaard met schreeuwende en flauwvallende fans, en de film haalde bijna 300 miljoen dollar aan de box office. De twee opvolgers gingen daar ruim boven en het trio brak samen door de grens van één miljard dollar. Jackman heeft een eigen, filosofische analyse over het succes van de trilogie: "Er zijn nog altijd heel wat mensen op deze wereld die mutanten willen uitroeien. Heb je ooit Long Walk to Freedom van Nelson Mandela gelezen? In de laatste paragraaf vertelt hij over zijn verwezenlijkingen, maar ook dat hij nog altijd niet weet of hij nu de juiste dingen gedaan heeft in zijn leven. Hij gaf zijn rol als vader voor zijn kinderen op voor een hoger doel. Hij moet nu leven met dat schuldgevoel, en Xavier (Professor X uit de film, de fictieve oprichter van het superheldenteam X-Men, red.) heeft diezelfde ambiguïtieit. Bovendien is het thema erg herkenbaar. Ja, het zijn superhelden, maar allemaal worden ze gekweld door hun krachten. De vraag is: als je de kans krijgt om er vanaf te geraken, zou je het dan doen? Wat als je homo was en je kreeg de kans om hetero te worden... Als je Joods bent, of je behoort tot gelijk welke minderheid die gediscrimineerd wordt, zou je die kans grijpen? Het is een schrille vraag, die door merg en been gaat. Het antwoord is vanzelfsprekend 'Nee, wees gewoon jezelf'. Maar het blijft een fascinerend vraagstuk."

Carrière op de bank

Zijn vrouw had hem nochtans de raad gegeven de rol niet aan te nemen, een raad die hij wijselijk in de wind sloeg. Hij nam de rol aan, ook al was hij geen eerste keus. Wolverine zou oorspronkelijk gespeeld worden door de Schotse acteur Dougray Scott, maar die zat vast op de maandenlange uitgelopen opnames van Mission Impossible II en was bovendien geblesseerd geraakt. Jackman was met zijn 1m89 eigenlijk te groot om Wolverine te spelen, want die is in de Marvel comics amper 1m60, maar special effects kunnen wonderen doen.

"Ik heb in totaal ongeveer 15 films gedaan, waarbij ik misschien 4 of 5 keer eerste keus was", vertelt de acteur in het januarinummer van het filmmagazine Empire. "Ik heb mijn carrière opgebouwd vanop de bank." Ook voor de rol van James Bond was hij runner-up na Daniel Craig. Helaas geraakte die niet geblesseerd. Meer geluk had Jackman met Australia, het grand epos over de bombardementen op Darwin tijdens de Tweede Wereldoorlog met Nicole Kidman in de hoofdrol. Ook voor Baz Luhrmann (regisseur van onder meer Romeo + Juliet en Moulin Rouge) was Hugh Jackman slechts derde keus, na Australië's filmster nummer één Russell Crowe en wijlen Heath Ledger. Maar Crowe haakte af. De acteur was wel geïnteresseerd in de rol van cowboy, maar kwam met de producers niet tot een financieel akkoord. "Ik doe met plezier liefdadigheidswerk, maar niet voor grote filmmaatschappijen", klonk Crowes commentaar achteraf. Hugh Jackman dan maar, hij stond sowieso op de acteurslijst voor een bijrolletje. Regisseur Luhrmann wilde Jackman er erg graag bij, maar hij zag in hem niet meteen de rol van stoere cowboy. Hij kende Jackman nog van toen hij vergeefs gesolliciteerd had voor de hoofdrol in Moulin Rouge (die naar Ewan McGregor ging). De Amerikaanse filmmaatschappij 20th Century Fox maakte zich zorgen over Jackmans verkoopbaarheid, maar toen X-Men 3 in 2006 uitkwam en wereldwijd aan de box office meer dan 450 miljoen dollar binnenhaalde, was er niet veel meer nodig om hen te overtuigen van Jackmans star quality. Luhrmann zou achteraf verklaren dat hij onder de indruk was van Jackman en dat hij nog nooit een acteur was tegengekomen die zich zo intensief had voorbereid voor een rol. "Hij is de meest gefocuste acteur met wie ik ooit samengewerkt heb. Ik weet dat iedereen dat over iedereen zegt in Hollywood, maar deze keer meen ik het echt."

Duurste Australische film ooit

Jackman staat erom bekend dat hij alle stunts zelf wil uitvoeren, zelfs al kwamen er in Australia veel paarden aan te pas en was paardrijden niet zijn meteen specialiteit. "Iedereen schrijft wel eens een leugentje om bestwil op zijn cv, toch? Op de mijne stond dat ik goed kon paardrijden. Dat was misschien een tikkeltje overdreven...", liet de acteur zich later ontvallen in de pers. Nochtans was die vaardigheid een must voor de film waarin zijn lassoslingerende personage The Drover 1500 stuks vee te paard moet begeleiden en meer dan de helft van de tijd op een paard zit. Jackman was achteraf enthousiast over zowel de film als de opnames, ook al hadden die meer dan 150 dagen in beslag genomen, kreeg de set in het afgelegen binnenland van Australië te kampen met zelden geziene stofstormen en overstromingen, en bevond zich naast zijn trailer een kreek met krokodillen. "Dit is de beste rol die ik tot hiertoe heb gekregen. Het voelt bijna als een eer, een prijs. Zelfs als ik de 's werelds meest egoïstische persoon was, dan nog zou ik in de rij gaan staan voor deze job", zegt hij in Empire. Hij vond Luhrmanns onderliggend vraagstuk in de film - wat houdt het in om Australiër te zijn? - intrigerend en ook het thema van de gediscrimineerde Aboriginal-kinderen die in kampen werden gestopt om een blanke opvoeding te krijgen, lag hem nauw aan het hart. Op zijn negentiende werkte de jonge Jackman tussen zijn universiteitsstudies door mee aan een huizenproject voor Aboriginals. "De film heeft in Australië veel discussie over het lot van de aboriginals opgeleverd. In het verleden zijn verschrikkelijke beslissingen genomen over de omgang met onze inheemse culturen. De premier heeft enkele jaren geleden zijn excuses aangeboden, maar nog lang niet alle wonden zijn geheeld", aldus Jackman. Australia, met een kostenplaatje van meer dan 65 miljoen euro (de duurste Australische film ooit), was een hit in het thuisland, deed het wereldwijd goed, maar werd geen topper in de Verenigde Staten.

Chef op het vliegtuig

Jackman is de jongste van vijf kinderen van een Engels-Anglicaanse koppel dat naar Australië geëmigreerd was om daar een beter leven te vinden. Ze behoorden tot de zogenaamde '10£ poms'. De Australische regering probeerde blanke, opgeleide Engelse en Canadese families overzee te krijgen. Voor de som van tien pond konden ze met hun hele familie naar Australië varen. Na zijn geboorte krijgt zijn moeder te kampen met een post-natale depressie en Jackman brengt de eerste 18 maanden van zijn leven bij zijn peetouders door. Op zijn achtste verhuist zijn moeder terug naar Engeland en ze laat haar man en vijf kinderen achter. Pas vanaf zijn veertiende reist hij af en toe naar Engeland om haar te gaan bezoeken. Jackman houdt er geen jeugdtrauma aan over, zo geeft hij aan in interviews: "Het zal me ergens wel gevormd hebben, maar ik kan niet zeggen dat het me achtervolgd heeft of dat het mijn leven een duister kantje met veel woede en angst heeft gegeven. Zowel mijn moeder als ik hebben het alletwee een plaats kunnen geven."

Zoals dat vaak met Australiërs het geval is, droomt hij van jongs af aan van reizen. "Denk dat dat met onze isolatie te maken heeft", verklaart Jackman in een interview aan Men's Journal, "Australië mag dan wel een groot land zijn, maar als je er woont, voelt het als een klein eiland, weggestopt achter de rest van de wereld. Ik zat soms hele nachten in atlassen te turen. Toen ik jong was, wilde ik chef op een vliegtuig worden." Ook nog op zijn wat-ik-later-wil-worden-lijstje: boekhouder (zoals zijn vader, "want die had een secretaresse") en predikant (ook geïnspireerd door zijn vader die erg religieus was.)

Maar Jackman gaat uiteindelijk studeren aan een elite grammar school, hij behaalt een bachelor in communicatie met de bedoeling in de journalistiek te gaan. Tijdens zijn tussentijds werk voor het Aboriginals huizenproject ergens in de middle of nowhere van Australië, ontmoet hij een winkeluitbater die al in jaren geen vakantie meer heeft gehad. Jackman stuurt de man op reis en neemt de winkel voor een maand over. "Opeens vielen alle zaken die voorheen zo belangrijk leken, zoals ambitie en idealisme, weg. Het was dat outback-gevoel dat het hem deed. Je maakt daar deel uit van de natuur." Hij twijfelt om ginder te blijven, maar zijn vader overhaalt hem zijn studies af te maken. "Ik ben enkel teruggekeerd om het af te ronden, om dat diploma in handen te hebben. Niet dat ik toen al aan acteren dacht, maar ik had een zekere gemoedsrust die me toeliet mijn lot te vinden."

Als hij parttime acteerlessen gaat volgen, valt alles plots op zijn plaats. Achteraf in interviews stelt hij zich vaak de vraag waarom dat inzicht niet eerder kwam. Hij stond al op zijn zesde te zingen op het podium van schooltoneelstukken en als er ergens gespeecht moest worden, stelde hij zich altijd vrijwillig kandidaat. Hij volgt drama aan de Western Australian Academy of Performing Arts in Perth en belandt van school rechtstreeks op de set van de Australische gevangenisreeks Correlli. Hij leert er zijn toekomstige vrouw Deborra-Lee Furness kennen in ware Michael Scofield & Sarah Tancredi-stijl: hij speelde een gedetineerde, zij een gevangenispsychologe. De twee zijn nog altijd getrouwd en hebben twee adoptiekinderen.

Mr. Nice Guy

Van Australië's bekendste acteurs, Mel Gibson en Russell Crowe, zijn we een bad-boy attitude gewoon, af en toe een vinger in de lucht of een dronkemansgevecht. Maar Jackman heeft die attitude niet, integendeel, hij wordt minzaam Mr. Nice Guy genoemd. Hij wordt niet achterna gezeten door een horde paparazzi, want er vallen weinig roddels te vertellen. "Ik ben vrij saai", gaf Jackman zelf al toe, "bij mij valt geen schandaal te rapen." Zijn vrouw houdt hem met beide voeten op de grond door hem zijn negatiefste recensies voor te lezen, zegt hij.

Het koppel heeft een 'twee-weken-regel': ze zijn nooit langer dan 14 dagen van elkaar gescheiden. Als ze daarvoor voortdurend de wereld rond moeten verhuizen, van Londen over Sydney tot New York, so be it. Na enkele miskramen en mislukte pogingen om zwanger te geraken met IVF, adopteerden ze twee kinderen, lang voordat adoptie een celebritytrend was. "Een naturopaat had ons verteld dat we elke dag, tien dagen lang, moesten vrijen. Ik had nooit gedacht dat ik ooit zou zeggen 'Deb, kan je me even met rust laten?', maar toen dus wel. Bij IVF komen naast de procedures (hij gaf zijn vrouw elke dag inspuitingen, red.), ook heel wat emoties kijken", vertelde Jackman onlangs in een openhartig interview aan Telegraph Magazine. "De miskramen zijn ook zwaar om te verwerken. Maar toen we konden adopteren, smolten al die zorgen ter plekke weg."

Sexiest Man Alive

Tijdens de promotour voor Australia werden journalisten in de persmap en tijdens interviews overladen met stoere beschrijvingen van Jackman. Drie directeurs van Fox omschreven Jackman als een "ruwe bolster", "van het type dat een terugkeer inluidt naar de Hollywoods klassieke, toonaangevende acteurs", "een jonge Clint Eastwood". Alsof ze op de een of andere manier zijn mannelijkheid wilden bevestigen. Het gonsde toen in Hollywood van de geruchten dat Jackman homo zou zijn, al kan zijn vrouw, met wie hij intussen al meer dan 12 jaar getrouwd is, dat zeker ontkennen. De geruchtenmolen had Jackman te danken aan zijn rol als de flamboyante en homofiele songschrijver Peter Allen in de Broadwaymusical The Boy From Oz (2004). "Er ging toen een zeer hardnekkig gerucht de ronde dat ik homo zou zijn. Dat weet ik van mijn vrouw. Elke keer als ze tijdens de pauze naar de toiletten ging, hoorde ze vrouwen giechelen 'Is hij het nu of niet?'", vertelde Jackman aan Telegraph Magazine. "Eerlijk gezegd, vind ik die geruchten een compliment, want het wil zeggen dat ik een goede vertolking neerzet van het personage."

Jackman heeft een zwak voor musicals. Het was met een musical dat hij bekendheid verwierf in het buitenland, toen de Australische productie Oklahoma! waarin Jackman eind jaren negentig meespeelde, in Londen werd opgevoerd. Ook later bleef hij meespelen in musicals. Temidden alle X-Men manie legt Jackman de tientallen aanvragen voor actiefilms naast zich neer en last hij simpelweg 12 maanden The Boy From Oz in, zeer tegen de zin van zijn manager. Jackman wint voor zijn prestatie een Tony Award (Amerikaanse theater award voor stukken op Broadway) voor Beste Hoofdrol in een Musical.

Maar zoveel musicalgeweld was niet bevorderlijk voor zijn imago als "jonge Clint Eastwood". The New York Times verwoordde het vorig jaar zo: "Mr. Jackman staat op de rand van het megasterrendom, van het type waar oscarnominaties bij komen kijken, en ook eisen voor scriptaanpassingen. Maar om op de korte A-lijst van mannelijke filmsterren te belanden, moet hij dat meisjesachtige zing- en dansgedoe op zijn CV achter zich laten."

Jackman laat het niet aan zijn hart komen, hij vertelt in zowat elk interview dat hij zijn carrière een interessante mix vindt en dat hij voor zichzelf niets mooiers kan wensen dan de combinatie Broadwaymusicals en blockbusters. Ook People Magazine ziet geen graten in het sex-appeal van de Australische acteur. Het magazine kiest elk jaar de meest sexy man ter wereld. Negen op de tien keer gaat de titel naar een Amerikaan, maar niet zo vorig jaar, want toen viel de keuze op Hugh Jackman. Tot groot ongeloof van hemzelf en zijn familie. "You?! You gotta be kidding me!", klonk de commentaar van zijn achtjarig zoontje Oscar. Ook zijn vrouw kon het maar niet geloven: "Hoe, was Brad Pitt niet beschikbaar dan?"

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234