Donderdag 22/04/2021

De wraak van Gustav

Als Gustav en Hanna in de komende uren en dagen een dodelijke ravage aanrichten, kunnen de Republikeinen, met Bush én McCain aan kop, het presidentschap definitief vergeten

Nathalie Bekx wijst op het politieke belang van de nieuwe orkaan

Nathalie Bekx is zaakvoerder van de trendonderzoeks- en contentbureaus Bexpertise en Bekx&X (Mechelen/Hilversum).

@4 DROP 2 OPINIE:Kijkt u eens op YouTube naar de oproep van de Republikein Stuart Shepard? Te gek om los te lopen, maar de man riep de Amerikanen afgelopen week toch maar op om te bidden voor stortregens of een 'umbrellas ain't gonna help you'-plensbui, met de bedoeling Obama tijdens zijn aanvaardingsspeech, in het niet overdekte sportstadion van Denver, letterlijk weg te spoelen. Nog idioter is het filmpje van een onbekende Democraat die in zijn wederwoord aanspoort tot schietgebedjes voor tornado's om de Republikeinse conventie van deze week weg te blazen.

Hoe dan ook, terwijl Obama in Denver genoot van mildly sunny weather, mocht een tropische cycloon een destructief rondje proefdraaien boven Jamaica en Cuba. Momenteel wint de storm met de naam Gustav, wat overigens 'goden' betekent, zoveel aan kracht in het centrum van de Golf van Mexico dat hij de komende uren zwaar kan inbeuken op de kusten van Louisiana, met als favoriete eindbestemming New Orleans. En als dat nog niet genoeg is, twijfelt Hanna, de storm die later op de week opsteekt, nog tussen Florida, de Amerikaanse oostkust of opnieuw de Golf van Mexico. Alsof Moeder Natuur zo komaf maakt met de kortetermijndenkers op haar aardkorst.

Onafhankelijk van de gevolgen zal het komende orkaanweer de Amerikanen pijnlijk herinneren aan de machteloosheid van de regering-Bush toen drie jaar geleden de lijken door de straten van New Orleans dreven en duizenden daklozen aan hun eigen overlevingsdrang werden overgelaten. De wereld vergaapte zich toen aan een supermacht die er niet in slaagde om haar eigen burgers tijdig levensreddend drinkwater te verschaffen, laat staan medische verzorging.

Voor de Democraten betekent de komst van Gustav en Hanna dan weer zoveel als gelijk krijgen. De vorige presidentskandidaat Al Gore stelde als klimaatprofeet de voorbije jaren wereldwijd de kortzichtigheid van de regering-Bush aan de kaak omdat die tot einde vorig jaar weigerde de Kyotoakkoorden ernstig te bespreken. De militaire controle van de oliereserves in het Midden-Oosten bleek op het eerste gezicht eenvoudiger dan duurzame investeringen in een economie met een lagere CO2-emissie. En dat terwijl steeds meer experten allesvernietigende natuurrampen linken aan het broeikaseffect. Orkanen ontstaan bijvoorbeeld door een samenloop van toeval, zwakkere hoogtewinden en warmere zeewatertemperaturen. En net een opwarmend klimaat maakt het mogelijk dat ofwel de frequentie of de intensiteit van de krachtigste orkanen nog toeneemt.

Hoewel de Amerikaanse autoriteiten deze keer wel voorzien in een professionele evacuatie van Louisiana, wordt het voor de Republikeinen duidelijk dat vluchten niet langer kan. Gustav knakt blijkbaar niet enkel daken en bomen, maar doorkruist eveneens de Republikeinse agenda door op an inconvenient moment aan te tonen dat zelfs de VS niet immuun zijn voor de sociale, (petro-)economische en ecologische gevolgen van natuurrampen, annex klimaatverandering.

Als extraatje kunnen de Democraten in de komende orkaanweek uitgebreid aan de kaak stellen dat er de voorbije jaren onvoldoende geïnvesteerd werd in een degelijke dijkversteviging voor New Orleans, terwijl slechts twee miljard dollar nodig is om het voortbestaan van deze prachtige stad, die voor 70 procent onder de zeespiegel ligt, voorgoed te verzekeren. Ter vergelijking: Nobelprijswinnaar Joseph E. Stiglitz en de Allied Social Sciences Association schatten de eindfactuur van de Amerikaanse avonturen aan de Tigris uiteindelijk op 3.000 miljard dollar. Ze houden daarbij rekening met de ziekte- en invaliditeitskosten van de zestienduizend Amerikaanse gewonden, het verlies van toekomstige arbeidskrachten door het overlijden van een generatie jonge soldaten, de voortaan onomkeerbare stijging van de olieprijzen en de recurrente investeringen die de Amerikaanse economie misloopt door de aanhoudende oorlogsfacturen.

Helemaal koren op de molen van Obama is de nakende release van Trouble Over Water, een filmdocument over de onderlinge solidariteit tussen de zwarten in New Orleans na Katrina. Succesvolle rampenfilms horen geen verkrachtingen of wetteloosheid, maar het beste van mensen te tonen, zo oordeelt immers het Amerikaanse bioscooppubliek. Maar in de nasleep van Gustav en Hanna kunnen de media Obama wel een cruciaal duwtje in de rug geven als ze net die filmfragmenten promoten waarin zwarten in achtergestelde wijken massaal aan hun lot worden overgelaten, terwijl blanken tijdig worden geëvacueerd.

Conclusie? Als Gustav en Hanna in de komende uren en dagen een dodelijke ravage aanrichten, kunnen de Republikeinen, met Bush én McCain aan kop, het presidentschap definitief vergeten. Obama, van zijn kant, waait dan vlot het Witte Huis binnen. Blijkbaar kunnen enkel de weergoden de Amerikaanse kiezer doen inzien dat wereldheerschappij in de 21ste eeuw alles te maken heeft met een doorgedreven klimaat- en energiestrategie voor deze planeet en de komende generaties.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234