Zondag 25/07/2021

De wijkagent die een restaurant ruïneerde

Een decennium lang al voelen de Koerdische gebroeders Akay zich geviseerd door de Kortenbergse politie, en door één wijkagent in het bijzonder. 'Ze hebben onze zaak kapotgemaakt.' Jan Stevens

Op een ochtend in augustus wandelde Ilona Lupascu met tassen vol inkopen van de plaatselijke Delhaize naar restaurant Nella Luna aan de Leuvensesteenweg in Kortenberg, waar ze als keukenhulp werkt. "Mijn baas Emin kwam de deur voor me opendoen", vertelt ze. "Ik was amper binnen of daar stond wijkagent Eric V. Hij keek eerst naar Emin en dan naar mij. Hij wees met twee vingers naar zijn ogen en wreef vervolgens met diezelfde vingers over zijn keel. 'O my God', dacht ik. Toen draaide hij zich om en verdween."

Na het blitzbezoek van de wijkagent barstte Ilona in snikken uit. "Ik moest haar kalmeren", zegt Emin Akay, eigenaar van Nella Luna. "Ilona dacht dat V. het op haar gemunt had. 'Niet bang zijn', zei ik. 'Hij moet mij hebben.'"

's Avonds kwam buurvrouw R. een hapje eten in Nella Luna. "Ilona zat nog steeds te trillen van angst", zegt ze. R. baat sinds jaar en dag aan diezelfde Leuvensesteenweg een speciaalzaak uit. Uit angst om ook geviseerd te worden, wil ze niet met haar naam in de krant. "Ik eet regelmatig in Nella Luna. Zeer vaak zie ik dan een politiewagen traag voorbij rijden. Eric V. zit zo goed als altijd achter het stuur."

Op de avond van 14 augustus dineerde R. samen met vrienden in Nella Luna. "Rond tien uur vertrok ik naar huis en tien minuten later belde Emin me. 'Kun je alsjeblieft komen?' Er stonden twee combi's voor de deur, met blauwe zwaailichten. De politie beschuldigde hem van een diefstal in de Stationsstraat. Vlak na mijn vertrek had Emin zijn restaurant gesloten en wilde hij gaan joggen. Hij was nog maar goed en wel de deur uit of de agenten wilden hem arresteren. Toen ik zei dat ik een klein kwartier eerder afscheid van hem genomen had, was er ineens geen vuiltje meer aan de lucht."

Siciliaanse maffia

De incidenten tussen de lokale politie van Herent-Kortenberg (HerKo) en restaurantuitbater Emin Akay zijn de zoveelste in een lange rij. "V. staat regelmatig op het trottoir voor het restaurant naar binnen te staren. We hebben daar ondertussen een hele verzameling foto's en filmpjes van aangelegd. Op 24 september was het braderie. Hij stond hier toen te filmen wie er in en uit het restaurant kwam. Hij jaagt zo zelfs onze trouwste klanten weg."

In 2007 heette Nella Luna nog La Strada. Uitbater was toen Emins oudere broer Abdullah. "La Strada was in die tijd een populair kwaliteitsrestaurant", zegt hij. "Mensen moesten weken op voorhand reserveren. Vandaag komt hier geen kat meer. Onze zaak is door de lokale politie kapotgemaakt."

Op 26 oktober 2007 kopte Het Nieuwsblad op zijn regionale pagina: 'Restauranthouder buigt voor roddels'. "Voor de allereerste keer zag ik het toen niet meer zitten", herinnert Abdullah zich. "Ik overwoog zelfs de zaak te verkopen." In augustus van dat jaar was de politie voor het eerst Akays restaurant binnengevallen. "De agenten gedroegen zich agressief en racistisch. Ik stapte met dat verhaal naar de krant en diende klacht in bij het Comité P. Toen is de miserie pas echt begonnen."

'De roddels' waar Het Nieuwsblad het over had, waren geruchten dat de familie Akay in drugs dealde. Abdullah Akay: "Na die inval hoorde ik van een politieagent die regelmatig in La Strada kwam eten, dat ene Eric V. hem verteld had dat de politie acht kilo cocaïne in mijn auto had gevonden. 'De Akays zijn voortvluchtige maffiosi uit Sicilië', zou V. beweerd hebben. 'Interpol zoekt ze.' Terwijl wij Koerden zijn en niets met drugs te maken hebben. Mijn grootvader leidde een opstand, en een van mijn broers richtte in de jaren 70 in Turkije een Koerdische politieke partij op. Vlak na de millenniumwisseling stampte ik als mensenrechtenactivist het Koerdisch Huis in Leuven uit de grond. Ik schrok me dan ook een hoedje toen ik die agent hoorde zeggen: 'Akay, Siciliaanse dealer in cocaïne.'"

Abdullah Akay stapte naar het politiebureau van Kortenberg. "Ik vroeg of ik Eric V. kon spreken. 'Kent u mij?', vroeg ik hem. 'Nee', antwoordde hij. 'Hebt u een probleem met mij?' 'Nee.' 'Waarom maakt u me dan zwart? Wat u tegen uw collega over ons verteld hebt, is niet netjes.' Waarop V. zei: 'Het is niet mooi van hem dat hij bij jullie is gaan klikken'."

Rustige jongens

Tot 2012 was Erwin Willems schepen van Openbare Werken en Ruimtelijke Ordening voor Open Vld in Kortenberg. Hij heeft dertig jaar gemeentepolitiek op de teller, waarvan achttien jaar als schepen.

"Sinds 2007 wordt er tegen de gebroeders Akay een hetze gevoerd waardoor veel inwoners van Kortenberg echt zijn gaan geloven dat ze niet deugen", zegt hij. "Ik maakte met de Akays kennis toen ik nog schepen was. Ze hadden een probleempje hier, moesten een aanvraag indienen daar. Zo heb ik ze leren appreciëren. Ik heb nooit een reden gehad om ze van wat dan ook te verdenken. Het zijn rustige, correcte jongens. Maar naar aanleiding van wat ze de voorbije jaren meegemaakt hebben, kan ik me niet van de indruk ontdoen dat anderen dat niet vinden."

Met 'anderen' bedoelt Willems vooral wijkagent Eric V.: "Hij is in deze gemeente geboren en getogen. Ik begrijp niet wat hem bezielt. De pesterijen stoppen gewoon niet. Het huis naast restaurant Nella Luna is eigendom van Abdullah. De gevelbepleistering was gebarsten en er vielen stukken af. We hebben samen geïnformeerd of er een bouwvergunning nodig was om de bepleistering te vervangen. De administratie stuurde een bericht: 'Geen probleem, doe maar'. Een beetje verder in de straat hadden andere huiseigenaars ook geen vergunning voor de vervanging van hun bepleistering nodig, ze moesten alleen 'beschermende maatregelen' nemen. Abdullah deed identiek hetzelfde. Alleen werd zijn nieuwe gevelbepleistering plots een bouwovertreding."

Abdullah Akay: "Vastgesteld door Eric V."

Erwin Willems: "Het stopt echt niet. Abdullah is een fiere Koerd die graag frank en vrij zijn mening zegt. Misschien ligt daar de wortel van dit conflict."

Een conflict dat volgens Abdullah Akay ondertussen van Kortenberg uitgedijd is naar Antwerpen en Leuven. "Op 16 februari werd ik aan de bushalte vlak bij mijn huis in Leuven door twee agenten aangesproken. Ze beschuldigden me van een gewapende overval die anderhalf uur eerder gebeurd was. Volgens hen leek ik als twee druppels water op de verdachte. 'Met welk wapen heb ik die overval gepleegd?', vroeg ik. Ze hebben toen ook mijn broer urenlang ondervraagd. Weet u wat ze gevonden hebben? Nul komma nul. Een van die politiemannen sloeg me.

"Ik ging meteen daarna naar het commissariaat op de Grote Markt om klacht in te dienen. Ik zei: 'Ik ben aangevallen door twee politieagenten.' 'Mijnheer, het is hier geen Turkije, hè', kreeg ik als antwoord. Maar mijn T-shirt was gescheurd én ik had van de dokter een verslag van mijn verwondingen. Ik heb onvoorstelbaar veel brieven naar onvoorstelbaar veel instanties geschreven. Zo heb ik verschillende schriftelijke klachten ingediend bij de commissaris van HerKo en bij het Comité P. Ik kreeg geen antwoord, of kreeg te horen dat ik spoken zie. Volgens het Comité P valt V. niets te verwijten. Maar een écht onderzoek is nog nooit gevoerd.

"Op een keer vond ik wel gehoor bij een Antwerpse hoofdcommissaris. Hij wilde helpen. Tot hij liet weten: 'Ik kan niets voor jullie doen.' Hij vertelde dat we binnen de politie geseind staan. Ze moéten ons volgen. Ze beweren dat we zwart geld witwassen. Welk zwart geld? In Nella Luna komt niemand meer over de vloer. Sinds 2007 heb ik alleen nog maar zwarte sneeuw gezien."

Razzia

Emin Akay haalt er de bonnetjes van de omzet van Nella Luna van de voorbije week bij. "Afgelopen donderdag zag ik geen mens", zegt hij. "Maandag idem. Tweehonderd euro bedraagt de omzet van een dag in het weekend. Zegt u me eens: waar is al dat witgewassen zwarte geld?

"In juni 2012 viel de politie hier met veel machtsvertoon binnen. Ik had La Strada net overgenomen van mijn broer en hoopte op een verse start. Abdullah had een nieuw restaurant in Herent geopend. Op exact dezelfde dag viel de politie zowel hier als in Herent binnen. Vóór die politie-inval had ik net een kwartaal afgesloten en 15.000 euro aan de btw gestort. Zo goed draaide de winkel hier. Het eerste wat de agenten schreeuwden toen ze de deur opengooiden, was: 'Waar zijn die illegalen?'"

Abdullah: "Het was een vrijdag. Met dertig man vielen ze binnen. Op zoek naar zwartwerkers."

Emin: "Roepen, schreeuwen, tieren."

Abdullah: "En duwen. Iemand gaf me een klap op mijn neus. 'Niet tevreden? Ga terug naar je land.' Ik zei: 'Mijnheer, als ik een land had, was ik al lang vertrokken'. Wie komt nog naar een restaurant waar op een vrijdag de politie een razzia houdt? Na die inval sprak geen enkele buur nog met me. Alle tafeltjes bleven leeg."

Emin: "Op woensdag 25 september 2013 viel Eric V. rond elf uur 's morgens zonder huiszoekingsbevel hier in mijn restaurant binnen. Mijn neef was in de keuken eieren aan het bakken. Toen hij met de pan de zaal binnenkwam, waren de twee mannen verdwenen die daar zaten te ontbijten. V. had ze bij hun nekvel naar buiten gesleurd en handboeien omgedaan. Van elf uur 's morgens tot lang na middernacht zaten die jongens vast. Daarna werden ze zonder boe of ba op straat gezet. Ze belden mij, ik ging ze aan het station van Leuven ophalen. Ze huilden."

Waarom waren ze opgepakt? Emin Akay: "Voor ondervraging. De politie dreigde: 'Jullie bekennen nu dat jullie bij de Akays in het zwart aan het werk zijn, anders sturen we jullie terug naar jullie land.'"

Waar kwamen ze vandaan? "Het waren Nepalezen."

Waren ze hier aan het werk? "Nee, ze zaten te ontbijten. Het restaurant was dicht. Op 20 september was ik een afspraak bij de gemeente gaan vastleggen om die jongens in te schrijven. 'Ja, dat komt in orde.' Vijf dagen later viel V. binnen. Die gasten hadden nog geen vinger uitgestoken."

Twee officiële documenten bewijzen dat Emin Akay die 20ste september bij de dienst Burgerzaken langsging. De Nepalezen Lama Tamang Birendra en Rabin Prasad Tamang worden erin verzocht zich op vrijdag 27 september 2013 met een pasfoto aan te bieden.

Rabin Prasad Tamang legde later een verklaring af over wat er die 25ste september gebeurde: "Ik zat in een van de zetels van het restaurant thee te drinken. Emins neef Hogin was bezig met het ontbijt in de keuken. Lama was naar het toilet. Rond kwart voor elf klopte een politieagent aan de deur. Het restaurant was gesloten en ik ging opendoen. Hij greep me vast en wilde me naar buiten sleuren. Ik riep mijn vriend. Lama kwam uit de wc en probeerde de man tegen te houden. We waren in shock en voor we het goed en wel beseften, sleurde hij ons één voor één hardhandig zijn auto in. Hij deed ons handboeien om. Ik voelde me net een crimineel. Eerst reden we naar het politiebureau van Kortenberg, vervolgens naar Herent en dan naar Leuven. Meer dan dertien uur lang kregen we niets te eten of drinken."

Vrijdag 27 september 2013 ging Emin Akay met de twee Nepalezen naar een dokter in Leuven die bij allebei kneuzingen, schrammen en schaafwonden aan nek en armen vaststelde en daar verslagen van opstelde.

Emin Akay werd later veroordeeld voor het tewerkstellen van zwartwerkers. Hij diende zelf bij het Comité P klacht in voor de inval van Eric V. Omdat hij veroordeeld was, vond het Comité het niet opportuun zich uit te spreken over het gedrag van de politieagent.

Doodsbedreiging

Vandaag loopt er een gerechtelijk onderzoek tegen de gebroeders Akay, naar aanleiding van een klacht van politie-inspecteur Eric V. Officieel voor schriftelijke bedreigingen, belaging en lasterlijke aangifte. Volgens V. trof hij in april van dit jaar onder de ruitenwisser van zijn privéwagen een stuk van een omslag aan waarop geschreven stond: 'Kill you'. De andere helft van het omslag lag in de auto van zijn vrouw die naast de zijne geparkeerd stond. De deuren waren niet op slot.

Eric V. zag in de schriftelijke doodsbedreiging meteen de hand van de gebroeders Akay. "Want ik heb met niemand anders problemen." Hij diende klacht in en er werd een onderzoeksrechter aangesteld. Die liet "een blauwkleurige balpen, een bundel A4-documenten, haren en vezels in de plakrand van de envelop en vier wissers van de deuren van de auto van V" in beslag nemen voor vingerafdrukkenonderzoek. Tot nu is de uitslag niet bekend. De Akays ontkennen elke betrokkenheid.

In datzelfde gerechtelijk onderzoek is ook aandacht voor een woordenwisseling tussen Abdullah Akay en Eric V. die zich afspeelde op de parking van de Delhaize in Kortenberg. Volgens Akay werd hij door de politieagent gevolgd toen hij inkopen ging doen. "Hij begon me uit te schelden."

Er was een getuige van het incident: de schoonzus van agent V. Volgens haar was het Abdullah die haar schoonbroer achtervolgde en riep: "Ik maak je van kant."

Commissaris Johan Vanhumbeeck van de politiezone HerKo reageert in plaats van zijn agent. "We willen geen polemiek en wachten liever het resultaat van het gerechtelijk onderzoek af", zegt hij.

Waarom is in dit tien jaar durende conflict tussen twee burgers en een politieagent nooit geprobeerd om, al was het maar tijdelijk, inspecteur V. met een collega van wijk te laten ruilen? Vanhumbeeck: "Als we mensen moeten gaan verplaatsen telkens wanneer er een conflict ontstaat, ligt heel onze werking overhoop. Voorlopig gaan we daar niet op in. Eric moet rustig zijn werk kunnen doen."

David Dessers is gemeenteraadslid voor Groen in Leuven en kent Abdullah Akay al bijna twintig jaar. "Hij is een temperamentvolle maar doodeerlijke kerel, met een groot rechtvaardigheidsgevoel. Hij is altijd in de weer voor de Koerden. Hij heeft me meermaals over zijn problemen met de politie verteld. Deze zaak sleept nu al veel te lang aan en moet eindelijk uitgeklaard worden. Pesterijen kunnen niet door de beugel. Laat die broers toch gewoon met rust."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234