Zondag 14/08/2022

Analyse

De Wever vindt aansluiting bij gewone man met mediaoffensief over veiligheid

Bart De Wever geeft een speech tijdens de nieuwjaarsreceptie van de N-VA in Gent. Beeld BELGA
Bart De Wever geeft een speech tijdens de nieuwjaarsreceptie van de N-VA in Gent.Beeld BELGA

Meer dan ooit is veiligheid het thema van Bart De Wever (N-VA). Hij is alomtegen­woordig en domineert het debat. Dat hij zich daarbij buiten de politieke consensus waagt over de inzet van para's op straat, lijkt hem alleen maar ten goede te komen.

Jeroen Van Horenbeek en Bart Eeckhout

Zet je tv aan, surf naar een nieuwssite, en daar is hij. De Wever is altijd een sterke communicator geweest, mede omdat wat hij zegt snel wordt opgepikt, maar sinds de terreur in Frankrijk en de veredelde aanslag in Verviers is hij écht overal. Als er over veiligheid wordt gediscussieerd, dan laat hij geen uitnodiging liggen. Zijn boodschap is steeds dezelfde: we hebben het terreurprobleem onderschat en moeten voortaan strikter ingrijpen. Repressief maar rechtvaardig.

De reden voor zijn mediaoffensief is simpel: het is het moment om door te duwen, om te oogsten. Dit kan erg cynisch klinken, maar door de recente feiten staat veiligheid bovenaan de politieke en maatschappelijke agenda. De Wever grijpt een opportuniteit om te bewijzen dat N-VA en onder haar impuls ook de Vlaamse en federale regeringen zwaar inzetten op dit thema.

De nieuwe maatregelen die de regering-Michel vorige vrijdag heeft aangekondigd, komen vaak uit de geel-zwarte koker. Denk aan het intrekken van de Belgische nationaliteit voor Syriëstrijders en het strafbaar stellen van oorlogvoeren in het buitenland. Nu moet dit nieuwe N-VA-beleid ook verpersoonlijkt worden. Versta: als De Wever en minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon of defensieminister Steven Vandeput voor een camera kunnen staan, moeten ze het niet laten.

Grondstroom

De Wever grijpt een opportuniteit. Maar dat maakt van hem nog geen opportunist. Hij is al langer bezig met een repressiever veiligheids­beleid, in de vaste overtuiging dat hier electorale steun voor te vinden is. Vraag aan hem waarom N-VA is uitgegroeid van een dwerg tot een reus en hij geeft als antwoord dat zijn partij er het best in slaagt om de wensen van de Vlaamse grondstroom te vertalen.

Volgens zijn analyse hangt de meerderheid van de Vlamingen centrumrechtse waarden aan. Het gaat dan over liberaal werken, ondernemen en sparen, grote aandachtspunten voor N-VA de laatste jaren. Maar ook over strenge justitie, migratie en zeker ook veiligheid. Een partij die erin slaagt om op deze sleutelthema's een geloofwaardig rechts standpunt in te nemen, wint gegarandeerd verkiezingen.

En het is moeilijk om hem ongelijk te geven. De recente overwinningen van N-VA, bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 en de verkiezingen in mei 2014, kwamen er voor een stuk omdat N-VA het Vlaams Belang verdrong als de partij van de veiligheid.

N-VA is hiermee een andere weg ingeslagen dan haar voorganger, de Volksunie, die pacifistisch was ingesteld. We zien Bert Anciaux of Patrik Vankrunkelsven niet oproepen om zwaarbewapende soldaten op straat te zetten. Ook vandaag wordt daar sowieso nog groot voorbehoud bij gemaakt in de Wetstraat. Zo enthousiast als De Wever is over de para's, zo terughoudend blijven coalitiepartners CD&V en Open Vld. CD&V-voorzitter Wouter Beke noemt de maatregel "geen structurele oplossing". Zijn Open Vld-collega Gwendolyn Rutten zegt dat "angst een slechte raadgever is, ook over de inzet van het leger".

Maar dat hij alleen staat, lijkt De Wever niet te deren. Het is een vaststelling dat burgers na dramatische gebeurtenissen actie willen zien, het liefst nog repressieve. Terwijl de andere politici op de rem duwen, en misschien maar goed ook, beseft De Wever allicht dat zijn boodschap wel aansluit bij het buikgevoel van velen.

Opnieuw: het is moeilijk om hem ongelijk te geven. Peilingen van Het Laatste Nieuws en Het Nieuwsblad bewijzen dat de bevolking, momenteel toch, massaal voor een strengere aanpak is. Meer dan zeven op de tien Belgen zijn voorstander van de inzet van het leger op het eigen grondgebied. Bijna negen op de tien willen dat de autoriteiten alle jihadisten die terugkeren vervolgen.

Aartsvijand

De Wever zal het niet graag horen, maar zijn houding doet een beetje denken aan die van zijn aartsvijand, Steve Stevaert (sp.a), over de wet-Lejeune. Die kwam als socialistisch voorzitter in 2003 uit de lucht vallen met het idee om vervroegde vrijlating af te schaffen voor zware misdrijven. Net op het moment dat ook een peiling duidelijk maakte dat de bevolking de wet-Lejeune weg wilde.

Stevaert plaatste zich daarmee buiten de politieke consensus, werd op de korrel genomen door commentatoren en collega's, maar vond aansluiting bij de gewone man.

Voor de volledigheid: toenmalig N-VA-kopman Geert Bourgeois verstuurde na de plotse ingeving van Stevaert een persbericht waarin de Limburger werd uitgemaakt voor populist. Hij liet tegelijk wel weten dat ook N-VA voor de afschaffing van de wet-Lejeune was.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234