Dinsdag 10/12/2019

De wereld vergaat niet op 21 december, maar elke dag maken we hem een beetje meer kapot

Beeld UNKNOWN

"Bijna elke politicus weet wat je moet doen om het klimaatprobleem aan te pakken. Er is alleen geen enkele politicus die weet hoe hij daarna nog moet verkozen raken." Deze woorden, uit 2007, dreigen Bruno Tobback (sp.a, toen nog milieuminister) de rest van zijn politieke leven te achtervolgen. Dat is een beetje sneu, want eigenlijk maakte Tobback een eerlijke analyse van het politieke onvermogen om tot een klimaatakkoord te komen.

Hoe juist de woorden van Tobback zijn, is opnieuw bewezen op de geflopte klimaatronde in Doha. Tussen haakjes: hoe cynisch moet je zijn als wereldgemeenschap om zo'n klimaatcircus uitgerekend in Qatar te houden, in de hoofdstad van de energieverslindende airconditioning, in een land dat op fossiele oliedollars is gebouwd? Dikketruiendag in Doha? Alleen als de airco een graad te laag staat.

We zijn inmiddels al zo gewend geraakt aan het mislukken van klimaatonderhandelingen dat we er ons niet meer druk om maken. Sinds de ontnuchtering van Kopenhagen in 2009 kondigen we op voorhand al aan dat het wel weer niets zal worden. Dat scheelt in de ontgoocheling achteraf. En warempel, het is ook deze keer weerom niets geworden. Op de valreep is beslist om het oude Kyoto-protocol te verlengen tot 2020. Dat is het absolute minimum. En misschien zelfs een beetje minder: het akkoord bindt enkel landen die verantwoordelijk zijn voor amper 15 procent van de uitstoot van broeikasgas.

Je kan boos zijn op de politici die keer op keer de kans missen om hun verantwoordelijkheid op te nemen, maar eigenlijk klopt dat niet helemaal. Bruno Tobback stelde immers terecht: als ze het wel eens zouden raken over strenge klimaatregels, dan zouden we hen wellicht niet herverkiezen. De voorspelbare flop van Doha is de flop van ons allemaal. Politici durven geen maatregelen treffen met effect op lange termijn omdat wij hen afrekenen op de korte termijn. Een gesloten auto- of chemiefabriek weegt zwaarder door aan de stembus dan de strijd om een leefbare planeet.

Het is een gruwelijke vergissing dat we nog tijd genoeg hebben om het klimaat onder controle te houden. In feite is het al te laat. Verwoestende stormen zijn geen science fiction meer, weten ze nu ook in New York. Toch durft zelfs president Obama het verband met het klimaat niet te leggen.

Ook de orkaan Sandy heeft de Amerikaan en de rest van de wereld dus niet tot inkeer gebracht. Laat staan dat een droogtevluchteling uit Niger of een eilandbewoner uit Oceanië dat zou kunnen. De wereld zal niet vergaan op 21 december, maar elke dag maken we onze planeet wel een beetje meer kapot. We laten ons garen als kikkers in een pot water die stilaan op kooktemperatuur komt.

Bart Eeckhout
Chef M

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234