Dinsdag 15/06/2021
Julie Cafmeyer. Beeld DM
Julie Cafmeyer.Beeld DM

Column

De wereld gaat vooralsnog niet ten onder

Julie Cafmeyer is columnist.

Mijn hypochondrische aard komt naar boven tijdens deze crisis. Ik word kortademig als ik het woord ‘kortademig’ hoor. Bij de minste gloed op mijn wangen meet ik om de drie seconden mijn koorts. Ik spendeer uren op Google om alle symptomen over alle bestaande ziekten op te sporen. Soms fantaseer ik over mijn uitvaart. Ik word paranoïde van een voorbijlopende kat.

Ook mijn psyche reageert overgevoelig op deze situatie. Ik dwing mezelf om elke dag minstens een half uur naar buiten te gaan. Meestal ga ik naar het stadspark. Daar word ik steeds verwonderd door het feit dat de menselijke soort nog niet is uitgestorven. Meer zelfs, er zijn nog mensen met een gezonde blos op hun wangen, ze lachen naar mij, ze leven. Het is goed voor de mentale gezondheid om mezelf eraan te herinneren dat de wereld vooralsnog niet ten onder gaat.

Ik zou natuurlijk minder onheilspellende nieuwsberichten kunnen lezen, maar ook dat is – naast gin-tonic, chips, witte wijn, paaseieren en vitaminepillen – een verslaving geworden.

De Franse schrijver en transactivist Paul Preciado schreef voor La Libération een getuigenis over hoe hij het virus meemaakte. Na een week ziek te zijn, werd hij wakker in een nieuwe wereld. De voorpagina’s van de kranten waren nog erger dan zijn meest koortsachtige deliriums. De wereld was afstandelijk, individueel en hygiënisch geworden. Hij werd er zo angstig van, dat hij besefte dat hij zich moest beschermen. Hij kocht essentiële oliën op basis van oregano en zweerde zichzelf om enkele dagen geen nieuws te volgen. Hij wilde nadenken over de vraag: in welke omstandigheden is een leven het waard om geleefd te worden?

Als ik zelf over deze vraag nadenk, kom ik op het volgende inzicht: het leven is voor mij de moeite waard als ik zo nu en dan in quarantaine kan van de quarantaine. Een ruimte in mijn hoofd die even geen weet heeft van dodenaantallen, mislukte machthebbers en faillissementen. Een ruimte in mijn hoofd waar ik me kan concentreren op iets heel simpels: liefde.

Liefde die in mijn glas wijn zit, in een voorbijganger die onverwachts naar mij lacht, in de overbuurvrouw die voor het eerst in al die jaren naar me zwaait, in de verpleegster die mijn moeder moed toesprak, in de kus van mijn lief, in komijnzaad en cayennepeper die bakken in olijfolie, in de zonsondergang op het dakterras, in dansen op ‘12.38' van Childish Gambino, in Patti Smith en haar koor die zingen people have the power, in elkaar een Griekse tragedie voorlezen, in dronken worden, in de slappe lach, in vegan merengue (kikkererwtenvocht, suiker, citroensap), in de kunstenaar David Hockey die zegt: Do remember they can’t cancel the spring.

Liefde, liefde, liefde, ja, het werkt. Ik kan weer ademen!

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234