Woensdag 20/11/2019

De wereld gaat ten onder aan braafheid en verzuring

Twee Barten. Twee levens. Bart Peeters is nog maar net klaar met de theatertournee van De hemel in het klad en De generatieshow op Eén of hij is alweer te zien als gastheer van Mag ik u kussen? op Canvas. Showbizz Bart zat in een vorig bestaan op het seminarie, tegenwoordig flaneert hij op feestjes en brengt daar verslag over uit op Q-music en in Story, en voor de gelegenheid is hij komende maandag te gast in datzelfde Mag ik u kussen?. Hoe groot ook de verschillen mogen lijken, de twee heren blijken bij nader onderzoek meer gemeen te hebben dan alleen maar hun voornaam. Door Griet Op de Beeck / Foto’s Alex Vanhee

Bart Peeters(50)

en Showbizz Bart(32)

Hebben jullie mekaar voor het eerst ontmoet tijdens dit programma of

kenden jullie elkaar al?

Showbizz Bart: “Ik ben al ontzettend veel BV’s tegen het lijf gelopen, maar opmerkelijk genoeg had ik Bart nog nooit echt gesproken. Eén simpele verklaring: hij gaat nooit naar feestjes.”

Bart Peeters: “Je hebt dienstweigeraars, ik ben feestweigeraar. Zelfs al betalen ze mij met een adoptiekindje uit Malawi, dan nog weiger ik om naar de Nacht van Exclusief te gaan. Eten interesseert mij niet. En als je daar iets begint met Evy Gruyaert, dan staat het de volgende dag in de boekskes. (lacht) Dus voor mij heeft dat geen voordelen.”

Showbizz Bart: “Ik ben er niet tegen om regelmatig in de meest ideale omstandigheden te verkeren: echte champagne, exquis eten, goed gekleed volk en prettige gesprekken met mensen die je regelmatig terugziet. Maar verder hou ik ook genoeg afstand van dat wereldje. Anders zou ik het niet volhouden.”

Vanwaar de keuze voor Showbizz Bart als te veroveren partij in Mag ik u

kussen?.

Bart Peeters: “Mag ik u kussen? is een comedyprogramma vermomd als datingprogramma, zeer tongue in cheek. Ook in die context moet je zorgen dat je politiek correct bent.”

Dus jullie zochten gewoon de homo van dienst?

Bart Peeters: “Precies. Het moest wel een leuk, goed homoseksueel rolmodel zijn. Het was mijn vader - nochtans niet meteen een fashionisto - die zei: ‘Die Showbizz Bart, dat is een interessanter personage dan je op het eerste gezicht misschien zou denken. Dat bleek een gouden tip. Het programma is inmiddels gemonteerd en het komt erg goed uit de verf.”

Showbizz Bart: “Ik vond het heel tof om te doen. En ik heb iemand anders gekust dan ik oorspronkelijk van plan was. Ik was verrast hoezeer Dimitri Leue, Adriaan Van den Hoof en Bart Cannaerts, toch echte hetero’s, hun best deden voor mij.”

Je was jaren geleden ook al de homo van dienst in Sex Talk op JIM. Vind je dat niet vervelend?

Showbizz Bart: “Ik wil niet alleen maar de homo zijn. Daarom heb ik bijvoorbeeld een rol geweigerd in Heren maken de man(2BE-programma waarin vijf homo’s een heteroman restyleden, nvdr.). Maar ik bén homo, daar maak ik geen geheim van. En als ik daardoor in een fijn kader dingen kan doen waar ik plezier in heb, waarom niet? Ik ben niet het rolmodel dat op de barricaden wil staan, maar ik heb er geen probleem mee om te zeggen dat homo zijn oké is. Want er is op dat vlak nog altijd werk te doen.”

Bart Peeters: “Presentatoren als Luc Appermont hebben altijd iets mystieks gestrooid rond hun geaardheid. Dat is zelfs carrièretechnisch niet slim: you is what you is. Veel mensen vinden geslachtelijkheid net vermoeiend op tv: wijvenzotten en machohengsten zijn voor mannen bedreigend, überweibliche babes scoren niet bij vrouwen. In Nederland weten ze al sinds Jos Brink hoe geruststellend homoseksualiteit kan zijn. Bart scoort opvallend goed bij wat oudere mensen, merkt hij. Wel, de gemiddelde tv-kijker is 52, hé.

“Ik vind dat Bart een tv-programma moet maken. Het is waanzin dat vtm nog altijd niet begrepen heeft dat ze ook een soort Rode loper nodig hebben. Showbizz Bart heeft een unique selling proposition: hij is geen relnicht, geen afzeikjanet, maar een lieve, classy homo. Dat is zijn epitheton ornans. Zoals het mijne is: te druk, hectisch en overexposed. Er is geen genre of Peeters bemoeit zich ermee.”

Jullie hebben ook allebei een imago. In hoeverre hebben jullie daar last van?

Bart Peeters: “Ik zou graag het imago hebben van het Vlaamse antwoord op Bob Dylan, maar dan staat de gemene Hugo Matthysen klaar om te zeggen: de Amerikaanse Bart Peeters heeft een nieuwe plaat gemaakt. Hij lacht mij gewoon uit, en terecht, want ik ben helaas de Vlaamse Bob Dylan niet. Ik ben mezelf. Punt uit. Ik bedoel: imago’s betekenen weinig. Ik ben honderd keer meer rock-’n-roll dan Tom Barman, maar de perceptie is anders. Tja.”

Showbizz Bart: “Vroeger dachten mensen dat ik alleen maar voor de spiegel mijn haar in de plooi stond te leggen, naar feestjes ging en dure spullen wilde. Verder was ik blond en dus dom en waarschijnlijk in één vlotte beweging ook oppervlakkig. Ik heb me daar nooit druk over gemaakt. Ik ben helemaal niet zo en ik had er vertrouwen in dat ik dat na verloop van tijd wel duidelijk zou kunnen maken. Het tij begint ook stilaan te keren: mensen raken er langzaamaan van overtuigd dat er meer is dan wat het typetje Showbizz Bart lijkt te zijn.”

Bart Peeters: “Het enige wat Bart en ik níét mogen zijn is saai. Alles wat ze over ons zeggen dat niet onder de noemer ‘niet-saai’ valt, is positief.Ik lees ook vaak dingen over mij die ongelooflijk ver van de waarheid staan, maar daar trek ik me niks van aan.”

Showbizz Bart: “Toen ik net mijn showbizzitem op Q-music had, kreeg ik via ons sms-nummer de vuilste opmerkingen te verwerken. In het begin was ik daar niet goed van. Maar Erwin Deckers zei toen ook: ‘Het is veel beter om zwart-wit te zijn dan grijs en een acute ergernis is nog geen afwijzing van jouw persoon.’ Dat klopt misschien wel.”

Bart Peeters: “De wereld van het entertainment gaat aan braafheid ten onder. Dus is dat onze taak: niet dof en niet grijs zijn. En ook: geen afzeik- of uitlachtelevisie maken. Al dat negativisme tegenwoordig, al dat cynisme van Temptation Islands en topchefs die kookkunsten van derden afkraken, dat werkt misschien even, maar ver kom je daar volgens mij niet mee. Zo’n houding leidt tot verzuring. Nog iets waar de wereld aan ten onder gaat.”

Kan de wereld ook ten onder gaan aan te grote lichtheid?

Bart Peeters: “Ondraaglijke lichtheid bestaat niet, tenzij in geval van: eigen schuld dikke bult. Ik vind ook dat Kerstmis en Nieuwjaar te dicht bij elkaar liggen, begrijp je? Nu, daar is niks aan te doen, maar in mijn eigen leven kan ik wel zeggen: nu heb ik even genoeg vrolijkheid gehad en dan begin ik hard te studeren: wetenschap, harmonieleer, filosofie. Heerlijk.”

Showbizz Bart: “Wat ik professioneel doe is licht, dat weet ik. Dat vind ik niet erg. Ik hou me daarnaast ook met andere dingen bezig. Ik ben erg geïnteresseerd in kunst. Ik kom uit een artistieke familie. Mijn broers hebben een opleiding aan het Sint-Lucas gevolgd, ze tekenen allebei, schilderen, maken muziek en eentje is ook nog een begenadigd acteur. Mijn ouders hebben elkaar leren kennen in het theater. Maar dat hoeven mensen over mij niet te weten.”

Bart Peeters: “Ik ben maar in één ding echt plat, denk ik: in alles wat te maken heeft met party- en eetcultuur. Of ze mij nu een gemiddelde Vlaamse maaltijd voorschotelen of een bord van Sergio Herman, ik merk het gewoon niet. Peter Goossens mag dan voor velen een rockster zijn, voor mij is hij gewoon iemand die in de weer is met patatten. Goed hé, maar doe mij maar frituur Station, ook lekker.”

Showbizz Bart: “Gastronomie wordt tegenwoordig toch bijna als kunst aanzien?”

Bart Peeters: “Ik weet het. Er moet iets interessants aan zijn, anders zou het niet wereldwijd zo belangrijk worden gevonden, maar ik ben er niet vatbaar voor. Ook niet voor auto’s bijvoorbeeld. Mensen die met een Porsche rijden heb ik nooit begrepen. Ik zie alleen dat je in zo’n wagen met minder mensen kunt en, erger nog, je kunt je gitaar niet eens meenemen. Will Tura rijdt met een Porsche. Dan denk ik: daar bolt toch permanent een camionette achter met zijn instrumenten?”

Showbizz Bart: “In drie dingen ben ik een echte man: ik kan goed kaartlezen, ik kan maar één ding tegelijk en ik ben zot van auto’s. Ik hoef weliswaar geen Porsche. Een Rolls of een Bentley zou ik bijvoorbeeld al prima vinden. (lacht)”

Welke kunsten hebben jullie nodig om je fijn te voelen in het leven?

Bart Peeters: “Als wereldmuziek niet meer zou bestaan, als Massive Attack ermee zou ophouden, als Radio 1 niet langer zou uitzenden, dan zou ik het echt moeilijk krijgen. Muziek heb ik nodig. En kranten. Boeken vind ik ook fijn, maar ik hou alleen van klassiekers en naar mijn gevoel zijn er na mijn afstuderen erg weinig bij gekomen. Ze zullen zwaar hun best moeten doen om ooit nog eens over Thomas Mann te springen. Mensen lopen bijvoorbeeld storm voor Kader Abdolah, maar ik durf weleens te denken dat Flight of the Conchords, een fenomenale Nieuw-Zeelandse comedyserie die ik ken van het internet, belangrijker is. Die reeks geeft blijk van een geweldige intelligentie. Zoals je ook vaak ziet bij mensen die muziek, films of schilderijen maken.”

Is die volgorde representatief voor je waardering van de verschillende kunstvormen?

Bart Peeters: “Nee. Als Jan Decleir Under Milk Wood speelt, dan is theater de hoogste kunst. Als hij de hoofdrol vertolkt in Karakter van Mike van Diem, dan is dat film. Als Jan Decleir samen met Hugo Claus en Fred Bervoets een schilderij maakt, denk ik: doe mij toch maar Sam Dillemans. En op zich vind ik mime een belachelijke sport voor mensen die, god beware, maillots dragen, maar toen ik een van de laatste optredens van Marcel Marceau zag, werd dat het allerhoogste.”

Showbizz Bart: “Ik lees graag, ik kijk graag naar films, ik hou van beeldende kunst, maar mijn grote liefde is muziek. Ik heb zelf nog een paar jaar viool gespeeld, maar ik vind het vreselijk jammer dat ik het nooit echt heb ontwikkeld.

“Ik kijk enorm op naar Bart. Wat een ongelooflijke talenten hij allemaal heeft. Eigenlijk heb ik geen enkele uitgesproken gave. Ik heb aanleg voor van alles, maar er zijn in mijn omgeving altijd mensen die elk van die dingen veel beter kunnen. Mijn grote troef is mijn onwaarschijnlijk brede belangstelling, denk ik.”

Bart Peeters: “Passie is belangrijker dan talent. Supergetalenteerde mensen als Lukaku, zestien en hij voetbalt de wereld naar huis, zijn daarom niet degenen die het ook maken. Lionel Richie zei onlangs: ‘Als je doorbreekt, krijg je genoeg van alles: seks, drugs, geld, roem...’ De kunst is dan om een balans te vinden, iets waar Richie zelf alvast niet in geslaagd is. (lacht) Hetzelfde geldt voor muziek. Iemand die technisch ongelooflijk goed kan zingen of spelen, maar passie mist, is alleen maar vervelend.”

Wat is nog belangrijk in jullie vak?

Bart Peeters: “Dat je je kunt openstellen. Dat kan Bart ongelooflijk goed. Niet alleen voor de mensen die hij interviewt, het gaat veel verder. Hij staat zelfs open voor de denkbeelden van de kerk, terwijl die toch eerder gruwelijke botsingen heeft met homoseksualiteit. Ik heb het daar als man met vrouw en kinderen al moeilijk mee, Bart niet. Straf.”

Showbizz Bart: “Mijn verhaal met de kerk gaat ver terug. Ik ben misdienaar geworden toen ik in de lagere school zat, later heb ik me nog verder geëngageerd. Ik voelde me goed en gewaardeerd in onze warme parochie. We hadden ook een heel charismatische pastoor, Rik. Ik wilde de fakkel van hem overnemen: zorgen voor de mensen, toffe vieringen organiseren, initiatieven ontwikkelen voor de jeugd. Pas toen ik achttien was en op het seminarie zat, heb ik ontdekt dat er ook een schaduwzijde was. Ik wilde mijn mond niet houden over de hypocrisie en de wantoestanden en dat werd mij niet in dank afgenomen. Het seminarie bleek echt niks voor mij. Bij het begin van het tweede jaar werd ik buitengezet, nadat ik zelf al beslist had om op te stappen. Maar ik wil toch genuanceerd over die materie blijven denken. Ik ben ervan overtuigd dat mensen echt troost kunnen vinden in het geloof en in rituelen, welke dan ook. En er zijn heel wat geestelijken die goed werk doen.”

Geloof je nu nog?

Showbizz Bart: “Ik ben agnost, ik weet het niet. Ik vind nog steeds rust als ik in een kerk kom en het doet goed om nu en dan een kaars te branden. Verder blijven bepaalde aspecten van het kerkelijke leven mij intrigeren. Het bestaan in een abdij, bijvoorbeeld. Mensen zijn er zo in vrede met zichzelf.”

Bart Peeters: “Ik geloof in God. De onbewogen beweger, zoals in de leer van Thomas van Aquino. Alleen is het een gruwelijke ijdelheid om het beeld van God te willen definiëren. Ik speel in mijn groep samen met een orthodoxe moslim en wij hebben afgesproken dat zijn Allah en mijn God dezelfde zijn. Boven de wolken is er maar één parking. Dat er toch in naam van de verschillende interpretaties van God oorlogen worden gevoerd is totale waanzin. Om maar te zeggen: ik geloof in God, maar ik heb het moeilijk met zijn productiehuizen op aarde. Iedere godsdienst is een vorm van machtsontplooiing, en daar gaat het mis. Geen condooms in Afrika, pedofilie door priesters, geen vrouwen in de kerk, dat kan niet. En nu is kardinaal Danneels vervangen door André Léonard. Een keuze voor verstrenging en conservatisme. Wat een foute beweging. We leven in 2010. Als de kerk zich niet aanpast, is dit de laatste stuiptrekking.”

Is geloven iets wat helpt in het leven?

Bart Peeters: “Ja. Ik geloof bijvoorbeeld sterk in het belang van rituelen. Het mooiste wat in de kerk wordt gezegd, is ‘vrede zij met u’. Als je vrede hebt met jezelf, je omgeving en bij voorkeur ook de wereld, dan sta je ver. Zonder rituelen kun je die innerlijke rust nooit vinden, denk ik.

“Vorig jaar werd er in Boechout een meisje van achttien doodgereden. Het hele dorp in shock. Wat moet je dan doen? Allemaal samen in café California gaan zitten? Nee. De dag van haar begrafenis zat de kerk bomvol en in de dorpskern kon je niet met de auto rijden omdat het zwart zag van het volk. Zesduizend man kwam de familie een hart onder de riem steken. Dat is sterk. En zoiets gebeurt beter in de kerk dan in café California.”

Geloven jullie in leven na de dood?

Bart Peeters: “Je kunt God niet definiëren en een leven na de dood evenmin. Rijstpap met gouden lepeltjes of reïncarnatie, het is even dwaas omdat we de woorden niet hebben om te spreken over iets wat sowieso van een andere orde moet zijn. Ik geloof wel dat er nog iets komt, ik zou het mooi vinden. Maar wat? See it when we get there.

“In dit aardse bestaan ben ik de combinatie van een varken en een engel. Benieuwd of in het hiernamaals het varken bestraft wordt of de engel een handshake krijgt.”

Showbizz Bart: “Ik weet niet of er nog iets is na de dood. Ik weet niet eens of ik vroeger wel zo gelovig was. Ik bad en ging naar de mis, maar ik dacht verder niet echt na over God. Later ben ik dat wel beginnen te doen en als jonge gast kreeg ik het moeilijk met God: hoe kan Hij zoveel ellende toelaten?”

Bart Peeters: “Vroeger werd gezegd: God is almachtig en God is liefde. Dat is in de loop der jaren geëvolueerd tot: God is almachtig in zijn liefde. De katholieke kerk heeft het Griekse model overgenomen: het lot staat boven God. Gelukkig maar, rampen als de tsunami krijg je anders echt niet uitgelegd. En de donkere zaken waarmee je in je leven geconfronteerd wordt, zijn anders ook onverenigbaar met geloven.”

Bart, jij hebt een kindje bij de geboorte verloren en je goede vriend Robert Mosuse toen hij nog maar dertig was. Showbizz Bart, jouw vader is gestorven toen je vijf was. Jij en je broers waren even alleen thuis toen het gebeurde. Hoe heeft de confrontatie met de dood jullie bepaald?

Showbizz Bart: “Omdat ik zo jong was, heb ik dat goed kunnen plaatsen. Beter dan mijn broer Dirk, bijvoorbeeld, die toen volop in zijn puberteit zat. Maar toch gebeurt het af en toe dat ik zonder concrete aanleiding keihard begin te wenen. Dan mis ik papa. Als het niet goed gaat, kan ik hem niet om raad vragen. Als het heel goed gaat, kan ik het hem niet tonen. Hij is al bijna 27 jaar dood, maar mijn mama heeft het er net als ik soms nog moeilijk mee.

“Ik denk dat de dood van pastoor Sus, ook priester van onze parochie in Bonheiden, misschien wel meer bepalend is geweest. Sus was stiller en minder opvallend dan Rik, maar een even schone mens. Hij stierf toen ik zestien jaar was. Ik keek enorm naar hem op. Opeens was hij weg en pastoor Rik bleef alleen achter. Dat heeft mij mee in de richting van het seminarie geduwd, denk ik. Ik voelde me extra verantwoordelijk.”

Bart Peeters: “Ik word nu en dan ook nog overvallen door verdriet. Een mens leert niet bij op dat vlak. Het is niet omdat je een tijd geleden je vader hebt verloren dat je de dood van een vriend beter aankunt.”

Wat helpt?

Bart Peeters: “Het besef dat de man die dood is een fijn leven heeft gehad, bijvoorbeeld. Mijn schoonvader is onlangs gestorven. Hij woonde bij ons in, ging vaak mee op vakantie. Dus het hele gezin lag in panne: Anneke, de kinderen. In diezelfde week ging nonkel Bob dood. Mensen in de omgeving dachten dat we daarom uit het lood geslagen waren.

“Mijn schoonvader had veel om tevreden over te zijn. Hij heeft acht kleinkinderen gekend, acht talen geleerd, veel mensen blij gemaakt. Zijn dood is toch iets makkelijker te aanvaarden. Het leven is nu eenmaal eindig. Maar het moet wel een kans krijgen, vind ik. Als de elektriciteit uitvalt voor het optreden is dat ook erger dan erna.

“En als het onmogelijke toch gebeurt, als een kind sterft voor het aan het leven kon beginnen, als een man van dertig sterft aan een ziekte, dan helpt de steun van anderen. Troost krijg je van mensen, want God antwoordt niet, hé.”

Hoe gevoelig zijn jullie voor de pijn van het zijn?

Showbizz Bart: “Ik ben gelukkig met wie ik ben en wat ik doe. Ik heb een goed lief, een fijne familie en leuke vrienden. Ik ben verwend. Dus ik vind het leven absoluut niet zwaar. Ik probeer uit dankbaarheid op alle fronten mijn best te doen en goed te zijn voor anderen. Dat pastorale zit nog altijd in mij. Ik ben een zorger.”

Bart Peeters: “Ik heb wel een donkere kant en ik ben vatbaar voor de depressievere sferen van het leven, maar dat neemt niet weg dat ik ook altijd probeer om het beste van mezelf te geven. Het is geen schande om vrolijkheid uit te stralen, zelfs als het op dat moment eigenlijk enige moeite kost.”

Lukt dat ook altijd?

Bart Peeters: “Even met mijn zoon Pablo met de Gogo’s spelen en het is opgelost. Hoe ouder je wordt, hoe meer simpele trucs je leert. Je moet donkerte, negativisme en verdriet niet koesteren. Het is geen schande dat verdriet heelt. Ik ben enorm geschrokken van de dood van mijn schoonvader, maar na een week was ik erover. Echt waar. Even dacht ik: ‘Gij se schoelie.’ Maar dat is niet nodig. Een vriend van mij heeft zijn broer verloren en hij blijft maar in die donkerte hangen, heftig.”

Showbizz Bart: “Mijn vriendinnen zeggen soms met zichtbare verwondering: ‘Jij hebt nu nooit eens een probleem, jouw leven is altijd in orde.’ En dat klopt wel. Misschien ben ik te gelaten, te weinig ambitieus of te snel overtuigd dat het allemaal wel in orde zal komen. Maar tegelijk denk ik: het voelt goed om gewoon content te zijn. Ik was onlangs met het prinsenpaar mee op missie naar India. Wel, ik zou een perfecte prins zijn: veel wuiven en vriendelijk zijn voor de mensen. Echt. Maar toch ben ik blij dat ik niet geboren ben in de koninklijke familie. Ik blijf verwonderd over het goede glas champagne dat ik in mijn handen krijg, en dat soort dankbaarheid is heel gezond.

“Was ik ambitieuzer, dan zou ik ondertussen waarschijnlijk verder staan, dat wel. Natuurlijk zijn er nog dingen die ik graag zou willen: een tv-programma, een mooie rol als acteur in een tv-serie of een film, een kasteeltje om in te wonen. Dat zijn dingen om naar te streven, maar als het niet lukt, is mijn leven niet om zeep.”

Bart Peeters: “Content zijn is niet onbelangrijk, samen met streven naar wereldvrede, natuurbehoud en liefde. Verder zou ik nog graag een zonnebrillenwinkel openen op de maan. Want ik zou graag een bestaansreden hebben op de maan en ik heb een zonnebrillenfetisj. Ik zie meteen welke bril bij wie goed zou staan. Een echt talent, in de sfeer van mode nog wel. Ja, ik was er zo eentje die bleef verbazen. (lacht)”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234