Donderdag 22/08/2019

Van der Mensbrugghe

De week zoals ze had moeten zijn, volgens Tim F. Van der Mensbrugghe

Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

De berichtgeving stelt teleur. Wanneer journalisten alle feiten checken en elke uitspraak nuanceren, welk verhaal blijft er dan nog over? Het nieuws kan beter, veel beter. Daarom herschrijft Tim F. Van der Mensbrugghe wekelijks het nieuws, in een nieuwe column. Met andere woorden, de week zoals ze had kunnen - of moeten - zijn.

Duizenden proffen niet in orde met persoonlijke hygiëne

Maandag 17 november

Het is slecht gesteld met de persoonlijke hygiëne van de Vlaamse hoogleraars. Bijna 4.000 professoren zijn niet in orde met de geldende regels voor de lichaamsverzorging. Dat betekent concreet dat ze stinken, kwalijke geurtjes verspreiden en ook niet fris ruiken.
De wetenschappers erkennen het probleem. "Vroeger konden we ons nog verbergen achter een walm van whisky en sigaren, maar tegenwoordig is dat maatschappelijk niet meer aanvaard. Nu valt het sneller op dat je beter overweg kunt met differentiaalmeetkunde dan met een stuk zeep", geeft professor wiskunde Ignace Armagneau (UGent) toe.

Naast wiskundigen blijken vooral ingenieurs, kunsthistorici en, enigszins verrassend, docenten kerkelijk recht er niet in te slagen zichzelf regelmatig te wassen of minstens te verfrissen met deodorant. "Persoonlijke hygiëne creëert veel bijkomende administratieve last voor professoren", verklaart Leuvens rector Rik Torfs. "Als je naast je onderwijstaken ook nog veel in de media wilt komen, moet je keuzes maken. Een academische carrière en lichaamsverzorging zijn moeilijk te combineren."

"De vraag is of een gebrekkige lichaamsverzorging opweegt tegen voortreffelijke onderwijscapaciteiten of vermaarde onderzoekscredentials", zegt socioloog Marc Vertongen (UA). "Ik ben geen expert terzake, maar volgens mij zijn de vereisten te streng.
"Welk onderzoek heeft uitgewezen dat een gebrekkige hygiëne de communicatie met studenten verstoort?", werpt professor-emeritus Etienne Vermeersch (UGent) op. "Ik loop al zestig jaar te stinken en niemand heeft daar ooit een probleem van gemaakt."

Pipo de Clown stigmatiserend voor blanken

Dinsdag 18 november

Steeds meer blanke Nederlanders dienen klacht in tegen het personage Pipo de Clown omdat zij vinden dat de figuur blanken stereotiep voorstelt. Stereotypering zou discriminatie in de hand werken. "Dus dienen we klacht in", meldt Nederlander Raab Brokkenkorst uit Diemerbroek.

De kolderfiguur werd eind de jaren vijftig bedacht door Wim Meuldijk. Pipo heeft een uitgesproken wit gelaat, geaccentueerde rode lippen en rossige lokken. Hij trekt de wereld rond en beleeft overal wilde avonturen. "Dat is een karikatuur van de Europese koloniaal", weet Lien Westerham uit Nistelrode. "In tijden dat de Nederlandse zelfhaat hoogtij viert, is zo'n figuur stigmatiserend."

Clowns zorgen al eeuwen voor onschuldig vermaak in Europa. Toch werd uitgerekend Pipo de verpersoonlijking van de blik van de zwarte op de blanke: eerst een bloeddorstige boeman, later een dommig persoon. "Dat is dus racistisch", vindt Lermo Zwiepstra uit Harlingen.
In één beweging eisen veel Nederlanders een verbod op het typetje Geert Wilders. Ook hij heet een karikatuur te zijn van de botte, racistische Nederlander die z'n klep niet kan houden wanneer het enigszins gepast is.

Ondertussen komt er een tegenbeweging op gang die de traditie van Pipo de Clown wil bewaren. Zij vinden hem een deel van de Nederlandse volkscultuur. "En daar blijf je af", beveelt de zwarte voetballer Leroy Fer. "Wij zijn niet coulrofoob!"

In Vlaanderen is er minder ophef over typetjes als Pipo de Clown of Filip Dewinter. "Dat komt doordat racisme in Vlaanderen een relatief begrip is", meent Dyab Abou Jahjah uit Bent Jbeil.

Werknemers: "Staken en gezin moeilijk te combineren"

Woensdag 19 november

Werknemers roepen de vakbonden op om het non-overleg met de werkgevers even te staken en naar hun grieven te luisteren. Ze hebben het almaar lastiger om stakingen te combineren met de zorg voor hun gezin. Met vier stakingsdagen in het vooruitzicht vragen vele ouders zich af hoe ze dat gaan bolwerken. "Staken is oké, maar wat ik me op het eind van de dag afvraag, is of ik op tijd in de kinderopvang zal geraken", zegt bumpervader Marnix Roodbuyck.

Freelancestaakster Ilse Ceulemans bond van de week kat de bel aan. "Een hele dag staken combineren met een gezin, ik kon het niet. Enfin, ik kon het wel, maar het was niet gezellig", schreef ze ergens. "Ooit had ik de droom om het werk neer te leggen, een paar slogans te scanderen en 's avonds heerlijk te eten met mijn kinderen, maar de realiteit is dat je na een staking doodop bent, te moe om je kinderen nog een blik waardig te gunnen."

Net wanneer werknemers het vaakst moeten gaan staken, hebben hun kinderen de grootste zorgen nodig. "Een slechte samenloop van omstandigheden. Daarom vragen wij de vakbonden meer flexibiliteit", zegt Ceulemans. "Een staking met glijdende uren zou veel miserie voorkomen."

Famke Robberechts, die in het stakersmilieu een leidinggevende functie bekleedt, denkt erover om het werk neer te leggen om betere staakomstandigheden af te dwingen. Zij wil niet kiezen tussen staken of voor haar gezin zorgen. "Staken is wat mij gelukkig maakt en ik ben er beter in dan in werken of wafels bakken voor de kinderen", zegt Robberechts. "Ik ben ervan overtuigd dat ik mijn kinderen niet beschadig door de economie plat te leggen en bedrijven op kosten te jagen."

De vakbonden erkennen dat veel jonge ouders naast hun syndicale verplichtingen weinig tijd overhouden voor hun kinderen en hun carrière. "Wij raden aan om de arbeidsmarkt en de samenleving zo te hervormen dat een gezin onderhouden de stakingsactiviteiten niet langer in de weg zit", geven de vakbonden als tip om de combinatie staken-gezin werkbaar te maken. Vele moeders vinden dat niet voldoende en beschuldigen de vakbonden van stereotypering: "Waarom mogen wij nooit eens een auto omkeren en in brand steken?"

Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

Bankier krijgt schadevergoeding omdat hij bestaat

Donderdag 20 november

Het Hof van Cassatie heeft zich voor het eerst uitgesproken over een wrongful life-vordering in het geval van een hebzuchtige bankier die liever niet geboren was. De bankier ontvangt 64 miljoen euro morele schadevergoeding van de staat, verhoogd met een bonus van 8 miljoen euro als zijn bank extra staatssteun nodig heeft.

"Boehoehoe, ik ben een vreselijke smeerlap die onheuse dingen heeft gedaan, en blijft doen, met andermans geld. Ik lijd aan een oneerlijke genetische afwijking waardoor iedereen mij haat", argumenteerde de bankier. "Mijn geboorte heeft de belastingbetaler, de reële economie en de Belgische staat vele miljoenen, mogelijk zelfs miljarden euro's gekost. Daar kan ik niet mee leven, maar ik wil ook niet sterven. Dus eis ik een schadevergoeding."

Het Hof heeft die redenering gevolgd. Eerder kenden lagere rechtbanken de bankier al omvangrijke schadevergoedingen toe, maar de man stapte naar het Hof van Cassatie omdat de bedragen niet in verhouding stonden met zijn "fysiek voelbare lijden".

"Het is een belangrijk precedent voor gelijkaardige zaken", zegt minister van Financiën Johan Van Overtveldt (N-VA). "Moeten we mensen die erfelijk belast zijn met een hebzuchtige natuur nog verder in de hoek duwen met een vermogensbelasting? Dat is een debat dat we binnen de regering, en enkel daar, moeten voeren."

De uitspraak heeft de aandacht getrokken van een religieuze organisatie die haar priesters opleidt tot seksuele frustrés en kindermisbruik oogluikend toelaat. "Ook wij waren liever niet geboren geweest. Maar toen we hier eenmaal rondliepen, stond niets ons nog in de weg om langdurig en zonder enige vorm van schuldbesef kinderen te verkrachten", zei een priester tijdens zijn zondagspreek. "Een schadevergoeding is daarom op zijn plaats, want in tegenstelling tot gehandicapten en werklozen zijn wij geen last voor de maatschappij."

Francken haalt bruggepensioneerden met dwang terug

Vrijdag 21 november

Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) bevestigt dat de terugkeer van bruggepensioneerde zestigplussers omhoog moet. Wel weerlegt hij dat dat een hard beleid is. "Het beeld dat vakbonden schetsen van de gedwongen terugkeer staat dicht bij de realiteit, maar niet héél dicht. Er is niets onmenselijks aan om die mensen van onder de Spaanse zon te sleuren en ze tot hun 65ste te vernederen met sollicitaties voor jobs die niet bestaan."

Vooral in badstad Benidorm wemelt het van de bejaarde Belgische illegalen, naar schatting zijn het er enkele duizenden. Francken geeft de bruggepensioneerden tot 1 juli 2015 de tijd om vrijwillig terug te keren naar het vaderland. "Anders haal ik ze onder dwang terug naar hier", kondigt de staatssecretaris aan. Daarvoor wil hij transportvliegtuigen van het leger inzetten. "Als er tegen dan tenminste nog een Belgisch leger is."

Ter compensatie van de gedwongen terugkeer voorziet Francken in een levensproject voor bruggepensioneerde zestigplussers. "Met die vage term wil ik mijn beleid een menselijk gelaat geven", zegt de N-VA'er. "Duurzame oplossingen, kwetsbare groep en integratietraject zijn nog wauwelwoorden die hier van toepassing zijn. Enkel bruggepensioneerden met een crimineel verleden sturen we zonder uitkering of pensioen terug naar de Spaanse zon."

Tijdens de voorstelling van zijn beleid liet Theo Francken zich bijstaan door een bejaarde adviseur. "Amai, die heeft lang op het strand gelegen", reageerde een bruggepensioneerde kassierster pinnig.

Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden