Vrijdag 04/12/2020
Beeld DM

Column

De vogels gaan niet verbluft stoppen met zingen als jij je genen niet doorgeeft

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, zijn vogels en zijn vrouw.

Om toch een beetje het gevoel te hebben dat wij wisten wat wij aan het doen waren, had mijn vrouw een hondenhandboek besteld. Daarin stond dat je dier meer baat heeft bij regels dan bij de vrolijke vrijheid. ‘De hond verlangt naar een duidelijke plek in de roedel. Hoe scherper die omschreven is, hoe gelukkiger hij zich voelt’, las zij voor.

Dat zal allemaal wel, zei zij, maar dit boek is geschreven door iemand die een knecht wil, geen vriend. ‘Praat niet met je hond’, staat er, ‘het enige wat hij hoort is bla-bla-bla. Leer hem enkel duidelijke bevelen aan’. Natuurlijk moet je met je hond praten. Je moet hem alles vertellen wat hij weten moet, en meer. Een hond is niet dom.

Hier schrijft hij dat je bij het opstaan of als je thuiskomt, je hond eerst vijf minuten lang moet negeren, zei ze. ‘Zo gaat hij je eerste blijk van herkenning nog harder appreciëren, en zich niet te wild gedragen.’ Een ijspegel die dit dier bij het opstaan kan negeren. Een onmens die bij thuiskomst niet mee danst en springt.

Het enige wat zo’n dier nodig heeft, is heel veel van je tijd, zei ik. Al je aandacht, en een belangrijk deel van je liefde, begrip en geduld. Je empathie, je fantasie en je gezond verstand. Gooi dat alles in de strijd, en voor je het weet vorm je een toproedel. Waarin niemand vijf minuten genegeerd dient te worden, mens en hond gelijk.

Doordat het gros van onze tijd nu naar Boef gaat, lopen wij schandalig achter met onze kranten.

Sam De Bruyn is een topper, zei mijn vrouw. Hij en zijn man Wannes willen graag een kind, en dat gaan ze als pleegouders doen. Ze zijn allebei zorgzame types maar ze hoeven niet per se hun genen door te geven, zeggen ze. Het steekt schril af tegen het verhaal van het homokoppel dat een kind had besteld bij een Amerikaanse draagmoeder – die stonden laatst ook in de krant. Door de coronacrisis mag de baby het land niet uit, en nu vrezen de twee papa’s dat er zich in de wachttijd tussen moeder en kind een band zal ontwikkelen.

Nu moet je, bij volle verstand en met inzet van al je mores, die zin eens hardop uitspreken: ‘Wij vrezen dat er een band zal ontstaan tussen moeder en kind.’ En stel jezelf dan de vraag of je niet beter af zou zijn, en ook de wereld en alle kinderen erin, en alle moeders, als je in zo’n situatie voor adoptie of pleegzorg zou kiezen? De evenaar gaat niet verschuiven, de polen gaan niet wisselen, de vogels gaan niet verbluft stoppen met zingen als jij je genen niet doorgeeft. En er zijn miljoenen kinderen die je liefde, je tijd, je aandacht en je geduld ongelooflijk hard nodig hebben. De rechten van het rijke individu verschrompelen naast het krankzinnig diepe leed van de verworpenen.

Je eigen navel is níét interessant, Kenny.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234