Dinsdag 27/10/2020

De Vlaamse Spielberg

Tieners die gevangen raken in een eng computerspel met een hangbrug à la Indiana Jones: is dat niet iets voor Hollywood? Niet als je Douglas Boswell heet. In zijn langspeelfilmdebuut Labyrinthus goochelt hij met cgi, 3D-animatie en live-action.

Douglas Boswell kreeg tijdens zijn filmopleiding aan het RITS. Niet dat hij droomde van onwaarschijnlijke filmprojecten of dure actiefilms met hippe Hollywoodsterren. Alleen: Boswell is een Spielberg-kid. E.T., Indiana Jones, The Goonies: dat zijn de films waar hij als tiener mee opgroeide in het Kapelle-op-den-Bos van de jaren 1980.

Escapistisch entertainment met actie, avontuur en fantasy. "Er worden bij ons geen avonturenfilms gemaakt", zegt Boswell. "Jonas Govaerts die met Welp een horrorfilm draait: super. Vincent Bal een musical met Brabançonne: fantastisch. Ik hoop dat het kassuccessen worden en dat de Vlaamse film naar andere genres openbreekt. Als ik al een statement met Labyrinthus heb willen maken, is het dat er ruimte moet komen voor de avonturenfilm, films volgens het hero's-journeyconcept."

Boswell straalt een ongetemperd enthousiasme uit als hij het je vertelt. Die pretogen zijn typerend voor hem, net als zijn ongestoorde glimlach. Nochtans heeft Boswell net enkele heel stresserende weken achter de rug. Het is hollen geweest om de film tijdig voor de release klaar te krijgen.

Labyrinthus speelt zich niet alleen af in Gent maar voor een stuk ook in een computerspel, een game waarin enkele jongeren opgesloten raken. Om die virtuele computerwereld op te roepen, bedachten de makers de grootste green-keyconstructie tot nog toe in ons land gebruikt. Toch was het niet die techniek, waarbij acteurs voor een enorme groene achtergrond spelen die later met 3D-animatie ingevuld wordt (door het Brusselse postproductiebedrijf The Fridge), die als een stressfactor ervaren werd.

Fake weerbericht

De reden waarom Boswell en crew tot op het laatste moment aan de film bezig waren, is omdat ze alles zo goed mogelijk wilden krijgen. "Ik kan aan iets blijven werken en er verbeteringen aan blijven aanbrengen", zegt Boswell. "Dat frustreert menig mensen in film en tv (lacht). Noem me een pietje-precies. Maar film en tv: dat leeft. Het is een creatief proces. Bij het ontbijt heb ik nieuwe ideeën. Dat gaat niet om grote veranderingen maar kleine dingen die het personage of de situatie net iets extra's geven of beter maken.

"De crew geeft je ook input. Je bent geen brood aan het bakken, hè. De combinatie van live-action en cgi was ook een moeilijk proces. Het moest er echt uitzien, en niet fake zoals bij een weerbericht. We hebben voortdurend naar oplossingen gezocht zodat het zou werken."

Voor de kiem van Labyrinthus moeten we naar 2005. Boswell was toen eerste regieassistent voor Verlengd weekend van Hans Herbots. Op de set liep hij Pierre De Clercq tegen het lijf, de scenarist van films als Windkracht 10 en Hasta la vista. "We wilden allebei een familiefilm maken", vertelt Boswell. "Hij heeft me de gedetailleerde beschrijving van Labyrinthus opgestuurd, dat toen nog De dwaaltuin heette. Ik was meteen verkocht."

Ook Peter Bouckaert en Bart Van Langendonck, de producenten van Eyeworks Belgium (Ben X, Marina) en Savage Film (Roskam), waren meteen enthousiast. "Ik heb van hen echt de vrijheid gekregen om te doen wat ik wilde doen", zegt Boswell. "Ik heb Reinier van Brummelen kunnen aanbrengen. Hij heeft mooie schilderachtige dingen voor Peter Greenaway gedaan en jeugdfilms als Kruistocht in spijkerbroek of Het zakmes. Het was de perfecte combinatie voor wat ik wilde."

Boswell is gepokt en gemazzeld in de televisiewereld. Dankzij de telenovelle Ella en de populaire Ketnetserie De elfenheuvel heeft hij de stiel geleerd. "Snel draaien en snel beslissingen nemen: daar heb ik het vak onder de knie gekregen", legt Boswell uit. "Ik heb het ook allemaal stapje voor stapje opgebouwd. Ik ben altijd in de ban van fantasy en sf geweest. Mijn eerste projecten die ik bij het VAF indiende, waren in die richting. Telkens ving ik bod. Totdat ik met meer realistische projecten aankwam.

"Ondertussen evolueerde de cgi: ook bij ons werd het haalbaar. En dankzij het succes van Harry Potter werd fantasy weer populair. Plots kon je bij de VRT een avontuurlijker serie als De elfenheuvel kwijt."

WO II

De trigger voor Boswell bleef de Amerikaanse films. Star Wars, de Indiana Jones-reeks: het zijn de films die hem geprikkeld hebben om naar een filmschool te gaan. Boswell: "Maar ik absorbeer alle soorten films: van de Dardennes, Eraserhead en Super 8 tot Taxandria van Raoul Servais of Malpertuis van Harry Kümel. Met Labyrinthus ben ik net zo ver mogelijk van de Hollywoodfilm weggebleven. Een vergelijking zou ook oneerlijk zijn. Hun budget is veel groter.

"We gebruiken dezelfde ingrediënten als pakweg Tron maar we slaan een ander straatje in. Binnen de beperkingen hebben we alles zo duidelijk mogelijk uitgetekend zodat het toch groots lijkt. Maar Hollywood pakt een jeugdfilm altijd heel volwassen aan. Die aanpak kost niets en daardoor heb ik me laten inspireren."

Met een Angelsaksische naam als Boswell zou je denken dat hij Amerikaans bloed heeft. De verklaring ligt bij WO II. "Mijn grootvader was een Brits soldaat. Hij heeft de landing van Normandië overleefd. Nadien is hij het binnenland ingetrokken. Tot in België. Daar hij is blijven hangen. En Jan Boswell, dat klonk niet echt (lacht). Vandaar Douglas."

Ondertussen droomt Boswell van een nieuwe avonturenfilm of thriller, het liefst voor een iets ouder publiek. "Ik wil verschillende genres uitproberen. Dat bedoel ik als ik zeg dat ik een statement heb willen maken: het palet in Vlaanderen moet naar andere genres opengetrokken worden. Verandering van spijs doet eten. Je kunt hier evengoed een martial-artsfilm maken. Je hoeft daarvoor niet naar Azië te gaan. Die mentaliteit moet eruit.

"Als je voor tv werkt, ben je het gewoon om kijkcijfers van honderdduizend tot bijna een miljoen te hebben. Ik heb gehoord dat je heel tevreden mag zijn als een familiefilm in de bioscoop tweehonderdduizend toeschouwers lokt. Dat is toch niet veel, denk ik dan. Maar blijkbaar wel. Ik ga pas tevreden zijn als het publiek ook tevreden is."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234