Zaterdag 04/12/2021

De vijf onderzoeken die commissaris Van Hyfte nooit vergeet

Noem een soort misdrijf en Roger Van Hyfte heeft het onderzocht. Deze dossiers zullen hem nog meer dan andere bijblijven, zegt hij.

“Op 13 maart 1973 verdween een 14-jarig meisje uit Gent. Marijse Verhaeven was haar naam. Haar door het ongedierte verminkte lichaam werd teruggevonden in een sloot in Huise. We hebben dagen en nachten op straat gelopen om de zaak op te lossen. Uiteindelijk hadden we ook een verdachte, maar de bewijslast woog niet zwaar genoeg om die voor de rechtbank te brengen. Dat blijft aan de ribben plakken. Zelfs op mijn pensioen zal ik nog vaak aan Marijse en het verdriet van haar moeder denken.”

“Helaas nog een zaak die ik nooit heb kunnen oplossen: de kasseimoord. Vlak voor de opening van de Gentse Feesten in 1983 werd een vrouw in het Oudburg aan de ingang van een restaurant dood teruggevonden. Ze was de schedel ingeslagen. Het gebruikte moordwapen: een kassei, vandaar de benaming kasseimoord. Maar jammer genoeg hebben we de moordenaar nooit een naam kunnen geven.”

“Eind de jaren negentig werd een Albanese prostituee op een zondagochtend op een beestachtige manier doodgeslagen door een klant. De dader was naar haar bar afgezakt met een nieuwe mountainbike. Omdat hij vreesde dat zijn fiets zou gestolen worden, had hij die binnen in het etablissement gezet. Na de moord vluchtte hij in paniek weg en vergat zijn fiets. Op de mountainbike stond een serienummer. De fabrikant speelde ons de naam van de dealer door. Die herinnerde zich nog wie de koper was. Na drie uren onderzoek was de zaak opgelost.”

“Ook het echtelijk drama van de Waterstraat vergeet ik nooit. Een man bracht er zijn vrouw om, verpakte ze in plastiek zakken en maakte van haar een mummie. Tijdens een moeilijk verhoor legde ik mijn arm vriendschappelijk over de man. Hij kraakte. Niet veel later vertelde hij waar hij zijn vrouw begraven had: aan het kerkhof van Wondelgem.”

“Ik heb tientallen lijken gezien in mijn carrière. Maar wat mij het meest choqueerde, was doodslag op jonge kinderen. Wie doodt nu een weerloos kind? Ik heb dat nooit kunnen begrijpen. In al mijn jaren bij de politie heb ik twee zo’n zaken opgelost. In het eerste geval ging het om een baby’tje dat mishandeld was door de vader. Nadat het kind begraven was, kwam de moeder ons vertellen dat er meer aan de hand was. We hebben dat baby’tje opgegraven. Dat waren vreselijke taferelen. Maar uiteindelijk bekende de vader en werd hij geïnterneerd. In het tweede dossier bekende een stiefvader na een moeilijk onderzoek uiteindelijk dat hij het kind van zijn vriendin had geslagen, waardoor het viel en een dodelijke hoofdwonde opliep. De moeder van het kind had lang volgehouden dat het een ongeluk was. De man werd veroordeeld wegens doodslag.” (BJM)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234