Maandag 28/09/2020

Sjoemelfiets

De verguisde familie Van den Driessche: "Iedereen is tegen ons"

De familie Van den Driessche in 2008. Ouders Peter en Els omarmen Niels (l.), Femke en Din.Beeld GEERT TRESIGNIE

De oudste zoon zat aan de amfetamines, de tweede bakte liever taartjes dan te gaan trainen. De vader, daklegger, 'zat meer op de koers dan op het dak' om uiteindelijk zijn heil te zoeken tussen de kanaries. Alleen Femke was er nu nog om de eer van het geslacht Van den Driessche hoog te houden. En toen kwam dat vervloekte WK.

"Deze personen zijn bij ons niet meer welkom." De aan bewakingsbeelden onttrokken screenshot hangt een klein jaar na de feiten nog altijd aan de kassa van vogelhandel De Gouldamandine in Varsenare. Op het beeld zie je een kale man, alleen al door zijn besluitvaardige blik en het ontbreken van een hoofddeksel de overduidelijke beramer van het vermetele plan, en twee jonge trawanten. De een draagt een tot over de oren getrokken grijze wollen muts met een pompon, de ander een Brooklyn-honkbalpet.

De politie heeft zaakvoerder Andy Schollier al gezegd dat zo'n screenshot aan de kassa eigenlijk niet mag - wet op de privacy - maar na een vluchtige afweging tussen algemeen en particulier belang heeft Andy besloten om zich daar weinig van aan te trekken. "Nu, ik denk niet dat deze man zich na dit weekend ooit nog in een vogelhandel zal vertonen", zegt hij. "En ook al niet meer op de cyclocross."

Op het bewakingsbeeld is het 20 februari 2015, iets na vijven in de namiddag. De pompon, de honkbalpet en de kale veinzen ornithologische deskundigheid, dralen wat heen en weer rond een rij vogelkooien, tot de kale met een hoofdgebaar teken doet dat de honkbalpet achter hem moet gaan staan. Samen maken ze zich breed, in de overtuiging dat ze zo het camerabeeld zullen vullen.

Achteraf bekeken, hebben ze meer verstand van vogels dan van camera's. Je ziet de hand van de pompon de kooi ingaan, en dan nog eens. Het trio verlaat vervolgens achteloos het camerastandpunt, de pompon met de handen in zijn jaszakken. Daar ergens moeten twee Lancashire-kanaries doodsangsten uitstaan. "Mijn vogels zullen hebben gedacht dat het nacht was", zegt Andy. "Anders hadden ze gefloten. We hebben de beelden de volgende dag al op Facebook gezet. Na twee weken wisten we al wie deze mannen waren."

'Wij dekken alles'

Het lijkt wel alsof alles wat Peter Van den Driessche (46) tegenwoordig aanraakt, tot implosie is gedoemd. Zelfs een poging om de zo lang verhoopte wielerjournalisten thuis te ontvangen en rustig te vertellen hoe dat is gegaan, met die vriend van de frituur die zijn fiets tegen Femkes materiaalwagen had achtergelaten, waarna die per abuis door een mecanicien was ingeladen, dat draaide helemaal anders uit.
Met zelfs Eddy Merckx in eigen persoon die vond dat Femke Van den Driessche levenslang moet worden geschorst.

"Wat wij ook zeggen, het keert zich allemaal tegen ons", zucht haar moeder. "Iedereen is tegen ons. Dus hebben wij besloten dat het beter is om er helemaal niets meer over te zeggen." Voor de woning in de Lindenstraat in Aalst maakt een geel bord melding van een vorige week pas neergelegde aanvraag tot stedenbouwkundige vergunning voor het ophogen van de grond voor 'Van den Driessche en consorten'.

De familie verhuisde in 2008 vanuit Ternat, vlak bij de oprit van de E40, naar de villawijk. Ze bewonen er een aan het straatzicht onttrokken oude Vlaamse hoeve waarvan de renovatie niet helemaal op schema zit. Peter Van den Driessche is dakwerker, z'n hele leven al ongeveer. Talent om te koersen had hij ooit wel, tijd om te trainen nauwelijks. Maar hij had twee zonen in wie hij het helemaal zag.

De bedrijfsslogan op de flank van het witte bestelwagentje zegt: 'Wij dekken alles... ook daken.' Volgens een buurtbewoner was dat nu net het probleem. "Die mens zat meer op de koers dan op het dak. Die leefde alleen voor de koers. De laatste jaren hebben we nooit één enkele dakpan zien binnenkomen of buitengaan."

In september 2013 werd de bvba Dakwerken Van den Driessche Peter door de rechtbank van koophandel in Dendermonde failliet verklaard op dagvaarding, na een zich opstapelende reeks onbetaalde facturen en niet-nagekomen verbintenissen. Peter Van den Driessche bekwam van curator Marc Ghysens groen licht om zijn activiteit als dakwerker voort te zetten via zijn eigen vennootschap, maar het is tot nader order een kwestie van financiële putten dichten en hopen op clementie bij een eerstvolgende passage bij de handelsrechter.

Dode kanarie

De Lancashire-kanarie, die tot 23 centimeter groot kan worden, is al een paar keer op de valreep voor uitsterven behoed en alleen al daarom onder kwekers bijzonder gewild. Volgens Andy Schollier hing er aan zijn kanaries, een mannetje en een vrouwtje, een prijskaartje van 400 euro en was dat de normale marktprijs. Het tijdstip van de diefstal was doordacht, want paren is wat vogels in het voorjaar nu eenmaal doen.

Toen de lokale politie van Jabbeke-Varsenare enkele weken na het Facebook-filmpje en een huiszoeking in de Lindenstraat in Aalst kwam aangereden met de twee bevrijde vogels, veilig en wel in een kooitje, toen recht leek te hebben gezegevierd, voelde het bij Andy niet helemaal zo. De eitjes, zei een van de agenten, die hadden ze in de volière van de dief achtergelaten. Strikt genomen, juridisch gesproken, was er aangifte gedaan van diefstal van twee vogels. Over eitjes was niets gezegd.

"Dat is natuurlijk een feit", erkent Andy, lichtjes mismoedig. "Maar je kunt een vogel niet zomaar van een nest afhalen. Een van de twee vogels is kort na de terugkeer overleden. Van de stress, denk ik, of misschien eerder van verdriet. Achteraf bekeken had men de kanaries misschien beter nog een tijdje daar gelaten. Ik weet niet hoeveel eitjes er waren, maar dit was duidelijk wel hun bedoeling. Kweken en geld mee verdienen."

Hij legt uit dat Lancashire-kanaries niet zo makkelijk verliefd worden, dat het een kwestie is van goede zorg, afwachten en toekijken. Met dit koppeltje zat het goed. Andy heeft nu hangslotjes aan elke kooi in zijn winkel hangen en hij vindt het helemaal geen zicht. "Deze mannen hebben dit al vaker gedaan. Ik weet dat van andere vogelhandelaars die de mannen op de beelden direct hadden herkend. Altijd hetzelfde scenario. De zaak binnenkomen, joviaal doen. Bij vertrek nog even voorbij de kassa lopen, supervriendelijk: 'Allee, merci dat we even mochten rondkijken!' Dat is wat mij hier het meeste aan ergert: de manier waarop. Een vogelhandel in Waregem, ook al vaak bezocht door de Van den Driessches, en ook geplaagd door diefstallen, is er onlangs mee gestopt."

Van den Driessche & Zonen

Volgens de kmo-kruispuntbank werden in 2010 twee handelsactiviteiten toegevoegd aan het maatschappelijke doel van de bvba Dakwerken Van den Driessche Peter: 'Vervaardiging van onderdelen van rijwielen en groothandel in fietsen.' Grote economische meerwaarde lijkt er niet mee te zijn geboekt.

Curator Marc Ghysens is in de Lindenstraat de inventaris gaan opmaken van te valoriseren activa, maar heeft geen herinnering aan fietsen of een atelier waar eventueel motortjes in trapassen kunnen zijn verwerkt. "Ik heb niets van die strekking opgemerkt. Dat was een gewoon faillissement, er valt niet veel bijzonders over te zeggen."

De zaakvoerder, menen de buren, geloofde nogal stellig dat een vredige oude dag weldra niet langer zou afhangen van dakpannen. Peter Van den Driessche droomde zich een gereserveerde plaats in de viptent van de Ronde van Vlaanderen. Zag als kenner van de koers ook het potentieel. Eerst zou Niels Van den Driessche (22), de oudste en het grote talent bij de Koninklijke Rupelspurters Boom, het moeten maken als wegrenner.

Vader Peter bracht hem naar elke koers, schreeuwde jarenlang zijn keel schor aan de meet. Niels werd vorig jaar betrapt op het gebruik van amfetamines en is tot eind dit jaar geschorst. Peter, eerder deze week: "Hij heeft die amfetamines niet geslikt om beter te koersen, hij heeft ze genomen in het uitgaansleven."

Na Niels kwam Din (20), met een meer dan behoorlijk palmares bij de nieuwelingen en mogelijk voorbestemd voor een profcontract als veldrijder. Ook hij had het talent, maar trainen, dat kwam er volgens Peter te weinig van: "Toen ik hem na een dagtaak vroeg of hij getraind had, vertelde hij me dat hij de hele namiddag taartjes had gebakken. Eens bij de junioren kreeg hij uiteraard klappen, want zonder hard labeur op training red je het niet."

Niels is de jongen met de honkbalpet op de bewakingsbeelden. Iets molliger dan op de foto's van toen hij nog een wielertalent bij de De Polderrenners was. Hij doet eigenlijk niet zo veel, behalve zich strategisch opstellen voor de camera. Hij moet zich binnenkort met zijn vader en de pompon verantwoorden voor de correctionele rechtbank in Brugge. Trainen doet Niels nog amper, net zo min als Din. Niels overweegt volgens zijn vader nog altijd een comeback.

Dus was er alleen nog Femke (19). Zij trainde wel hard, keihard. Belgisch kampioene veldrijden bij de jeugd in 2011, goud op het Europees kampioenschap bij de beloften in 2015, Belgisch kampioene bij de beloften in 2016. Topfavoriete op het allereerste WK voor meisjes onder de 23 in Heusden-Zolder.

Femke stapte tijdens het WK uit koers, na materiaalpech. Op een fiets zonder motortje.Beeld AFP

Andere fiets

Heusden-Zolder vorige week vrijdag. Tussen twee verkenningsritten door wordt Femke omringd door een plaatselijk klasje. Kinderen hebben shirts van de Rode Duivels aangetrokken en regenboogtruitjes. De lerares geeft de maat aan, de leraar begeleidt de kinderen op gitaar: "Hoera, hoera, voor Femke Van den Driessche, zij kan een stukske fietse."

Ze was de topfavoriete, iedereen keek naar haar. Ook de Nederlandse Sabrina Stultiens, een van haar directe concurrentes. Zij kreeg die vrijdagmiddag via een vriend een foto doorgestuurd van een van de fietsen die was aangetroffen naast de materiaalwagen van de Van den Driessches. Met een opvallend brede onderbuis, in elk geval breder dan bij haar andere fietsen.

De Union Cycliste Internationale (UCI) is niet zomaar op de materiaalwagen van Femke afgestapt. De commissarissen wisten precies waar ze naar op zoek moesten, en waar ze de fiets konden vinden. Het motortje zat precies daar waar het was verondersteld.

Frituur 't Pastofrietje langs de Kamerstraat in Buggenhout is al de hele week dicht. Nico Van Muylder (39) is een gewezen eliterenner zonder contract. Greep ooit op een zucht naast een profcarrière. Hij is een goede vriend van vader Peter, ging vaak mee trainen met zijn zonen en de laatste jaren ook met Femke. Maar tien jaar lang, avond na avond frieten bakken, dat is niet erg bevorderlijk voor de conditie. 3.000 euro. Meer hoeft het bij pakweg fietshandel 't Wieleke in Laakdal niet te kosten om zo'n motortje te laten monteren en jezelf te behoeden voor een blamage tegenover je vrienden. Sinds maandag wordt de winkel overrompeld door Vlamingen die allemaal graag zo'n motortje willen.

Het was zijn fiets, zeggen de Van den Driessches nu, daarin ogenblikkelijk bijgetreden door Nico Van Muylder zelf. De naam van Femke stond in het frame gegraveerd, dat klopt, maar hij had de fiets van haar overgenomen, ze zijn toevallig net zo groot. De friturist had in principe niks te zoeken op het parcours in Heusden-Zolder, werd daar ook al na een kwartier weggestuurd door de koerscommissaris en stalde zijn fiets tegen de materiaalwagen van Femke. Niet beter wetend, spoot een materiaalman de fiets proper en laadde hem in.

De UCI schijnt het verhaal net zo min als Eddy Merckx te willen geloven. En toch. Nog voor de trapas op de Wilier Triestina-fiets was opengeschroefd en het motortje werd ontdekt, was het WK al geëindigd in een tranendal voor Femke. Ze was bij de start uit haar klikpedaal geschoten, achterop geraakt en even voor het einde vanuit positie elf uit de koers gestapt. Met een kapotte pedaal, een fiets zonder motortje in. Het is ongeveer de enige strohalm waarmee advocaat Johnny Maeschalck nu aan de slag kan.

Femke, tegenover Sporza, afgelopen weekend, tot tranen bewogen: "Terwijl ik er niks mee te maken heb. Allee, dan had ik er toch mee gestart? Als ge eens logisch nadenkt. Zeker op een WK. Dat is toch?"
Het klonk best aannemelijk. Of haar carrière nu voorbij was?
Femke, snikkend: "Ja, ik denk het wel."

Peter Van den Driessche zat naast haar, troostend. Volledig in zijn rol van wielervader die nooit afstand zal nemen van het geloof in een goede afloop: "Het voordeel is dat ze er niet mee reed."

Het ziet er niet goed uit voor het voortbestaan van de Lancashire-kanarie.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234