Donderdag 01/10/2020

De vele gezichten van Bob Dylan

In 1968 had Bob Dylan een zwaar motorongeluk, waarbij hij bijna het leven liet. In de excentrieke biopic I'm Not There doet de Amerikaanse scenarist-regisseur Todd Haynes, ook bekend van de glamrockkroniek Velvet Goldmine, alsof het inderdaad om een fataal ongeval ging. En dus begint hij aan een soort artistieke autopsie, waarbij de diverse etappes uit het leven en de carrière van de singer-songwriter aan bod komen. De man die de stem van een generatie werd, maar dat toen plots niet meer zo leuk vond. De begingeneriek vermeldt dat de film geïnspireerd werd door "de muziek en de vele levens van Bob Dylan". Die vele levens krijgen omschrijvingen mee als de dichter, de profeet, de outlaw, de bedrieger, de protestzanger, enzovoort. En ze worden telkens door verschillende acteurs vertolkt, van de elfjarige zwarte Marcus Carl Frank- lin, Christian Bale, Ben Whishaw, (wijlen) Heath Ledger en Richard Gere, tot... Cate Blanchett. Haar vertolking, die nog het dichtst aansluit bij de look en de maniertjes van sixties-Dylan, leverde haar in Venetië de prijs op als beste actrice. De film zelf werd er in 2007 bekroond met de Speciale Prijs van de Jury.

Het basisconcept is dat een 'personage' als Bob Dylan, in de woorden van regisseur Todd Haynes, "alleen maar in veelvoud benaderd kon worden. Als iemand voor wie verandering een soort systeem was. Het zat in zijn natuur. Het maakte als het ware deel uit van zijn DNA." Er is bijvoorbeeld de 'onbekende Bob', die de naam van zijn idool Woody Guthrie draagt, de 'poëtische Bob', die met Arthur Rimbaud dweept, de 'folk Bob', die zijn fans tegen zich in het harnas jaagt door de elektrische toer op te gaan, enzovoort.

Verandering is ook het sleutelwoord voor de filmstijl: van kleur naar zwart-wit, van archiefbeelden (niet van Dylan zelf, maar van de betrokken periode) naar surrealistische reconstructies, van waarheidsgetrouwe weergave en letterlijke quotes naar artistieke vrijheden en creatieve fictie, zoals spelen - niet in muzikale zin! - met The Beatles in het park. De onconventionele, maar verfrissende aanpak van I'm Not There is misschien wel dé reden waarom Dylan toelating heeft gegeven om zijn muziek te gebruiken. (Jan T.)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234