Maandag 01/06/2020

De vele geheimen van de blauwe planeet

Tijdens het filmen voor 'Deep Blue' werden er bij bijna elke duikexpeditie nieuwe diersoorten ontdekt

* Hoewel meer dan twee derde van onze planeet bedekt is met water, weten we meer over het maanoppervlak dan over de zeebodem. Momenteel werd nog maar 2 procent van de zeebodem verkend. Er zijn veel meer wetenschappers die aan ruimtevaart doen dan er zijn die de diepten van de zee verkennen.

* Voor deze film werden gedurende ongeveer drie jaar meer dan 200 bestemmingen bezocht. Er werd samengewerkt met 40 partnerlanden. De draaiperiode leverde 7.000 uur beeldmateriaal op, dat vaak in extreme omstandigheden (tot 4.500 meter diep) verzameld werd en waarvoor allerlei technische innovaties nodig waren. Met een totaal budget van om en bij de 7 miljoen pond is dit de duurste film die ooit gefinancierd werd door de afdeling Natural History van de BBC.

* De eerste stappen werden in 1995 gezet. Na een jaar van research en contacten met de wetenschappelijke wereld werden de eerste filmbeelden gedraaid.

* De episode waarin men een groep orka's het jong van een grijze walvis ziet aanvallen, werd nog nooit eerder gefilmd.

* Een andere unieke scène toont een groep dolfijnen die een enorme sardinebank leegplunderen. Geen enkele wetenschapper had ooit eerder opgemerkt dat dolfijnen samenwerken tijdens een dergelijke actie, waarbij ze samen jagen door middel van natuurlijke 'netten', die bestaan uit enorme luchtbellen. Die luchtbellen dwingen de sardines om een bepaalde richting uit te gaan, waardoor ze makkelijker te vangen zijn.

* Nog andere scènes die voor het eerst gefilmd werden, waren onder meer de beelden van koralen die strijden voor hun levensruimte met behulp van tentakels die voorzien zijn van kleine giftige harpoenen en vezels, beelden van orka's die op zeeleeuwen jagen, beelden van de 'hengelvis', een soort vis die een gedeelte van zijn rugvin gebruikt als lokmiddel voor prooien, en beelden van beluga's of witte walvissen die vastzitten in een wak en daar aangevallen worden door een ijsbeer.

* In Deep Blue zit een scène waarin pijlstormvogels tot wel vijftien meter onder water duiken. Een wetenschapper, die deze vogels al meer dan twintig jaar bestudeert, kon zijn ogen niet geloven: "Deze vogels zijn gemaakt om te vliegen, niet om te zwemmen." Hij dacht dat de beelden met de computer gemanipuleerd waren. * Een van de moeilijkste aspecten van het draaien van zeedocumentaires is dat niemand echt met zekerheid weet waar men bijvoorbeeld een walvis kan vinden. Er werd veel geld uitgegeven aan nutteloze reizen tot de makers als bij toverslag uiteindelijk een buitengewone episode konden filmen, zoals dat moment waarop een blauwe marlijn en een geelvintonijn een ansjovisbank aanvielen, waarna ze het gezelschap kregen van een enorme noorse vinvis, die alles in een hap opslokte.

* De productieploeg bestond uit twintig personen, met daarnaast nog eens veertig cameramannen. Die brachten samen drieduizend dagen op het terrein door: tweehonderd locaties verspreid over de hele wereld.

* Voor één sequentie werden computerbeelden gebruikt, namelijk voor het filmen van de Marianentrog, bij Japan. Die is met zijn 11 kilometer het diepste punt van de oceanen en breder dan de Grand Canyon. * Tijdens het jarenlange filmen voor Deep Blue werden er bij nagenoeg elke duikexpeditie nieuwe diersoorten ontdekt.

* Voor de klank werd gebruikgemaakt van hydrofoons, micro's die speciaal bedoeld zijn om onderzeegeluiden op te nemen. Dat werkte erg goed in ondiep water, zoals bijvoorbeeld voor de sequentie van de koraalriffen. Helemaal op de bodem van de oceaan was het daarentegen bijna onmogelijk om iets op te nemen omdat de camera's zoveel lawaai maakten dat dit geluid ook meteen het enige zou zijn dat men zou horen. Twee creatieve geluidsontwerpers voorzagen die sequenties van geloofwaardige klanken.

* De reusachtige golven werden gefilmd op Hawaï, meer bepaald op een strand waar de golven 'jaws' (kaken) worden genoemd. Ze worden op volle zee gevormd, waar de zeebodem het water in de vorm van een schoorsteen samenpakt zodat er golven van wel 30 meter hoog ontstaan. De Hawaiaan Yuri Farrant is niet alleen een getalenteerde cameraman maar ook een zeer knap surfer. Hij bevestigt zijn 35mm-camera op zijn surfplank, zodat hij vanuit elke hoek kan filmen, zelfs binnenin de beroemde rollende golven.

* Het grootste dier dat ooit op deze planeet leefde, is geen dinosauriër maar de blauwe vinvis. Die is 30 meter lang en weegt meer dan 200 ton. De tong weegt evenveel als een olifant, het hart heeft de grootte van een auto en de vis kan met een snelheid van 20 knopen zwemmen.

* Het fytoplankton zorgt voor de helft van de zuurstofreserves wereldwijd.

* De sponsen zijn de stofzuigers van de zee. Een exemplaar van een vuist groot kan ongeveer 5.000 liter water per dag filteren.

* De grootste bergketen ter wereld bevindt zich onder het zeeoppervlak. Het gaat om een onderzeese bergkam die bijna de hele aarde omringt. Hij heeft een lengte die geschat wordt tussen de 50.000 en 75.000 kilometer, viermaal groter dan het Andes-gebergte, de Himalaya en de Rocky Mountains samen.

* De Stille Oceaan is met een oppervlakte van 180 miljoen vierkante kilometer de grootste oceaan ter wereld en neemt ongeveer een derde van het totale aardoppervlak in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234