Zaterdag 27/02/2021

De vader Herman Santy (1936-1995) > destijds directeur BRT-studiedienst

De dochter Greet Santy (°1967) > netmanager MNM

Hier heb ik mijn vader teruggevonden

Greet Santy, netmanager bij radiozender MNM, heeft een befaamde voorganger-vader bij de VRT, Herman Santy. De imposante, joviale, rechtdoorzeese baas van de studiedienst van de BRT, was de eerste in de Vlaamse mediawereld die kijkcijfers kon lezen en er onbevangen conclusies uit trok. Greet: "Op een dag vertelde hij thuis dat hij de naam- geving van een nieuwe radiozender onderzocht. Donna. Heel veel negatieve reacties kreeg hij. Zo'n lelijke naam, zei men. Toen wij de voorbije weken kritiek kregen op de naam MNM, zei ik tegen de ploeg: 'Gasten, geen paniek, ik kén dit verhaal. (lacht)'"

Is het een toeval dat Greet net in dit gebouw, bij deze omroep, een directiefunctie bekleedt, daar waar haar vader ooit pionierde? Greet: "Een toeval is het misschien niet. Toen men mij belde om naar Line Extensions te komen, mijn eerste halte bij de VRT, speelde het feit dat het de omroep was van mijn vader wel mee. Een gelijkaardige job was me in een ander mediabedrijf aangeboden en daar speelde de overweging in omgekeerde zin ook mee: het was niet de VRT."

Je was daarvoor manager bij De Persgroep, aandeelhouder van vtm. Zocht dát mediabedrijf jou aan?

"(wuift weg) Dit huis hier ken ik sinds mijn jeugd. Het is niet zo onlogisch dat het een beetje meespeelde in mijn keuze."

Liep je als kind al in en uit bij de VRT?

"We kwamen naar Het Speelbos (speelpleinwerking van de VRT/ML), deden hier sportkampen, maar de meest fantastische herinneringen had ik aan het grote kerstfeest voor de VRT-medewerkers. Nonkel Bob kwam dan altijd langs, wat op zich het einde was. Je kreeg ook een kaart in een bepaalde kleur en mocht daarmee een geschenk uitkiezen, tussen die massa kinderen. Zeer indrukwekkend. Het kerstfeest is nu nog steeds een hoogtepunt, alleen, dit jaar zijn wij niet geweest. Ik moest werken. MNM was in volle voorbereiding. Mijn zoon vond dat heel erg.

"Nog een geweldige herinnering voor mij is de mess, waar we soms met papa gingen eten. Daar liepen bekende mensen rond. Journalisten van het nieuws en... de weerman. En die zeiden allemaal goedendag tegen mijn vader. Ik ben nu iets minder enthousiast over de mess. Geen kwaad woord over het menu, maar het is er danig druk tussen de middag. En ik ben ook minder onder de indruk van bekende mensen."

Heb jij je vader veel moeten missen door zijn werk bij de VRT?

"Hij kampeerde hier niet echt, we hebben nog wel een vader aan hem gehad."

Hij zat hier wel tussen de bundels cijfermateriaal. Zo herinner ik me zijn bureau nog: overal lagen stapels onderzoeken. Je hebt trouwens een veel properder werktafel.

"(lacht luid) Ook thuis lagen er overal pakken papier. Het klopt, ik ben een stuk ordelijker dan mijn vader."

Hij was baas van de studiedienst nog voor er in Vlaanderen van gedegen kijkcijferonderzoek of marketing sprake was.

"Hij was inderdaad een beetje de pionier. Hij had een groot inzicht in cijfers maar was geen freak. Het cijfergedoe heb ik maar voor een klein stuk geërfd, ik drijf iets meer op gevoel. Maar hoewel ik geen kei was in wiskunde en statistiek kan ik onderzoeken goed lezen, de resultaten beschouwen en er vooral ook afleidingen uit maken. Vind ik heel boeiend."

Uw vader maakte de start van vtm mee. Wat hij onderzocht, kijkcijfers, won commercieel gezien almaar aan belang. Journalisten kwamen vaak bij hem terecht omdat hij als eerste ernstige analyses maakte van wat aan het gebeuren was. Heeft hij die basiskennis ook bij jou gelegd?

"Zeker. Bij mij, bij de VRT, maar wat mensen niet echt weten: ook bij vtm. Zij hadden toen onvoldoende objectieve gegevens of instrumenten om hun successen te registreren. Dat heeft mij als jongere gefrappeerd: vtm kwam, bij de VRT deed men daar behoorlijk schamper over en toch onderhield mijn vader contacten met die van 'de overkant'. Enkel met als doel expertise te ontwikkelden, maar toch, hij zat toen wel bij die verklaarde vijand. Natuurlijk bleef hij een echte VRT-mens, hij ging voor zijn omroep, was bekommerd om de evoluties hier, de neergang."

Zag jij toen al het belang in van waar hij mee bezig was?

"Pas jaren later realiseerde ik me dat hij een eerste grote professionalisering doorvoerde. Het boeide me wel, toen hij erover vertelde thuis. In die periode liet ik al eens vallen dat ik graag in de marketing wou gaan. 'Daarvoor heb je dan wel de foute studierichting gekozen', was zijn antwoord. Ik deed rechten. Ik was geen krak in economie en daar hielp hij me dan mee. Een keer heeft hij een nacht lang op kot mee een cursus zitten blokken waaraan ik veel te laat begonnen was.

"(pauzeert) Ik vind het nog steeds moeilijk om over hem te spreken zonder te huilen. Hij is bijna veertien jaar geleden gestorven, maar alles is nog zo hevig, zo emotioneel. Kanker heeft van een goedmoedige, krachtige man op het einde een totaal ander mens gemaakt. Toen ik op de VRT kwam werken, heb ik mijn vader hier teruggevonden. Ik was hem voor een stuk kwijt omdat we zo gefocust waren op dat laatste jaar van zijn leven. Op de VRT hoorde ik weer mooie verhalen over hem, de gezonde, joviale, grappige, innemende man. Zo kon ik hem weer een stuk positiever samenstellen, los van die pijnlijke eindsequens."

Je bent toen ook even naar zijn werkplek gegaan, vernam ik.

"En die was nog niets veranderd. Daniël Poesmans, papa's opvolger bij de studiedienst, zat er, aan hetzelfde bureau van toen, tussen dezelfde grijze kasten naar datzelfde lelijke hout tegen de muren aan te kijken. Intussen is alles veranderd, hoor. En weet je wat ook mooi was (wijst door de glazen wand van haar bureau naar de redactie van MNM). Daar links zit Karine, secretaresse, zij werkte ooit voor mijn vader en ging daarna naar Donna. Ik nam haar mee over. Fijn gevoel, ergens."

Waar kom je je vader in je werk nog tegen?

"Wat hij deed, is natuurlijk gedateerd en geëvolueerd. Maar af en toe zie ik hem opduiken in verslagen of in een geschiedkundig overzicht. De VRT heeft mede dankzij mijn vader een lange traditie in mediaonderzoek, lees ik daar. Met trots, uiteraard."

Heeft hij geweten dat je in de media ging?

"Dat ik erin zou gaan, wel. Maar niet dat ik er effectief zat. Toen hij stierf, werkte ik nog bij Randstad als uitzendconsulente. Hij vond dat zijn kinderen moesten doen wat ze graag deden. Vijf jaar na zijn dood ben ik naar De Persgroep gegaan, dat heeft hij dus gemist. Ik heb wel voortgebouwd op wat in zijn tijd ontstond. Hij begon op de VRT met Censydiam samen te werken. Later heb ik met die mensen onderhandeld."

Je zit hier nu als netmanager van MNM, een radiozender die met bereik en luisterdichtheid rekening dient te houden.

"Het klinkt misschien naïef, maar ik heb niet het gevoel dat we zo gedirigeerd worden door cijfers. Peter Van de Veire en ik werd gevraagd om iets nieuws te verzinnen in plaats van Donna. We zijn daar zonder veel assumpties aan begonnen. In de opbouw was er een goede samenwerking met de studiedienst. Wat vanuit een gevoel startte, werd getoetst aan cijfers, niet omgekeerd, in de zin van 'uit onderzoek blijkt dat mensen tussen zeven en acht 's ochtends dit of dat willen ho- ren'. Het was meer: bedenk, volg uw instinct, voel, en dan zien wij of het matcht. Je moet analytisch denken, maar dat empathische staat er evenwaardig naast."

Hoe bekijk je de media nu in vergelijking met de periode dat jouw vader hier 'pionierde'.

"Na de komt van de commerciële zenders is er inderdaad een soort tweede generatie opgestaan. Ik merk geen echte afwijzing of breuk tegenover de vorige generatie. Het is een logische evolutie. En wat mijn vader ooit in de la legde, neem ik ergens wel mee, na- tuurlijk. Ik herinner mij bijvoorbeeld nog heel goed het onderzoek dat mijn vader deed over de naam Donna. Thuis vertelde hij over de vele reacties, negatieve vooral. Toen wij hier MNM bedachten en daar ook meteen negatieve oordelen over kregen, heb ik me heel weinig zorgen gemaakt. (lacht) Vanuit de kennis over de voorgeschiedenis. Als je dit aan je mensen vertelt: 'Gasten, niets van aantrekken, ik weet dat het eerder ook gebeurde', denk je erbij: 'Hé, dit verhaal is rond.'"

Je neemt ja vader op een manier dus toch mee.

"Onvermijdelijk. Al weet ik ook goed wat ik niet van hem heb, maar meer van mijn moeder. Ik denk politieker, ben nogal een spinner. Papa was eerder zwart-wit. Het onderzoek zei dat en dus was het voor hem ook zo. Mijn vader had wel een eigengereide kijk op zijn tijd. Toen men denigrerend over VTM praatte zei hij: 'Je mag zeggen wat je wilt, VTM scoort goed. Pas dus maar op.' Hij zag dat de Vlaamse kijkers er pap van lustten en dat je daarmee rekening moest houden. Dat zit ook in mij. Toen ik bij De Persgroep begon, en er de marketing voor de magazines deed, waaronder Dag Allemaal, zei iemand me: 'Maar Greet, Dag Allemaal, ben je niet be- schaamd, je vader zou zich omdraaien in zijn graf!' Ik heb geantwoord: 'Dat denk ik nu eens niet. Mijn vader zou gezegd hebben: 'Zulke hoge leescijfers, hou maar rekening met dat blad.' Als mensen iets leuk vinden, dan betekent dat iets. Je bent niet verplicht fan te worden, maar erop neerkijken is ongepast.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234