Donderdag 29/09/2022

De ultieme blind date

nieuwe restauranttrend in new york: dineren in het pikdonker

Aan de bar van het Frans-Spaanse restaurant Suba stroomt het volk samen voor het aperitief. De cosmopolitans en dirty martini's gaan vlot over de toog, maar toch lijken de meeste gasten gespannen. Je zou voor minder. Zo meteen wordt dit gezelschap naar een pikdonkere eetzaal geleid waar enkel de obers met nachtkijkers zien wat er op tafel komt. 'Als iemand ergens allergisch voor is, dan kan die dat beter nu zeggen.'Suba is een van de drie restaurants in Manhattan waar evenementenbureau Cosmo Party wekelijks yuppies verzamelt voor een dinner in the dark. Hoewel organisator Jerome Chasques graag laat geloven dat hij het idee zelf bedacht heeft, deed de Fransman hoogstwaarschijnlijk inspiratie op in Europa. In Keulen laat Axel Rudolph zijn klanten namelijk al twee jaar in het donker dineren in zijn restaurant Unsicht-Bar. De bediening is er volledig in handen van blinde obers, en de formule kent er zo'n succes - aan een etentje op zaterdag gaat een maandenlange reservering vooraf - dat Rudolph onlangs een tweede vestiging van de Unsicht-Bar opende in Berlijn.

En nu vallen dus ook de New Yorkers massaal voor het ietwat absurde idee. Hoewel, absurd? "De bedoeling van eten in het donker is dat je veel intenser geniet van de smaak, de geur en de textuur van de ingrediënten", legt Jerome uit. "Het is niet toevallig dat je, vaak onbewust, je ogen sluit als je precies wilt achterhalen welke ingrediënten je in een gerecht proeft: zodra het zicht wordt uitgeschakeld, worden de smaak- en reukzintuigen aangescherpt."

Of die theorie klopt, mag ik straks testen samen met de vijftig andere gasten in Suba. Voor we ons in de duisternis wagen, geeft gastheer Jerome ons nog een paar nuttige tips. "Je servet vind je op de rugleuning van je stoel. Voor je op tafel staan twee glazen: in het korte wordt wijn geschonken, het lange is voor water. Wie meer water of wijn wil, steekt de arm in de lucht. In principe kan een ober je ook naar het toilet escorteren, maar om de ervaring in de duisternis niet te onderbreken, ga je beter vooraf. O ja, nog één ding: als iemand ergens allergisch voor is, dan kan die dat beter nu zeggen."

Terwijl een aantal mensen laat noteren dat ze uitslag krijgen van champignons en erge jeuk van garnalen, verzamel ik met de rest van het gezelschap voor de deur van de eetzaal, waar een ober ons opwacht. Hij heeft nachtkijkers op - in ware Golfoorlog-stijl - die zijn gezicht verbergen en die er hem behoorlijk gevaarlijk laten uitzien. Als het eten straks nergens op lijkt, dan wordt dit op zijn minst een spannende ervaring.

Eén ding waar je Jerome alvast niet van kunt beschuldigen, is dat hij overdrijft. Aan tafel is het inderdaad aardedonker. Je ziet geen hand voor ogen. Ook zijn instructies blijken te kloppen. Er is een servet, en de glazen zijn gevuld. Zodra iedereen zijn eigen territorium heeft kunnen aftasten, begint de verkenning van de rest van de tafel. Die deel ik onder andere met Inge, Suki en Bernardo. Dat Allison, met wie ik net nog stond te kletsen aan de bar, twee stoelen verderop zit, zal pas duidelijk worden nadat het licht weer is aangegaan. Voorlopig beperkt het gesprek zich noodgedwongen tot mijn dichtste buren, want er is ontzettend veel lawaai. Blijkbaar staan bij de vrouwen aan de andere tafel niet alleen de smaak- en reukzintuigen op scherp, maar schiet ook hun volumeknop onnodig de hoogte in.

De ergernis verdwijnt wanneer het eerste gerecht op tafel komt. Een vork komt er niet, we mogen met de handen eten. De eerste proeftest blijkt makkelijk: ons viertal besluit unaniem dat we visballetjes met aioli eten. Over het volgende gerecht zijn we het niet onmiddellijk eens, en de discussie laait op. Er wordt gepraat, gelachen en getoast en na amper een half uur in het donker lijkt het alsof we elkaar al jaren kennen. In het donker bloeien mensen duidelijk sneller open en de eenvoudigste handeling wordt plots sensueel. "Weet jij waar de broodmand staat?" "Kom, geef me je hand, ik zal je er naartoe leiden." Voor wie een beetje vaart achter een eerste afspraakje wil zetten, is dit ongetwijfeld een aanrader. De ultieme blind date als het ware.

Nadat iedereen gewend is aan het duister wordt het rustiger in de kamer en kunnen we ons nog meer concentreren op de smaken. De kok verrast ons met zalm en shiitake paddestoelen, en met lam in filodeeg met artisjok en kerstomaatjes. De smaakpapillen werken op volle toeren. Zoet, zout, zuur, bitter, pikant: over het smakenpallet is duidelijk nagedacht.

Na het dessert brengen de obers kaarsen naar binnen, die eindelijk onthullen hoe de kamer, en belangrijker, de tafelgenoten eruitzien. Bij het afsluitende glas champagne valt het me vooral op hoe netjes de tafel nog altijd is. De gevreesde smospartij is uitgebleven en het zinnetje op de uitnodiging "draag donkere kleren die niet naar de stomerij moeten" zal dan toch een grapje geweest zijn.

In het donker bloeien mensen duidelijk sneller open en de eenvoudigste handeling wordt plots sensueel. 'Weet jij waar de broodmand staat?' 'Kom, geef me je hand, ik zal je er naartoe leiden'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234