Dinsdag 01/12/2020

Opinie

De uitwassen blijven bestaan en Wallonië lijkt niet in staat ze uit te roeien

Paul Furlan, de Waalse minister van Lokale Autoriteiten, in het Waals Parlement. Hij ligt onder vuur na de onthulling dat zijn eigen kabinetschef 153.000 euro heeft ontvangen als bestuurder in de raad van Nethys, het filiaal dat centraal staat in deze schimmige zaak.Beeld BELGA

Alain Gerlache is mediawatcher bij de RTBF en opiniemaker voor De Morgen.

Elk huisje heeft zijn kruisje. Terwijl in Vlaanderen Oosterweel de voorpagina's haalt, zet in Wallonië Publifin de media in rep en roer. Publifin is de openbare holding die Luikse lokale mandatarissen royaal beloonde. Politici ontvingen elk tienduizenden euro's, ook wanneer ze afwezig bleven op de vergaderingen van de 'strategische comités'. Die raadgevende organen, die alleen bestonden om zitpenningen te kunnen uitkeren, zijn haastig afgeschaft toen de schepen van Financiën van een kleine Luikse gemeente het schandaal eind vorig jaar aan het licht bracht.

Alain Gerlache.Beeld kos

Er is dus toch één politicus die zijn werk heeft gedaan en zijn naam mag vermeld worden: Cédric Halin. Maar dat volstaat niet om de golf van verontwaardiging en walging te keren die de zaak in de publieke opinie heeft uitgelokt. Het cdH kan dan wel benadrukken dat de klokkenluider uit zijn rangen komt, het blijft een feit dat ook zijn mandatarissen de gulheid van Publifin niet hebben versmaad.

Verwoestend voor MR en PS

Ook voor de MR is het Publifin-schandaal verwoestend. Hoe kunnen de liberalen blijven klagen over het Waalse wanbestuur en het affairisme van de socialisten, wanneer hun eigen mandatarissen niet hebben gerept toen ze er zelf van konden profiteren? Ze hadden dit best kunnen missen, nu de federale regering in de problemen zit, Kazakhgate de partij blijft achtervolgen en het dodelijke boek van gewezen minister Jacqueline Galant de oude spanningen tussen de clan-Reynders en de clan-Michel weer doet oplaaien. De MR is 2017 bijzonder slecht begonnen!

Bij de PS, in het Luikse veruit de grootste partij, zijn de gevolgen van de affaire op een ramp aan het uitdraaien. De partij staat opnieuw in het middelpunt van een schandaal dat totaal in strijd is met haar verheven linkse verhaal. De zaak doet de geloofwaardigheid van voorzitter Di Rupo verder afbrokkelen. "Ik heb genoeg van de parvenu's", riep hij op het hoogtepunt van de schandalen rond de socialistische meerderheid van Charleroi. Meer dan tien jaar later zijn de parvenu's er nog altijd. "Wij hoeven geen campagne meer te voeren", zei Raoul Hedebouw, de woordvoerder van de PTB, onlangs vol leedvermaak.

Want ondanks alle inspanningen van de top van de Waalse meerderheidspartijen om een sanitair cordon rond Publifin op te trekken, is de affaire een smet op het blazoen van de Waalse regering. Paul Furlan, de PS-minister van Lokale Besturen, staat onder druk na de onthulling dat zijn eigen kabinetschef 153.000 euro heeft ontvangen als door Publifin benoemde bestuurder in de raad van Nethys, het filiaal dat centraal staat in deze schimmige zaak. De medewerker van de minister heeft ontslag genomen. Vandaag zal het debat in het Waals Parlement ons leren of dat volstaat om een minister te redden die zich in het beste geval een rad voor ogen heeft laten draaien en in het slechtste medeplichtig was aan deze praktijken. 

Politieke schade

De schade is al evident. Eens te meer wekt de politieke klasse de indruk dat ze vooral met haar persoonlijke belangen bezig is, ook al bestaat er nog geen bewijs dat iemand de wet zou hebben overtreden. Opnieuw ontdekken we een ondoorzichtig systeem, een constructie die niets te maken heeft met doelstellingen en de werkingsregels van de intercommunales. De uitwassen blijven bestaan en Wallonië lijkt niet in staat ze uit te roeien.

Het Publifin-schandaal is nefast voor de geloofwaardigheid van PS-voorzitter Elio Di Rupo.Beeld BELGA

Intussen worstelt Vlaanderen met Oosterweel, alsof ook daar de politiek niet opgewassen is tegen de problemen. Oosterweel en Publifin: twee totaal verschillende dossiers, natuurlijk, maar ook twee (potentiële) karikaturen die elk op hun manier illustreren dat Vlaanderen en Wallonië niet tot goed bestuur in staat zijn. Intussen vallen Bart De Wever en Paul Magnette elkaar aan en schelden Charles Michel en Elio Di Rupo elkaar de huid vol. 

De burger, Vlaming of Waal, heeft dezelfde reactie in noord en zuid: hij heeft er de buik van vol.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234