Vrijdag 22/10/2021

De tweede jeugd van een stijlfiguur

ANTWERPEN l Op zijn 61ste was Bryan Ferry donderdagavond een van de oudsten op het podium in de Koningin Elisabethzaal, maar dat viel hem niet aan te zien. De legendarische frontman van Roxy Music is voor het eerst sinds lang weer solo op tournee, al bleek dat in Antwerpen een relatief begrip. Hij omringde zich namelijk met nogal wat volk dat ook bij Roxy op de loonlijst staat.

DOOR BART STEENHAUT

Bryan Ferry solo is Roxy Music, maar dan zonder Phil Manzanera en Andy MacKay. Dat was - om even kort door de bocht te gaan - de conclusie na afloop van het concert dat de Britse rockster naar de Scheldestad bracht. Het verschil zat niet in de sound of de omkadering - Ferry liet zich bijstaan door liefst tien muzikanten - maar sloeg vooral op de keuze van het repertoire. De zanger heeft net een nieuwe cd uit met uitsluitend covers van Dylan, en ook live werd er regelmatig uit die plaat geput. Opvallend trouwens hoeveel vitaler zijn versies van 'Simple Twist of Fate' en 'The Times They Are a-Changin' klonken in vergelijking met de vaak wat rudimentaire originelen.

Het optreden was nochtans wat vlak begonnen. 'The In Crowd' en 'Kiss & Tell' klonken weliswaar degelijk, maar het surplus ontbrak. Pas toen het grillige 'This Island Earth' werd aangesneden had de groep elkaar gevonden en kreeg je een goed beeld van hoe divers het repertoire van Ferry inmiddels wel is. Van rauwe, experimentele artrock als 'Tokyo Joe' over de etherische funk van 'Don't Stop the Dance' tot de broeierige disco die als 'Love Is the Drug' werd geïdentificeerd: hij beheerste het allemaal.

Tussendoor poetste het stijlicoon - uiteraard in pak en stropdas - wat vergeten parels op uit zijn repertoire. Een daarvan, het in weemoed gewikkelde 'When She Walks through the Room' ontplooide zich zowaar tot het onverwachte hoogtepunt van de avond, ook al omdat Ferry er even voor aan de piano ging zitten en in één moeite door zijn mooiste croonerstem bovenhaalde. Het niveau bleef op peil en naarmate er dieper in de set werd afgedaald, volgden ook de hits elkaar steeds sneller op. 'Let's Stick Together' en het al eerder aangehaalde 'Love Is the Drug' rondden de avond op verbluffende wijze af.

Hoewel het publiek bleef aandringen, volgde er geen bisronde. Maar dat was geen drama. Met een beetje geluk duikt Ferry deze zomer weer op een of ander festival op. En misschien brengt hij dan zelfs MacKay en Manzanera mee.

Zijn Dylancovers klonken veel vitaler

in vergelijking met de rudimentaire originelen

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234