Maandag 18/11/2019

De tussenpaus

De eigenzinnige kijk van Hans Vandeweghe op het sportweekend verschijnt nu ook iedere maandag op papier.

"Of het niet een beetje raar was, mannen van 72 of 74 die de voetbalbond zouden moeten voorzitten?" Die vraag werd door Aster Nzeyimana gesteld in het VRT-journaal van vrijdag. Leeftijd is een relatief begrip. Ik ken lieden die bij het zien van deze 23-jarige toyboy checken of ze niet per abuis bij Karrewiet zijn beland in plaats van bij Het journaal.

Zeventig jaar is inderdaad niet jong, maar niet iedereen wordt seniel na zijn zestigste. De tachtiger Etienne Vermeersch is nog steeds een van de allerslimsten in dit landsgedeelte en de elke avond excellerende buurvrouw van Aster in Het journaal zit ook al stevig op tram zes. En ten slotte: als in die eerste zin vrouwen had gestaan, dan was er sprake van discriminatie, maar omdat het hier exclusief oudere blanke mannen betrof, mocht het wel.

Het werd die van 74, na een niet al te spannende strijd die eindigde in 14-8. Hij heet Gérard Linard, komt uit la Wallonie très profonde en klopte de Limburger Gilbert Timmermans uit la Flandre très profonde. Dat is onhandig, een nieuwe voorzitter van 74, want de leeftijdslimiet ligt bij 75 en dat zou betekenen dat hij maar een jaar zou kunnen aanblijven. "Daar moeten we dan een mouw aan passen", vond de nieuw verkozene, waarop een dag later de verliezer zei: "Leeftijdslimiet aanpassen? Over mijn lijk."

Een veel groter probleem dan de leeftijd van deze tussenpaus is zijn talenkennis. De voetbalbond is nooit de meest progressieve instelling geweest en het voetbalbestel heeft zelden een boodschap gehad aan voor de hand liggende maatschappelijke trends, maar deze retour naar het Belgique à papa van het interbellum is ongezien in de Belgische sport. Linard spreekt geen woord Nederlands, maar erger nog is dat hij geen Nederlands begrijpt, zoals werd aangetoond op de persconferentie na zijn aanstelling. Het lag aan de emotie, zei hij. Grappig is hij wel.

Dus even recapituleren: de kandidaat van de Vlaamse amateurclubs - François De Keersmaecker - hield de eer aan zichzelf na elf jaar voorzitterschap en maakte plaats voor een andere kandidaat van de Vlaamse amateurclubs - Gilbert Timmermans - om een grotere kans te maken tegen de kandidaat van de Waalse amateurclubs en de profsectie, zijnde Gérard Linard. Uiteindelijk heeft maar één profclub voor Timmermans gestemd, terwijl hij vier overlopers nodig had.

Aversie tegen Eurostadion

Waarom Linard de steun van de profclubs had, is simpel. De officiële reden luidt dat hij als tussenpaus-CEO bij de voetbalbond de financiën heeft helpen saneren en een zwaar verlies heeft omgebogen in een winst van 1,5 miljoen euro. Dat verlies werd toegeschreven aan zijn voorganger, Steven Martens, die het geld in het WK-jaar 2014 over de balk zou hebben gegooid. Men vergat daarbij gemakshalve de investering in de informatica en aansluitend het ontslag van twintig personeelsleden, met een enorm sociaal passief op de jaarrekeningen van 2014 en 2015 als gevolg. Saneren in 2016 was dus niet zo moeilijk want die eenmalige kosten waren er niet meer. Het geëmmer over de te hoge spelerspremies is ook onzin, want die waren nog niet heronderhandeld voor het EK 2016.

Er is ook een officieuze reden en die is belangrijker: Linard heeft zich nooit verzet tegen de machtsgreep van de profclubs binnen de voetbalbond. Meer zelfs, hij heeft eraan meegewerkt en niet omdat hij die profclubs zo leuk vindt. Wel omdat hij net als zijn ondervoorzitter Bart Verhaeghe een gruwelijke hekel heeft aan een te sterke koepel. En omdat hij zijn eigen moment de gloire kon organiseren; na tussenpaus-CEO is hij nu tussenpaus-voorzitter. Ten slotte omdat ze ook nog eens een aversie tegen het Eurostadion delen.

Veelzeggend was Linards opmerking dat er nog andere grote stadions op stapel staan in België, bijvoorbeeld in Brugge. O ja? Wie dat dossier kent, weet dat ze daar nog wel even zoet zijn voor de speculerende grondeigenaars zijn onteigend. En dan moeten ze nog beginnen bouwen, uit de zak betaald door Bart 'Uplace-Noplace' Verhaeghe.

Toch is dit een triomftocht van Bart de Bouwer, in dit geval Bart de Sloper. Nadat hijzelf als CEO van de KBVB een man aanstelde die hem als revisor hielp bij zijn overname van Club Brugge, is hij nu ook in deel twee van zijn masterplan geslaagd: de koepel wordt voorgezeten door een medestander en het Eurostadion en Euro 2020 zitten nog een bank verder achteruit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234