Donderdag 08/12/2022

De turnclub vecht het uit op toneel

In 'Club Astrid' moet ieder vechten voor zijn plek en eigenheid

Gent / Van onze medewerker

Peter Anthonissen

In 1935 kwam de Belgische koningin Astrid bij een auto-ongeval in het Zwitserse Küssnacht om het leven. Is het daarom dat bergen het decor van Lies Pauwels' regiedebuut bij het Gentse productiehuis Victoria sieren? Is het daarom dat de Zwitserse actrice Anna Geering erin meespeelt? Het zou best kunnen. Pauwels heeft haar productie vanuit improvisaties opgebouwd, en laat de associatieve speurtocht naar betekenis over aan het publiek. Dat je enkel met die uitgangspunten nog geen goede theatervoorstelling maakt, toont Club Astrid op een soms pijnlijke manier aan.

Lies Pauwels' flamboyante verschijning is onlosmakelijk verbonden met de internationaal fel gewaardeerde trilogie die Alain Platel en Arne Sierens de afgelopen vijf jaar maakten. Dat Pauwels ook als regisseur de invloed van het Gentse duo ondergaat, is dus haast onvermijdelijk. Uit Club Astrid valt echter ook het voorbeeld van de Duitse choreografe Pina Bausch af te lezen. Zoals bij Platel, Sierens en Bausch staat de persoonlijkheid van de acteurs en actrices bij Pauwels centraal. De afstand tussen de spelers en de personages is klein.

De spanning tussen de vrijheid van het individu en het dwangmatige van de groep loopt als een thematische rode draad door de voorstelling. Ieder komt om de beurt alleen te staan en krijgt het vervolgens hard te verduren van de anderen. Helmut Van den Meersschaut bijvoorbeeld wordt bijna door het collectief gelyncht als hij weigert in te gaan op een eenvoudig vraagje van Diederik Peeters. In Club Astrid moet ieder vechten voor zijn plek en eigenheid. De uniforme turnkledij die de spelers bij het begin dragen, wordt snel afgegooid. Daarmee is de strijd echter nog niet gestreden. Anna Geering en Gert Portael blijken nadien hetzelfde avondkleed te hebben aangetrokken en gunnen elkaar het licht in de ogen niet. Een beproefde maar enigszins tegenstrijdige strategie die een aantal personages volgt om 'zichzelf' te worden, is zich spiegelen aan iconen. Daarom is Sylvie Buytaert vol van Madonna en danst Frederik Debrock 'de stervende zwaan'. De ene scènische anekdote volgt in Club Astrid op de andere. Door middel van choreografische ingrepen worden alledaagse bewegingen gestileerd. De combinatie van die twee heeft (te) veel weg van een op Platel en Sierens geënte formule. Wat bovendien ontbreekt, is een biotoop die de verschillende figuren samenbrengt en -houdt. Waarom stappen de personages niet gewoon op als ze elkaar niet kunnen luchten? Nooit blijkt wat hen bindt. Het signaal dat op het eind als een deus ex machina weerklinkt, volstaat niet om de situatie te kaderen en samenhang te brengen. Te vaak staan de acteurs er alleen voor zonder een door het geheel van de voorstelling aangereikte context. Uit improvisaties ontstane scènes blijven losstaande nummertjes. Portaels danssolo en Peeters' slotscène worden pijnlijk voor hen in plaats van schrijnend voor hun personage. Naar de hand van regisseur Lies Pauwels is het soms ver zoeken.

Slechts één acteur, Ben Benaouisse, slaagt erin de wazigheid van het geheel te ontstijgen. Op Portaels stuntelige dansbewegingen reageert hij met een kras "C'est de la merde. C'est du kaka." Hij besluit daarop zelf te tonen wat dans is. De trotse houding van zijn personage slaat echter gauw om in egotripperij. Met zijn snorretje lijkt Benaouisse in deze scène zowaar op Freddie Mercury, een zanger die in de ogen van het publiek dezelfde evolutie heeft doorgemaakt als diegene die Benaouisse hier schetst. Individualisering heeft dus ook haar gevaren, zo blijkt. In enkele minuten zegt Benaouisse meer over zijn figuur en de thematiek van het stuk dan de groep in knap anderhalf uur tijd. Benaouisse maakt een kort en krachtig statement, de rest van de voorstelling is een samenraapsel.

WAT: Club Astrid WIE: Lies Pauwels & Victoria WAAR EN WANNEER: Op dinsdag 20 maart in Limelight, Kortrijk. Volgend seizoen op tournee ONS OORDEEL: Slechts één acteur, Ben Benaouisse, slaagt erin de wazigheid van het geheel te overstijgen.

Regisseur Lies Pauwels raapt regiedebuut samen bij Victoria, naar haar hand is het soms ver zoeken

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234