Maandag 28/11/2022

De tragiek en de tederheid van de leugen

Qui a peur de Regina Louf?, van het KIP en De Werf. Speeldata: www.hetkip.be, www.campo.nu.

Is er leven na de fictie? Het is de sleutelvraag uit Qui a peur de Regina Louf? - geen sensatiestuk over de beruchte X1-dossiers uit 1996, maar een eigenzinnige versie van Edward Albees drama, door het KIP magistraal naar eigen hand gezet.

Alle media besteedden er de afgelopen weken aandacht aan: een theaterstuk over Regina Louf! Allemaal trapten we in deze verkooptruc, en we werden daar in de voorstelling zelf nog eens vrolijk voor te kakken gezet. Qui a peur de Regina Louf? gaat immers slechts zijdelings over Regina Louf. Louf staat voor het hardnekkige geloof in fictie, voor het geloof in geloof, voor het punt waarop het ondraaglijk wordt te leven zonder. De jongste voorstelling van het KIP gebruikt het historische materiaal van de zaak X1 en laat dat versmelten met het psychologische drama dat zich afspeelt tussen de twee koppels uit Albees Who's Afraid of Virginia Woolf?

Rupert is een oudere journalist die zich destijds verloor in de zaak X1, gedreven door de gedachte om waarheid en fictie van elkaar te scheiden - iets waar zijn onderzoeksobject, maar ook zijn eigen vrouw thuis, niet in slaagde. Nico is een theatermaker die over Louf een voorstelling wil maken, zijn vriendin Maya is recensente. In hen realiseert zich een sterk staaltje zelfrelativering maar ook de kritische spiegel die het KIP zichzelf voorhoudt met betrekking tot de eigen voorstelling: hoe fout is het om een artistieke creatie - een fictie - te scheppen rond iemands reëel doorstane leed? Auteurs Yahya terryn en Gilles De Schryver behielden de ruwe structuur van Albees tekst (twee koppels, één ontluisterende dronken nacht) maar vulden die in met divers materiaal: de sensatiegeilheid van de media, de werking van het collectieve geheugen, de egocentrische theaterwereld, de beeldvorming rond de zaak X1 ... Toch loopt de avond, overgoten met fenomenale hoeveelheden drank en een vleug Ramses Shaffy, net zoals bij Albee uit op het drama van de personages: "Ik drink / op elke vrouw die mij niet zag / op elk kind dat ik niet had / en jij die mij zo lang bezat".

Qui a peur de Regina Louf? begint bij een doordachte, gelaagde en intelligente tekstbewerking, die spiegel na spiegel zet, en bij het hilarische maar nooit platte idioom dat erin gehanteerd wordt. Leg de onsterfelijke lijn "Selder, de rabarber onder de groenten" in de mond van een Robrecht Vanden Thoren, en het spel zit op de wagen. De vier acteurs die in de arena hun geloof bevechten, doen dat met een vingervlugheid die naast een gestaag toenemend respect ook zorgt voor buikpijn van het lachen. Het verbale vuurwerk en de razendsnelle wissels tussen cynisme, tederheid, wanhoop en spot vragen om een meesterschap dat deze vier, met een demonische Tom Ternest als Martha op kop, zich op een bijzonder fysieke manier eigen hebben gemaakt. Het komische talent van Veerle Baetens, als de omhooggevallen recensente Maya, is een openbaring. KIP'ers Vanden Thoren en De Schryver spelen hun onnozelheid met bravoure, zonder dat Qui a peur ook maar één moment een billenkletser wordt. Dat komt omdat de tragiek maar ook de tederheid van de leugen elke seconde voelbaar blijft. Of de liefde de waarheid overleeft, die aan het eind - anders dan bij Albee - haar rechten komt opeisen, moet u zelf gaan ontdekken.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234