Zaterdag 15/08/2020

De succesrijkste Belgische bondscoach is niet meer

114 wedstrijden lang was Guy Thys de veldheer van de Rode Duivels. Onder zijn trainerschap behaalde de nationale voetbalploeg zijn grootste successen. Met de bekende sigaar in de mond zag Thys zijn manschappen vice-Europees kampioen worden in 1980 en zes jaar later vierde worden op het WK in Mexico. Gisteren overleed Belgiës succesrijkste bondscoach op tachtigjarige leeftijd.

Brussel

Eigen berichtgeving

Freddy Carremans

Oud-voetballer en trainer Guy Thys is gisteren overleden in het Sint-Augustinusziekenhuis in Wilrijk. Een slepende ziekte velde de tachtigjarige ex-bondscoach. Het was als trainer van de Rode Duivels dat Thys zijn grootste successen behaalde. Nochtans was hijzelf geen onaardig voetballer die zelf tweemaal voor de nationale ploeg werd geselecteerd.

Op veertienjarige leeftijd sloot Thys zich aan bij Beerschot, om zes jaar later bij deze club in de hoogste voetbalklasse te debuteren. Hij speelde er aan de zijde van de legendarische Raymond Braine. Tijdens de oorlogsjaren maakte hij een korte uitstap naar Daring Brussel, maar eind jaren veertig werd de Antwerpse aanvaller een vaste waarde op het Kiel. In de jaren vijftig stapte Thys over naar Standard en het was toen hij bij de Rouches speelde dat hij tweemaal werd opgeroepen voor de nationale ploeg. Tweemaal zou Thys ook in het shirt van de Rode Duivels spelen, telkens tegen Nederland.

Daarna begon Thys een loopbaan als trainer bij Cercle Brugge, maar zijn grootste clubsuccessen behaalde hij toen hij in de jaren zeventig Antwerp onder zijn hoede had. Zowel in 1974 als in '75 stuwde hij The Great Old naar een tweede plaats in de nationale competitie, respectievelijk achter Anderlecht en RWDM.

Als bondscoach zou hij nog hogere toppen scheren. In 1976 nam hij het roer van de nationale ploeg over van Raymond Goethals. Hij experimenteerde met de jongeren die in 1977 Europees kampioen geworden waren en op aanraden van televisiecommentator Rik De Saedeleer viste hij Wilfried Van Moer terug op als international. Geen slechte zet, want België kwalificeerde zich niet alleen voor het EK van 1980 in Italië, het bereikte er zelfs de finale. "Hun tactisch intellect maakte het verschil", zou Thys er later op terugblikken in het boek De Rode Duivels van A tot Z. In de eindstrijd maakten de Duivels het West-Duitsland nog moeilijk, maar uiteindelijk moesten de Rode Duivels toch de duimen leggen.

Twee jaar later zorgde Thys opnieuw voor spektakel. De Rode Duivels moesten het in de openingswedstrijd van het wereldkampioenschap voetbal in Spanje opnemen tegen titelverdediger Argentinië. "We neutraliseerden Diego Maradona perfect dankzij een zoneverdediging. Vanuit tactisch oogpunt was het waarschijnlijk de beste wedstrijd van de Rode Duivels onder mijn leiding", wist Thys daarover te melden. Maradona werd inderdaad uit de wedstrijd gehouden en Erwin Vandenbergh scoorde het winnende doelpunt voor de Belgen. De nationale ploeg zou nog doorstoten tot de tweede ronde.

Op het volgende WK stuntte Thys opnieuw. De Sovjet-Unie, dat in de eerste ronde al zijn wedstrijden had gewonnen, verslikte zich in de achtste finales in België. Vervolgens wonnen de Rode Duivels van Spanje en pas in de halve finale werd het geklopt door de latere wereldkampioen Argentinië. België strandde op een vierde plaats en honderdduizenden fans verwelkomden de ploeg bij hun terugkeer.

Na honderd interlands zet Guy Thys op 1 mei 1989 na 0-5-winst tegen Luxemburg een punt achter zijn loopbaan. Zijn opvolger Walter Meeuws zou het echter maar zes wedstrijden uithouden. De media hadden brandhout gemaakt van Thys' opvolger en Thys zelf, die nog een contract had met de bond als technisch coördinator, kreeg het roer terug in handen. Hij zou de nationale ploeg nog naar de achtste finales van de WK-eindronde in Italië leiden, waar de uitschakeling door Engeland hem nog lang op de maag lag. Toen de nationale ploeg in de voorronde mathematisch uitgeschakeld was voor het EK van 1992 in Zweden gaf Thys, zoals was afgesproken met de bond, de fakkel door aan Paul Van Himst. Nadien zou hij de public relations van de voetbalbond verzorgen, een functie waarin hij nog veel wedstrijden van de nationale ploeg ter plaatste volgde. Deze taak zou hij tot aan zijn dood vervullen. Daarnaast zat hij nog in de jury van de trainersschool.

Als trainer was Guy Thys in de eerste plaats een vaderfiguur. Met een sigaar en een glas whisky leek hij nooit uit zijn lood te slaan. Toch had de bondscoach zijn aanvaringen met spelers. Op het WK van 1986 had hij René Vandereycken huiswaarts gestuurd en vier jaar later waren er in Italië strubbelingen met Jan Ceulemans. Verder had hij zelden problemen met spelers. Ook werd vaak gezegd dat het de journalisten waren die de ploeg van Thys opstelden. Iets waar hij zelf om lachte. Wel nam hij de tijd om naar hun mening te luisteren en had hij een goede band met Rik De Saedeleer.

Toen Thys vorig jaar tachtig werd, blikte hij in verschillende media tevreden terug op zijn leven. "Ik klaag niet. Ik heb van mijn hobby mijn beroep kunnen maken. Weinig mensen die dat kunnen zeggen. Ik had in mijn leven veel meer geld kunnen verdienen, maar ik heb nergens spijt van. Als ik opnieuw mocht beginnen, ik deed precies hetzelfde."

'Ik klaag niet. Ik heb van mijn hobby mijn beroep kunnen maken'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234