Donderdag 18/08/2022

De stad in beeld

Drie jonge vrouwen, twee fotografen en een kunsthistorica, hebben in Brussel een initiatief genomen dat gedurfd, in zekere zin aanmatigend en bovendien geslaagd is.

Gedurfd, omdat ze onder de tweetalige titel Bitume/Bitumen meteen een internationaal festival van hedendaagse fotografie hebben ontwikkeld. Aanmatigend, omdat ze zowat vijftig fotografen van elf verschillende nationaliteiten overtuigden om te exposeren op acht locaties in Brussel. Geslaagd ten slotte omdat het evenement, ondanks mogelijke detailkritiek, een overtuigende indruk nalaat en meteen een plaats kan verwerven in de reeks jaarlijkse of tweejaarlijkse fotoprojecten die elders in België worden gehouden.

De deelnemers zijn overwegend jong en dus onbekend maar er zijn ook gerenommeerde namen aanwezig zoals de Britten Nick Waplington en Donovan Wylie, de Duitse Jitka Hanzlova en Belgen die niet aan hun proefstuk toe zijn zoals Anne De Gelas, Freya Maes en Philippe Terrier-Hermann, om maar enkelen te noemen. Het onderwerp, vaag sociologisch omschreven, is de stad en haar bewoners. Het is een thema dat al geruime tijd door fotografen wordt behandeld en dat daardoor wel eens uitgeput zou kunnen zijn. Maar iedere stad is voortdurend aan mutaties onderhevig en is daardoor een uitermate complex gegeven dat steeds nieuwe perspectieven biedt. Bovendien heeft iedere fotograaf een eigen visie op de stad en haar bewoners waardoor vanzelf een grote verscheidenheid ontstaat. Die verscheidenheid is een van de belangrijke punten van dit festival: er is geen grootste gemene deler van opvattingen en zeker geen uniforme benadering. Het is duidelijk dat er onder de jonge deelnemers een aantal zijn die zich spiegelen aan grote voorbeelden uit de internationale fotowereld, ze zijn nog beïnvloedbaar en zoeken naar een eigen beeld-idioom. Maar in de totaliteit van deze tentoonstellingen storen ze niet dermate dat ze de algemene indruk zouden schaden.

Het is onmogelijk om alle deelnemers te bespreken, maar toch een kleine bloemlezing. Nick Waplington is met ouder werk aanwezig en toont beelden van stadsjeugd in verschillende steden waaruit eenzelfde trend spreekt: groepsvorming, assertiviteit, onvrede met het georganiseerde burgerlijke bestaan. Naast de sterk impulsieve reportagebeelden toont hij ook portretten in reeksen van deze jongens en meisjes die de groepen vormen.

Donovan Wylie vertelt het verhaal van jongeren die samen een eigen leefwereld willen scheppen en daarin niet slagen, odat ze uiteindelijk weer terecht komen in de marginaliteit.

De reeks van Jitka Hanzlova, die zich situeert in de Duitse stad waar ze sedert de jaren '80 woont, is verwant aan haar vroegere project Rokytnik, de plaats waar zij in Tsjechië geboren werd. Het gaat om mensen in hun omgeving die hun identiteit aan die omgeving ontlenen.

Lin Delpierre personaliseert het begrip straatfotografie door onbekende vrouwen te benaderen in verschillende steden.

Hériberto Alvan A. uit Peru werkt in Lima met straatkinderen. Eens werd hij door de politie samen met hen opgepakt en nu behoort hij tot hun biotoop zodat hij ze ongeremd kan fotograferen.

Van Freya Maes wordt een kleine bloemlezing uit haar productie getoond, zoals altijd bij haar met foto's waarbij de realiteit de fictie overtreft en die met een ironiserende blik zijn waargenomen.

Thierry Frisch heeft een delicaat onderwerp gekozen: een homoclub voor zwaarlijvige mannen. Vrijwel altijd heeft hij zich gehouden aan een discrete benadering van een gewaagd gegeven waarbij het taboekarakter ervan haast poëtisch wordt benaderd.

André Goldberg heeft het beeld van de stad gevonden in de goten en op de stoepen. Weggeworpen objecten, van een vertrappeld bierblikje tot een gebruikte drugsspuit, worden in het atelier op een uitermate cleane manier in kleur gefotografeerd zodat het haast esthetische objecten worden. Een cynisch-kritische manier om de uitzichtloze consumptiemaatschappij in beeld te brengen.

Vermeldenswaard is dat de initiatiefneemsters dit grootse project hebben gerealiseerd zonder noemenswaardige steun van overheid en/of sponsors. De stad Brussel heeft hen wel enige locaties ter beschikking gesteld en een privé-investeerder heeft goedgevonden dat ze een nog beschikbaar gerenoveerd pand mochten lenen. Van alle tentoonstellingsplaatsen, meestal uitgeleefde bedrijfsgebouwen, hebben zij creatief gebruik gemaakt om iedere deelnemer een behoorlijke presentatie te geven die de foto's optimaal tot hun recht laat komen. Bovendien is het parcours binnen haalbare wandelafstand, al zijn meerdere bezoeken wel aan te raden als men wat aandachtiger wil toekijken.

Ludo Bekkers

Internationaal festival van hedendaagse fotografie 'Bitume/Bitumen'. Centraal punt: View-finder, Anderlechtstraat 144, 1000 Brussel. Tot 10 oktober dagelijks van 10.30 tot 18.30 uur. Gesloten op maandag. Een maandpasje kost 300 frank (7,44 euro). Gratis op woensdag van 17 tot 20 uur.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234