Maandag 12/04/2021

De soundtrack bij de big bang

rock

theatrale flaming lips overweldigen in koninklijk circus

Brussel

Eigen berichtgeving

Dirk Steenhaut

Kleurige ballonnen, confetti, handschoenpoppen, robotten, opfladderende duiven, een zanger die zijn gezicht met nepbloed besmeurt, in dierenpakken geklede dansers op het podium... Het mag duidelijk zijn: een optreden van The Flaming Lips is geen alledaagse gebeurtenis. De groep uit Oklahoma houdt van meer dan één vleugje surrealisme en wist zondagavond het Brusselse Koninklijk Circus dan ook moeiteloos in te pakken.

"Hello, tonight your life will change forever", luidde de aankondiging op een filmscherm bij het begin van het concert. Dat was een tikkeltje overdreven, maar het werd in ieder geval een avond die we niet licht zullen vergeten. En dat kwam niet alleen door de visuele hoogstandjes. "We proberen van iedere avond een feestje te maken, alsof het iemands verjaardag is", vertelde zanger Wayne Coyne, zonder twijfel een van de sympathiekste mensen die het Amerikaanse rockcircus onveilig maken. Hij slaagde er zelfs in het publiek voluit 'Happy Birthday' te laten zingen, ter ere van enkele jarigen in de zaal. Het zegt iets over de ontwapenende charme van de muzikanten en de ongedwongen sfeer waarin de show zich ontvouwde. De Lips mogen dan al gelaagde en complexe muziek maken, ze verliezen de entertainmentfactor nooit uit het oog: een concert hoort in de eerste plaats een belevenis te zijn, die je even uittilt boven de beslommeringen van alledag. In dat opzicht viel er zondag alvast niet te klagen.

Groentjes zijn The Flaming Lips allerminst. Toen de groep negentien jaar geleden haar debuutelpee uitbracht, wist ze zich nauwelijks te onderscheiden van alle andere doordeweekse gitaarrockbandjes uit de Amerikaanse postpunkscene. In het voorbije decennium kwam daar echter geleidelijk verandering in en sinds The Soft Bulletin uit 1999, een cd die qua uitgekiende arrangementen niet hoeft onder te doen voor het beste werk van The Beach Boys, zijn de Lips doorgedrongen tot de voorhoede van de hedendaagse popmuziek. Het vorige zomer verschenen Yoshimi Battles the Pink Robots werd door het Britse blad Uncut uitgeroepen tot de beste plaat van het voorbije jaar en ook de lezers van Mojo hebben zich inmiddels bij die mening aangesloten.Yoshimi handelt niet alleen over sterfelijkheid, het is ook een ode aan het leven, die vervat zit in melodieuze, toegankelijke songs.

In Brussel werden zanger Wayne Coyne, gitarist en toetsenman Steven Drozd en bassist-synthspeler Michael Ivins aangevuld met een extra kracht op drums, maar gelukkig probeerden The Flaming Lips hun verfijnde studiogeluid niet live te reproduceren. Wel gebruikten ze soms elementen uit een vooraf opgenomen backingtrack. Zo klonken de bombastische orkestraties van 'Race For the Prize' en 'Fight Test' als een soort soundtrack bij de big bang, maar hadden ze tegelijk iets psychedelisch en cartoonachtigs, wat al dat auditieve geweld meteen weer relativeerde.

De spanning tussen frivoliteit en ernst viel tijdens de set wel vaker op. Tijdens 'The Gash' zag je op het grote filmscherm achter het podium afwisselend beelden van dansende meisjes in badpak en van executies. Coyne, gekleed in een witte smoking, deed ook zijn uiterste best om de aanwezigen tot enige participatie te bewegen: na 'Yoshimi Battles the Pink Robots pt.1' en het hilarische 'She Don't Use Jelly' volgden dus telkens sobere sing along-versies. Maar de voorman zorgde net zo goed voor brechtiaanse vervreemdingsmomenten, door het publiek te verblinden met knipperende schijnwerpers of zijn stem te vervormen met een megafoon.

Wayne Coyne is niet echt een groot zanger: net als Neil Young heeft hij een fragiele, onvaste stem die niet altijd standhoudt. Anderzijds bezorgden zijn vocale beperkingen in prachtsongs als 'In the Morning of the Magicians', 'All We Have Is Now' en 'Waiting For A Superman' velen juist kippenvel en rechtopstaande nekhaartjes. Na 'A Spoonful Weighs a Ton', dat begeleid werd door een surrealistisch filmpje met de Teletubbies in de hoofdrol, was de geestdrift van de toeschouwers zo groot dat er nog twee extra's werden afgedwongen. Eerst de buitenissige spiritual 'What Is the Light?', vervolgens een dromerige instrumental van het type dat The Flaming Lips twee weken geleden nog een Grammy opleverde. Toen het licht aanging, zag je uitsluitend glunderende gezichten. De conclusie ligt dus voor de hand: een uniek concert van een unieke groep.

Wie: The Flaming Lips. Waar en wanneer: Koninklijk Circus, Brussel, zondag 9 maart Ons oordeel: Niet zomaar een concert maar een belevenis. Een perfect huwelijk tussen kunst en entertainment.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234