Dinsdag 26/01/2021

De smeerlappen

Lang geleden, toen de dieren en de politici nog spraken, heb ik eens mijn medewerking verleend aan een eminente kortfilm van de voortreffelijke Frank Van Passel die De smeerlappen heette.

Ik speelde er een smeerlap in, wat degenen die mij niet kennen zal doen zeggen: "Typecasting." En degenen die mij wél kennen helaas ook.

Ik weet niet waarom maar de afgelopen 180 dagen of wat heb ik veel aan de titel van die film moeten denken. Bijvoorbeeld telkens wanneer ik die smeerlappen van CD&V, N-VA en andere FDF's zag dansen over de pagina's van de 'Cataloog Van 3 Suisses der Domheid' die onze diverse Nieuwsen intussen geworden zijn.

Smeerlappen, inderdaad.

Want met welke andere eretitel zou je een grijnzende misdienaar als Yves Leterme kunnen bestempelen? Zijn lakeien - genre de weerzinwekkende slippendrager Pol Van Den Driessche - laten geen kans onbenut om te benadrukken dat het Ieperse ijskonijn in feite zowel over een warme persoonlijkheid beschikt als over een fijnzinnig gevoel voor humor ("Joëlle, tire une fois à mon doigt"?) maar dat durf ik ten zeerste te betwijfelen.

De vaak ten onrechte verguisde media hebben toch in het geval Leterme in de aanloop naar de verkiezingen van 10 juni hun opperste best gedaan om ons wijs te maken dat er achter de grijze muis Yves ook nog een interessante kerel zou schuilen, een toekomstig toppoliticus, een man for all seasons, maar vergeet het: achter de Muis Yves zit nog een muis, en daarachter nog één, en daarachter een amechtige amoebe.

Het soort geboren leider dat zich tijdens vitale onderhandelingen over de toekomst van dit land ideeën laat dicteren door vijf boeren van de N-VA, vanuit een belendend kamertje in Hotel Bristol aan de Brusselse avenue Louise.

Wat mij daarin nog het meest verbaast, is dat die pummels de avenue Louise gevonden hebben. Wordt er dan eindelijk toch een gratis gps geleverd bij het partijminibusje?

En van smeerlappen gesproken: waarom zegt kardinaal Danneels niet eens iets, van op de drempel van de St.-Michielskathedraal bijvoorbeeld, die volgens mij toch niet alleen mag dienen om er de Marseillaise te verkrachten.

Waarom wijst die man met de mijter er zijn politieke vrienden niet eens op dat de C van CD&V eigenlijk staat voor die fameuze christelijke waarden waar anders te pas en vooral te onpas mee wordt gezwaaid telkens als iemand bijvoorbeeld - ik noem maar wat - zijn fluit ergens insteekt.

Waarom blackberriet de Mechelse Manitoe eens niet naar de Westhoek om te zeggen dat tolerantie, net als vergevingsgezindheid, inlevingsvermogen en naastenliefde niet noodzakelijk ondeugden zijn?

En waarom trekt Yves Leterme, in plaats van al dansend door de straten van Zellik te zwalpen, niet gewoon een zak van de GB over zijn hoofd en gaat hij als boetedoening niet eens op zijn knieën naar Santiago de Compostela om aan God of klein Pierke te vragen waarom hij zo'n cynische onnozelaar is die al een half jaar lang met de botten van zijn eigen volk en die van de buren aan het spelen is?

Ik weet het niet.

En ik wil het ook niet weten.

Want als ik één mening écht toegedaan ben, dan is het dat er te veel meningen zijn.

Zoveel dat ik er moedeloos van word. En een peu nerveux.

Editorialisten, journalisten, analisten, specialisten, columnisten... als ze allemaal eens een week of twee hun bakkes konden houden terwijl Verhofstadt zijn werk doet en Karel De Gucht daarna gewoon premier wordt, dan konden we eindelijk vooruit met de geit. En met ons leven.

Ik zal het goede voorbeeld geven en mij vanaf nu terugtrekken op mijn landgoed in Molenbeek.

Ik ga mij daar in alle stilte voorbereiden op de Olympische Spelen voor gehandicapten en 's avonds veertien keer naar Clouseau kijken in Antwerpen.

Daarna ga ik wél een zak van de Delhaize (noblesse oblige) over mijn niet onaanzienlijk hoofd trekken en links en rechts nog wat knielappen bevestigen en dan ben ik parti, naar Scherpenheuvel om er af te smeken dat Tania Dexters de eerste president van België mag worden.

Onderweg passeer ik ook eens langs de mooie stad Leuven. Om er mijn water te maken tegen de eerbiedwaardige gebouwen van de KUL.

Als zij niet weten waarom, no problem, ik weet het wél.

Tot in 2008, misschien.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234