Woensdag 06/07/2022

ColumnJohn John & Missy

De sjaal die herinnert aan een grootser verleden hangt om de nek van je zoon

null Beeld Damon De Backer
Beeld Damon De Backer

Bart Eeckhout is hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (12) en Missy (8).

Redactie

“Waar zijn we nu?”, vraagt het jongetje dat met zijn vader voor jullie uit loopt. Het antwoord klinkt geruststellend en ook wel vol van verwachting. “In Anderlecht.” De vader neemt de hand van zijn zoontje goed vast en trekt de paarse muts nog eens goed over de kinderoren. Het is een spiegel van je eigen geluk.

Want daar lopen jullie dan zelf, ook een vader en een zoon. Niet hand in hand, want zo doen twaalfjarige jongemannen dat nu eenmaal niet. Maar wel op weg naar de leukste uren samen van jullie week.

Samen naar het voetbal gaan. Het was altijd al een droom van je, niet meer dan een versleten ­cliché van verbondenheid tussen een vader en zijn kind. En nu wordt de droom om de twee weken werkelijkheid. De sjaal die herinnert aan een ­grootser verleden hangt om de nek van je zoon, te jong om zich zijn club in de Champions League voor te stellen. De voorpret om de keus tussen een hotdog of een pak frieten. De straat naar het ­stadion die zich gaandeweg vult met supporters. Een school vissen die niks met elkaar gemeen ­hebben, behalve dat ze dezelfde mauve et blanc schutkleuren dragen, en straks als de gezangen over de tribunes rollen, de collectieve vorm aannemen van één grote, gevaarlijke roofvis. De bedwelmende illusie van een tijdelijk ‘wij’.

“We are Anderlecht. We are Anderlecht.” Natuurlijk scanderen jullie mee, zo luid als je kan. Het is tribaal, intimiderend en primitief. En het is zalig. Je kijkt opzij, naar de jongen op de stoel naast de jouwe en je ziet hem genieten. Jullie roepen samen, jij wat harder dan hij. Bij elke overtreding op Yari Verschaeren schreeuw je om rood, de scheids­rechter kent er alweer niks van. Daar had je hem wel voor gewaarschuwd: papa gaat misschien een beetje gek doen, niet op letten. Wat in het Astridpark gebeurt, blijft in het Astridpark. Het is een levensles die je niet vroeg genoeg kunt krijgen.

John John maalt niet om zijn vader. Met grote, begerige ogen kijkt hij naar het kabaal in de spionkop. Je toont hem hoe het veld lichtjes afhelt naar de kant van de harde supporterskern. Als ‘wij’ in die richting spelen, gaat het sneller, leg je uit. Dan krijgen de bezoekers het gevoel dat ze, met de supporters in de nek, van twee kanten ­tegelijk belegerd worden.

Je leert hem nog meer, in het stadion, want ook al ben je intussen hees en schor geschreeuwd, je blijft wel zijn vader. “Goed voor je Frans”, roep je terwijl jullie meehuppen op ‘Qui ne saute pas, n’est pas Bruxellois’. En je vermaant hem om niet mee te zingen met ‘Alle boeren zijn homo’s’, want het moet wel voor iedereen plezant blijven.

Over die morele grens van het supporterschap moet hij, op de terugweg naar huis, toch nog even nadenken. “We hebben meer gesupporterd tegen de ander, dan voor onze eigen club”, vindt hij. Hij heeft je betrapt. Je zegt: “Ja. Maar dat is alleen omdat het tegen Club Brugge was.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234