Vrijdag 09/12/2022

'De schone tijden komen terug, ik ben er zeker van'

De legendarische Antwerpse voetbalsite langs de Oude Bosuilbaan flirt met het label van vergane glorie. Maar de oudste voetbalclub van het land is niet dood. Slechts één wedstrijd is Royal Antwerp F.C. verwijderd van de hoogste klasse. 'Een club is als een vrouw, je blijft ze trouw in goede en in kwade dagen.'

You'll never walk alone én Come on you reds. Twee voetballeuzen, geschilderd in schreeuwerig rood en wit, begeleiden je ter hoogte van de hoofdingang naar de meest sacrale grond van Deurne.

Patrick Van Loon, een bonkige man van bijna twee meter, parkeert zijn Volvo op de kiezels van de clubparking. Een grote autosticker van het clubembleem verraadt een hevige liefde voor R. Antwerp F.C. "Ik was er al bij in Wembley. En ik ben mijn club altijd trouw gebleven. Ook het voorbije desastreuze decennium. Een voetbalclub is als een vrouw. Je bent er voor de club in goede maar ook in slechte dagen."

Patrick komt zijn tickets ophalen voor de kampioenenmatch van zaterdag tegen en in Roeselare. Hij is een van de tienduizend fans die de wedstrijd in de Bosuil, op een groot scherm, zal bekijken. Terwijl de kille miezer uit de grijze lucht valt en de parking steeds meer lijkt op de aanpalende vijver droomt Patrick al van het kampioenenfeest. "Jammer dat ik er niet in Roeselare zelf bij kan zijn. De plaatsen zijn zeer beperkt. Slechts 750! Maar het feest zal hier niet minder zijn. We zijn er klaar voor. Dat merkte je vorige week al bij die 3-1 in de heenmatch tegen Roeselare. Het stadion ontplofte bij elke goal."

Dertien jaar voetballen op de rand van de financiële afgrond en in volstrekte anonimiteit laat zijn sporen na bij de trouwe Antwerp-fan. "Al die miserie was niet normaal. Vorig jaar heb ik zelfs geweend toen we tegen Eupen de promotie nipt misten. Ik kan er nu nog altijd niet goed over praten. Maar nu wordt het anders. Wim De Decker heeft er een hechte ploeg van gemaakt."

In het Antwerp-café onder de hoofdtribune drinkt Fons zijn dagelijkse pint. De rook van sigaretten doet beseffen dat de tijd is blijven stilstaan in het Bosuilstadion. Alles is er authentiek en afgeleefd. Witgeverfde pilaren, die een deel van de hoofdtribune ondersteunen, zijn bedrukt met gezichten van RAFC-helden. Cisse Severyns, Ratko Svilar, Rudi Smidts, Hans-Peter Lehnhoff. Ook Wim De Decker heeft er intussen zijn plaats afgedwongen.

"Als ze kampioen spelen, mogen ze hem van mij een standbeeld geven. Wat De Decker als onervaren coach op zo een korte tijd heeft verwezenlijkt, is straf!" Maar Fons blijft met de twee voeten op de grond. "We zijn er nog niet. Ik ben 71 jaar en al 40 jaar vrijwilliger van de club. Ik heb dus al veel meegemaakt. Pas als de arbiter affluit, zijn we zeker. En dan ga ik feesten. Dat beloof ik. Ze gaan me mogen afvoeren."

Lege bierbekers in de tribunes zijn de stille getuigen van het feestgedruis van afgelopen weekend. Ter hoogte van een cornervlag doemt een grijs appartementsblok op. Honderd meter verderop. Op de hoogste etage woont Maria Werts, een fiere dame van 79 jaar met de flair van een jong meisje en een hart dat bonkt voor rood en wit. "Al sinds mijn zestiende en dat zal nooit veranderen. Suske, mijn overleden man, en ik gingen vroeger naar elke match van Antwerp. Ook op verplaatsing."

La Esterella

De passie voor haar club straalt van haar af. "Iedereen kende mij. Toen ik in het ziekenhuis belandde, kreeg ik bezoek van Antwerp- spelers. Lehnhoff kwam ook geregeld hier over de vloer. We waren bevriend. Ik heb hem zelf ooit eens bezocht in Duitsland. Dat waren schone tijden. En ik ben er zeker van dat die terugkomen. Want volgend seizoen spelen we weer in eerste."

Maria laveert tussen het porselein van de woonkamer richting de logeerkamer. Het eenpersoonsbed staat er eenzaam bij. Maria opent de rolluiken en wijst naar het stadion en het deel van het grasveld dat tussen de twee tribunes zichtbaar is. "Op dit balkon kijk ik nu naar elke match. En geloof me, als ze een goal maken, kan ik lelijk doen. Dan horen ze me waarschijnlijk roepen en tieren tot op het veld." Maria bulderlacht à la La Esterella. Dromerig staart ze naar de middenstip. In alle stilte bezingt ze wellicht ook haar hoogstpersoonlijke Lieve Vrouwe Toren, het Bosuilstadion.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234