Dinsdag 22/06/2021

Blog

De schok die je ervaart als je collega positief test voor ebola is moeilijk te beschrijven

null Beeld AFP
Beeld AFP

Veerle Hermans werkt al zeven maanden als epidemioloog in Sierra Leone. Ze kwam voor Artsen zonder Grenzen terecht in een ziekenhuis in Bo District, waar ze een jaar lang de activiteiten zou opvolgen en epidemiologische gegevens zou verzamelen. Maar toen brak ebola uit... In deze blog deelt Veerle haar ervaringen en schetst ze de harde realiteit zoals ze die dagelijks ziet.

De traditie heerst in Bo dat iedereen die terug naar huis vertrekt na zijn missie mijmert over de beste en de moeilijkste momenten in die periode. Ik kan onmiddellijk vertellen dat er een correlatie is tussen de dagelijkse fietstochten naar het ziekenhuis en mijn mentale gezondheid. Op de markt vond ik een tweedehands TREK mountainbike (waarschijnlijk uit België), die mij dagelijks 10 kilometer over en weer voert... 'Bravo 02 - leaving Bravo base for GRC - one Ecko on board'. Een geweldige manier om je hoofd leeg te maken, intussen de putten te ontwijken en enthousiast te blijven wuiven naar de kinderen die het maar al te grappig vinden een 'pumwi' op de fiets te zien.

In het regenseizoen moest ik hem jammer genoeg op stal zetten, maar twee weken geleden durfde ik voor het eerst weer uitrijden. Het resultaat: ik raakte tot de knieën volledig geblokkeerd in een mix van drijfzand en modder. Twee vriendelijke mannen uit het dorp hebben mij en Bravo 02 er met een grote grijns uit kunnen trekken. Ondertussen denk je: "Het feit dat ze je eruit kunnen trekken, zal wel willen zeggen dat ze geen ebola hebben."

null Beeld Veerle Hermans
Beeld Veerle Hermans

Het fietsen kwam juist op tijd, want de voorbije twee weken waren de zwaarste die we hier meemaakten. De schok die je ervaart als je verneemt dat een van je collega's positief test voor ebola is moeilijk te beschrijven. Je probeert je de angst in te beelden die ze moet ervaren. Maar hoe altruïstisch je ook wil zijn: daarnaast denk je ook meteen aan het etentje dat je de dag ervoor samen had en of je die lepel nu al dan niet afgewassen had na gebruik door je collega. In het begin werden er nog grappen gemaakt over de 'no contact'-regel, maar als het zo dichtbij komt, is het wat je sterk houdt en waar je jezelf en anderen mee kan beschermen.

De dagen daarop zijn moeilijk te vatten. Nog drie keer staarde ik naar de namen van onze nationale staff die positief flikkerden tussen de laboresulaten van zo vele anderen op het scherm. Twee van hen zijn intussen overleden, de twee anderen vechten moedig om dit vreselijke virus te verslaan. Bij gebrek aan een religie om troost te zoeken en iemand die je een keertje mag vastpakken, put ik hoop uit de statistieken van het behandelingscentrum: het aantal gestorven patiënten is bijna gelijk aan het aantal dat genezen is verklaard.

De statistieken voorspellen jammer genoeg ook dat het aantal besmettingen maandelijks zal verdubbelen in Sierra Leone, en ook Bo blijft niet gespaard. Ik hoop dat de noodkreet voor meer hulp op het terrein is gehoord en we de handen in elkaar kunnen slaan (figuurlijk dan toch - no touch!) om dit virus eens en voor altijd West-Afrika buiten te bonjouren.

Een behandelingscentrum in opbouw in Bo. Beeld Veerle Hermans
Een behandelingscentrum in opbouw in Bo.Beeld Veerle Hermans

Artsen Zonder Grenzen vraagt financiële en morele steun aan Belgische bevolking

Artsen Zonder Grenzen (AZG) lanceert vandaag een campagne om aan de Belgische bevolking financiële en morele steun te vragen in haar strijd tegen ebola. "Na zeven maanden is er nood aan financiële hulp", klinkt het tijdens een persconferentie in het AZG-trainingscentrum in Brussel.

AZG heeft zes ebolacentra opgesteld in Guinee, Sierra Leone en Liberia en heeft 300 internationale en 3.000 lokale medewerkers ter plaatse. "Voor dit jaar zal ons budget voor ebola meer dan 45 miljoen euro bedragen. Ondanks alle oproepen de voorbije maanden, komt de internationale hulp nauwelijks op gang, en de evolutie van deze epidemie is onvoorspelbaar. Het wordt een gevecht van lange adem", aldus directeur operaties Brice de le Vigne.

Daarom lanceert AZG België een campagne met spotjes op radio en televisie en publiceert ze getuigenissen van medewerkers op haar website. "We hebben constant 300 internationale medewerkers op het terrein en die moeten om de vier weken vervangen worden omdat vermoeidheid fataal kan zijn", aldus voorzitter Meinie Nicolai. Ook het materiaal, zoals beschermende pakken, kost heel veel.

AZG vraagt daarnaast morele steun. "Onze teams werken in zeer zware omstandigheden. Ze zijn opgeleid om te genezen en het is zeer uitzonderlijk dat 60 procent van de patiënten sterft", aldus Nicolai. "De strijd tegen ebola is bovendien fysiek erg zwaar." Daarom vraagt de organisatie de bevolking om steunbetuigingen te sturen via Facebook of Twitter met de hashtags #StopEbola #MSFgoAZG. Giften voor het urgentiefonds van AZG kunnen gestort worden op BE73 0000 0000 6060.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234