Dinsdag 15/10/2019

De Rosse Reus wil dansen

Wat pikt u nog van Queens Of The Stone Age na al het muzikale bochtenwerk? Een poppy, dansbare plaat geproduceerd door Mark Ronson? Welaan, dan!

"You get right up and sit back down / a revolution is one spin around", zingt Joshua Homme in de vierkanten seksrock van 'Domesticated Animals' met een sneer en een snauw die alleen uit zijn verdorven brein kunnen komen. Dat belooft!

Queens Of The Stone Age klimmen met Villains uit het dal waarin voorganger ...Like Clockworklag te sudderen als een borrelende poel verse lava. Dat was Hommes comedown-plaat: het relaas van een tochtje door zijn persoonlijke hel, met een operatie die hem bijna het leven kostte en een motherfucker van een burnout.

Maar kijk, de Rosse Reus is terug en heeft zin om te dansen. Mark Ronson, de man die voor Amy Winehouse wonderen verrichte en ook de maker van de monsterhit 'Uptown Funk', mocht de boel produceren. Rare keuze? Ja, maar de mayonaise pákt.

Al werden we van de eerste twee luisterbeurten van Villainsniet meteen vrolijk. Sterker, we werden er bepaald sikkeneurig van. Waar zat die drastische stap voorwaarts of die stilistische bocht die je in het verleden bij elke nieuwe Queens-plaat voorgeschoteld kreeg? Waarom bleven deze songs niet meteen plakken en waar waren de aardedonkere woestijntinten?

Behagen

Wie de borelingen van zijn helden zelden kritiekloos tot zich neemt, zal even moeten doorbijten. Villains is niet het soort zompige, log voortploeterende grooveplaat die, pakweg, Lullabies to Paralyze en ...Like Clockworkwaren. Noch is het een onverschrokken staaltje blufpoker zoals Rated R ofEra Vulgaris.

Nee, Villainssluit compromissen, maar houdt de vingers achter de rug gekruist. De gitaarriffs doen massief aan maar stutten kwikzilveren poprefreintjes. Dan weer strijkt een liedje balsem over je gedeukte ziel om vervolgens benzine over je schedel te kieperen en een lucifer in je trommelvlies te pleuren.

Zeker, Homme wil bovenal behagen in deze songs. In de springerige single 'The Way You Used to Do' stopt Homme zijn demonen in een juwelenkistje, voor later, maar nu mogen ze even weg."My heart, a ding-a-ling / A puppet on a string / C'est la vie / So lay your hands across my beating heart, love",klinkt het. Dat is onnozel, sinister en schattig tegelijk en meteen tekenend voor heel deze plaat.

Ook op 'Feet Don't Fail Me Now' mag worden gedanst. Nu ja, het lijkt wel alsof Homme er in een foute vrijgezellenbar onder een discobol staat te heupwiegen met in de ene hand een pintje en in het andere een shotgun.'Head Like a Haunted House' zoekt dan weer heibel in diezelfde schimmige keet.

Het QOTSA van na de burn-out plakt pas écht aan je ribben wanneer de band zijn eigen verleden herinterpreteert. Zoals in het voortreffelijke 'The Evil Has Landed'. Strakke groove, Hommes plagerige falsetje, een gitaarsolo met de paniek van een gillende keukenmeid, bronzen zangharmonieën, een opbouw van woestijnbodem tot aan de Sojoez MS. De song eindigt als stampende punkrock. "Rrrrrriiiaaaaahhh!", gilt Homme ten slotte en pleurt nog één van zijn klagerige, jankende gitaarmotiefjes de nacht in. Prrrrrachtig.

Vals niemendalletje

'Fortress' is een van die introspectieve treursongs over op je bek gaan en weer rechtkrabbelen. "Every fortress falls / It is not the end / It ain't if you fall / But how you rise that says / Who you really are / So get up and come through / If ever your fortress caves / You're always safe." Yep, een popsong met een gouden refrein, zoals Homme er van ons nog mag schrijven.

We zijn evenmin vies van 'Un-reborn Again', waarin het huwelijk van gitaren en vuistdikke synthpartijen een kosmische gitaarpopsong dient. Of van 'Hideaway', een liedje dat bij de eerste beluisteringen een niemendalletje lijkt maar dat gaandeweg dieper wegzinkt in het plekje in je hart waar weemoed het hardst aankomt. We kunnen niet wáchten om met deze songs 's nachts over een onverlichte E40 te scheuren.

Mark Ronson kapselt al dat lekkers in met de retroklanken van T.Rex, Cream en - even de natte vinger in de wind houden - The Kinks. Slim, efficiënt, complexloos. Wat een held.

Dus kijk eens, een nieuwe Queens Of The Stone Age. Wees er in eerste instantie niet te streng voor. Laat hem groeien en bloeien tot hij vleugels krijgt.

Queens Of The Stone Age speelt op 27/8 een showcase voor Studio Brussel in Fort 2, Wommelgem. Op 16/11 staan ze in het Sportpaleis, Antwerpen, livenation.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234