Vrijdag 27/01/2023

De rijdende catalogus van Aprilia

Aprilia is voelbaar aanwezig op de Belgische motormarkt. Het bewijs daarvan is een toptiennotering bij de best verkopende motormerken in ons land. Het gamma wordt alsmaar breder en daar heeft de consument wel oren naar.

Van onze medewerker

Louis Weenen

Het Italiaanse Aprilia was lang bekend als producent van bromfietsen en scooters. Daarna volgden de sportieve motorfietsen na klinkende prestaties in de snelle racerij. In de jaren negentig reeg Aprilia in de Superbike de wereldtitels aan elkaar. Met de komst van de Capo Nord en de Futura in 2001 en de reuzenscooter Atlantic sinds dit jaar, is er voor ieder wat wils.

Met de belangrijkste Aprilia-modellen reden we vanuit Nijvel naar het Franse Le Touquet en terug. Tijdens die twee dagen legden we meer dan 600 kilometer af op vaak kronkelende secundaire wegen. Een ideale manier om beter kennis te maken met de tweewielers van het merk. Onze indrukken model per model op een rijtje.

Nog niet lang geleden getest in deze rubriek. De 'gevleugelde' van Aprilia sleurt zijn verleden mee als inspiratiebron voor de 650 cc'ers van BMW: de Funduro, Strada, GS 650 en Scarver. Maar zelf evolueerde deze eencilinder ook. Vooral sinds hij met een injectie werd uitgerust, ontpopt hij zich tot een moderne, gebruiksvriendelijke trail. Op weg naar Frans-Vlaanderen en op Franse bodem bewees hij zijn wegvastheid op kronkelende wegjes. Dit is een motor voor de gevarieerde maar niet te lange dagtrips. Het optrekken vanuit de lage toeren ligt hem wel en zijn voorbeeldige wendbaarheid is een stevige troefkaart.

Bovendien is hij mooi afgewerkt. Alleen de bescherming tegen regen en wind laat het afweten. Gelukkig bleef het wegdek droog tijdens onze test en lag de wind aan de ketting. Wie de Pegaso vaker mee op reis wil nemen, kan hem uitrusten met een tanktas, zijkoffers of een topkoffer. Prijs: 6.600 euro.

Aan scooterervaring ontbreekt het Aprilia niet. De Atlantic is evenwel de eerste reuzenscooter van het merk. Het treedt daarmee toe tot het selecte clubje, waarvan ook Piaggio, Honda, Yamaha en Suzuki deel uitmaken.

De Atlantic ziet er met 193 kilogram best stevig uit maar laat zich toch licht sturen. Alleen de vering kan beter. Die zorgt ook voor een niet zo behoorlijke wegligging. De oplossing: niet te snel de bocht ingaan, noch te snel uitkomen.

Comfortabel is deze Atlantic anders wel. Het zadel is zeer zacht en goed afgelijnd en we hebben het vermoeden dat ook de passagier blij is met zijn zitje, dat afgezoomd werd met een steun in de rug. De viertaktmotor maakt zoals alle grote Aprilia's gebruik van een injectie. Hij wordt bijgestaan door een leuke automaat en trekt voldoende snel op. De 120 kilometer per uur aanhouden is geen enkel probleem. Hij kan zelfs nog een beetje sneller, zonder gevaarlijk te worden. De drie remschijven die gebruikmaken van het integrale remsysteem, doen voortreffelijk hun werk. Zelden een scooter meegemaakt die zo keurig remt. Het windscherm is riant en voor het overige zit men netjes afgeschermd voor de elementen. Plaats zat daarenboven. Onder het zadel kan men de helm en flink wat bagage kwijt en ook vooraan is er extra opbergruimte.

Nog niet gezien bij de andere scooters is de boordcomputer met heel wat functies. Alleen het op nul zetten van de gegevens is een omslachtige bezigheid. Een scooter die een detailtest in de loop van het jaar meer dan waard is. Met een prijskaartje van 7.199 euro aan het stuur kan hij zich meten met de concurrentie.

De weguitvoering van de nog sportievere RSV Mille R. Hem kregen we de tweede dag voorgeschoteld. Hij bracht ons van Le Touquet naar het prachtige Cap Blanc Nez, waar het kanaal tussen Frankrijk en Groot-Brittannië het smalst is. Een kronkelende reisweg ook en met de Mille betekent dat werken. De geboden rijzit is die van het circuit, waar de lange bochten de korte afwisselen. In de kleine dorpjes was het moeilijk om op een ontspannen manier het overzicht te houden. In de korte bochten was het weer niet gemakkelijk sturen, ook al is de wegligging bijna perfect. De sportieve harde vering is natuurlijk niet comfortabel; je snakt naar autosnelwegen met lange bochten en een uitstekend wegdek.

De viercilinder moet je nooit pramen om flitsende prestaties neer te zetten. Een racer in hart en nieren, die je echt gelukkig maakt met een voormiddag Zolder. Daar pas kan hij zijn duivels echt ontbinden. In het gewone verkeer moet je hem te vaak intomen. Wie kleiner is, zal ook beter zijn draai vinden op de Mille. De passagier krijgt nooit een ontspannen ritje voorgeschoteld.

De 1000, goed voor 130 pk, beschermt anderzijds uitstekend en is als echte sporter meer dan behoorlijk uitgerust. De echte liefhebber zal dan ook bereid zijn om voor dit stukje hightech met de glimlach 13.000 euro neer te tellen.

We zijn inmiddels al meer gewend geraakt aan de gedurfde vormgeving van deze sportieve toermotor. Hij ziet er bijna net zo uit als vorig jaar, alleen beschikt hij over twee grotere luchtuitlaten. Daardoor heeft men het tijdens de zomer niet te warm in de kuip. Proefondervindelijk konden we dat niet vaststellen. De regen was vanaf het Kanaal Frankrijk ingetrokken en meteen konden we het windscherm en de kuip testen in slechte weersomstandigheden. Al snel konden we "flink" op het testrapport noteren.

Deze Futura is duidelijk een stuk veelzijdiger dan de Mille. Nochtans maakt hij gebruik van dezelfde motor, maar die is hier al tevreden met een maximumvermogen van 113 pk (in zijn krachtigste versie). Het koppel feest leuk mee en dat ondervinden we in de bochten. Er moet echt weinig geschakeld worden. De Futura voelt comfortabel aan en is uitstekend uitgerust. Overal voelt hij zich thuis. Remmen doet hij als de beste en zijn vering is het gevolg van een uitstekend compromis. Dat men hem kan uitrusten met extra koffers bevestigt zijn reisaspiraties.

De Futura is een originele maar toch ook geen bepaald goedkope motor. Hij kost 11.700 euro. Wel een smak minder dan de sportieve Mille.

Hij kreeg de eer ons opnieuw naar België te brengen. Eerst nog via kleine wegjes met veel bochten, vervolgens via de autosnelweg. Een gevarieerd menu, voldoende om ons nog maar eens te overtuigen van zijn eigenschappen.

Hij staat behoorlijk hoog op de wielen en daardoor kan hij niet door alle motards gereden worden. Men is het best toch een beetje groter dan 1 meter 70. Met een lekker gelegen zwaartepunt neemt hij met plezier allerlei soorten bochten. De rijpositie is zeer ontspannen en ook het windscherm houdt netjes regen en wind op een afstand. Zijn wendbaarheid kan niemand onverschillig laten en dat geldt ook voor de uitstekende vering. Hij lijkt ons alleen een beetje te veel te verbruiken wanneer het snel gaat. Een stevig koppel draagt bij tot veel rijplezier en de 98 pk krachtige motor zorgt ervoor dat het rijden op de autosnelweg zeer goed meevalt.

De Capo Nord schuwt nooit het ernstige reiswerk en kan ook met zijkoffers worden uitgerust. Hij is een perfecte opvolger voor de Pegaso, die op zijn beurt beter geschikt is voor beginnende motorrijders. De in V 60 geplaatste twin van de EVT 1000 is bijzonder soepel en maakt gebruik van een precieze versnellingsbak met zes versnellingen. Over het geboden comfort kan men best tevreden zijn en ook de uitrusting kan niemand ontgoochelen. De Capo Nord is bovendien een veilige motor met uitstekende remmen. De 11.700 euro die hij kost, is hij volgens ons dan ook echt waard.

De reisgrage motorrijder vindt zeker zijn gading in het Aprilia-gamma

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234