Zaterdag 27/02/2021

De prettigste ziekte

traks is het Kerstmis.

Ik moet zeggen dat ik er echt naar uitkijk, na al die zomerse rampspoed.

Na Kerstmis komt namelijk Nieuwjaar - ik vertel u geen geheimen - en dan wordt het weer snel januari van 2012. Dan zal in de KVS van Brussel de première plaatsvinden van een nieuw toneelstuk van David Van Reybrouck waarnaar ik nog meer uitkijk dan naar Kerstmis.

In de handige pocket die het komende KVS- seizoen aankondigt lees ik dat het stuk In de maïs zal gaan heten. En dat het zal gaan over "de jeugd van tegenwoordig".

En hoe zij hun tentjes opstellen op de camping van een groot muziekfestival. En hoe er geen betere plek op aarde is om gulzig te genieten van de zomer, de liefde, drank en muziek. Maar er staat ook nog dat er "onder het rimpelloze amusement akelige dingen schuilen", zoals daar zijn diepe "wanhoop en eenzaamheid".

Van Reybrouck zegt in die brochure ook dat hij zich afvraagt wat de achterkant is van al die festivalkoorts, die hij "de prettigste ziekte van Vlaanderen" noemt.

En dat ze hem doet denken aan de sfeer in de stukken van Tsjechov : "Jonge mensen die in de zomer naar het platteland trekken. Waar onder de gezelligheid ook altijd de eenzaamheid zit."

En toen was er Pukkelpop.

Benauwend hoe dicht fictie en realiteit soms in elkaars buurt kunnen komen. Hoe begrippen als 'wanhoop' en 'eenzaamheid' ingrediënten kunnen worden van zoiets onschuldigs als 'zomerpret', zeker als daar ook nog een ander onleuk begrip als 'dood' bij komt, daar in de maïs.

Wat er gebeurd is op Pukkelpop heeft me werkelijk zeer droevig en boos gestemd. Droevig, vanwege die jonge mensen die, omdat een ontwortelde boom of een omgevallen paal stomweg op hun mooie hoofden terechtkwam, plotseling een punt moesten zetten achter hun al te korte levens.

Droevig, omdat ook ik net zoals bijna iedereen enkele kinderen kende die daar aan het einde van die rottige zomer toch enkele dagen geluk tegemoet gingen.

Om er hun oren te spoelen met al die geweldige muziek die helemaal van hen was.

En die normaal niemand hen kon afpakken behalve dan dat wrede dier dat God heet. Droevig ook omdat een mooi woord als 'ambiance' daar in Kievit in minder dan twintig minuten helemaal verworden is tot 'ambulance'.

Maar ik was tegelijk vooral boos op al dat internetcrapuul dat nog voor de eerste dode geborgen was al luid en vulgair stond te roepen dat de organisatoren van Pukkelpop steken hadden laten vallen en zakkenvullers waren en wanneer ze nu a.u.b. hun ticket terugbetaald zouden krijgen, alsook hun nieuwe Nike-schoenen.

Boos ook op de NOS-reporter die zijn kritische commentaar op een natuurramp dacht te moeten besluiten met de vicieuze woorden: "Tja, het blijven Belgen."

Niets anders dan ordinair racisme was dat en voer voor een of ander Tribunaal in Den Haag.

Overigens had ik wel graag geweten wat bijvoorbeeld Herman Schueremans, parttime politicus en vooral de Uitvinder Aller Festivals, eigenlijk dacht van alles wat er op en om en rond Pukkelpop gebeurd is. Net zoals ik best ook wel eens een paar interessante mensen aan tafel had willen zien zitten bij een zomereditie van Phara, om te horen hoe volgens hen de slachting van Oslo, de dood van Amy Wine-house, de afloop van de zaak Strauss-Kahn, de hongersnood in de Hoorn van Afrika en de street fightin' men in Londen in dit gekwetste land gepercipieerd werden.

Of waarom de net overleden Amerikaanse songwriter Jerry Leiber alleen al op basis van zijn tekst voor 'Yakety Yak' van de Coasters een groot dichter mag worden genoemd.

Maar omdat onze omroepen om een of andere reden vinden dat er in de zomer nauwelijks duiding nodig is, hebben u en ik die ongetwijfeld boeiende maar nooit gevoerde gesprekken moeten missen.

Ik zou er liever naar hebben gekeken dan naar die verschrikkelijke reclamespot voor Studio Brussel, waarin twee middelmatige acteurs zich de hele zomer lang vergrepen aan een buitenmaatse curryworst. Of aan die van Spa Reine, waar dat mooie liedje van Amatorski tenminste driemaal daags ritueel geslacht werd.

Gelukkig was er Jan Hautekiet nog, met zijn Touché op Radio 1.

Een schier eindeloos lange reeks topinterviews, zowel in de breedte als in de diepte, die dag na dag bewezen wat een topmedium radio toch kan zijn wanneer het zijn luisteraars niet onderschat en de juiste mannen op de juiste plaatsen neerzet.

En ik heb nog mooie dingen mogen meemaken, in juli en augustus.

In Oostende nog wel.

De aanblik van de collectie zomerjurken van Anna Luyten bijvoorbeeld, en de hele persoonlijkheid van diezelfde Anna, die ik niet kende maar voor wie ik wel drie schietgebeden opgezegd heb, toen ze daar in Egypte op dat plein kampeerde, vorige lente.

Ik ben op de zeedijk ambtshalve ook nog Jos Geysels tegengekomen, een man die al jaren in mijn top drie van politici staat, samen met Olaf Palme en Karel Van Miert.

En iemand die het bovendien roerend met mij eens was over het feit dat 'And It Stoned Me' van Van Morrison een van de mooiste liedjes is die het mensdom ooit heeft voortgebracht.

Verder kijk ik benieuwd uit naar de nieuwe Eén-reeks Het goddelijke monster. Omdat ik veel sympathie en respect voel voor de regisseur, Hans Herbots, voor actrice Joke Devynck,voor scenarist Rik D'Hiet en voor de schrijver Tom Lanoye.

Daarom vond ik het dubbel jammer dat de heer Lanoye mijn geliefde Canvas in deze krant "een highbrowreservaat" noemde. Wellicht was dat niet echt kwaadwillig bedoeld en haalde de kruidenier het hier gewoon even van de kunstenaar.

Maar bij een schrijver van het niveau van Lanoye mag je toch hopen dat hij weet wat het soortelijk gewicht van een woord is.

In dat opzicht is een omschrijving als 'highbrowreservaat' van precies hetzelfde pornografische gehalte als het in de barbarie tegenwoordig zo graag gebruikte begrip 'linkse hobby'.

Jammer.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234