Dinsdag 09/08/2022

Column

De pop-up column: er moet en zal overal gepopt worden

Guido Everaert. Beeld Karin De Bruyn
Guido Everaert.Beeld Karin De Bruyn

Guido Everaert is blogger, columnist en consultant.

Opinie

Niet dat ik er wakker van lig, maar is er eigenlijk nog iets waar geen pop-up versie van bestaat? De pop-up store, het pop-up café, pop-up defilés, pop-up cocktailbars, de pop-up zus en de pop-up zo. Nog even en we hebben krijgen pop-up verzorgingstehuizen, de doelgroep veroudert immers mee. Pop-up politie hebben we al, met een sexy naam zelfs ... de wodca-acties. En natuurlijk kon het restaurant niet achter blijven.

De chefs zijn immers de nieuwe popsterren, dus moet en zal er gepopt worden.

Slimme mercantiele geesten krijgen dat voor elkaar. En dan krijg je bijvoorbeeld een Wout-Bru-seriewerk-toestand in het Antwerpse, eten in heel veel kleine potjes, maar wel een machtig decor. Veel betalen voor onberispelijk edoch fantasieloos voedsel, aan de band geprepareerd, voor de "happy few en trendy peoples" die er op tijd bij waren om een plaatsje te bemachtigen, want pop-up is hot en dus schaars.

Nog slimmere retailketens slaan er vervolgens een slaatje uit om aan te tonen dat hun etenswaren best de toets van de culinaire elite kan doorstaan. U hebt allicht wel gehoord van de stunt die Lidl op dat vlak uithaalde door zijn pop-up restaurant Dill te openen, en effectief te bemannen met een Engelse sterrenchef, die daar leuke dingen mee deed. De foodies "were not amused" toen ze het door kregen. Ik vond het wel wat hebben.

En nu is er dus het tv-programma, 'Mijn pop-up restaurant'. Met de helaas bijna niet meer weg te denken Sergio. Ik mag die mens wel, zijn oprechte passie voor eten, en het bereiden ervan, maar ik vraag me af of het niet een beetje een brug te ver is. Natuurlijk zal hij oprecht goed avies geven, en kent hij zijn métier. Maar hij weet als geen ander dat goede restaurants gebaseerd zijn op traditie, op hard werk en op de ontikkeling van een begrip zoals gastvrijheid. Waarmee ik zeker niet wil gezegd hebben dat het de deelnemers aan métier zou ontbreken, ik heb daar geen zicht op.

Het pop-up restaurant dus. Mocht ik een cynicus zijn, ik zou verwijzen naar het spoor van eclatante successen die de vorige winnaars, laureaten van 'Mijn Restaurant', achter zich hebben gelaten. Was dat niet genoeg pop-up naar de smaak van de programmamakers? Of moet het epitheton 'pop-up', nieuw leven blazen in een formule die misschien zijn beste tijd gehad heeft?

Worden we niet stilaan moe van al die kokerijprogramma's en de leegheid die het begint uit te stralen? Of is dat waar het om gaat ... leegheid? En design, die extra dimensie waar we onze hoop op vestigen. Een schoon bord eten, zou de bomma zeggen, daar moet het over gaan.

In elke grootstad zijn er continu ettelijke pop-up restaurants te bezoeken, en je moet er zelfs snel bij zijn. Het gaat over zaken die ingericht werden met veel durf en smaak, en een eigenzinnige kijk op bistronomie, en gastro-culinaire experimenten, of fusion. New mongolian cuisine meets ancient Welsh cooking. Die stijl. En het resultaat is dat ze na een jaartje alweer weg zijn, wegens net niet genoeg aandacht voor dat ene ding waarvoor sommige mensen nog op restaurant gaan. Lekker eten en onberispelijke bediening, zodat je een fijn gesprek kan voeren. Meer niet. Laat het daar dan ook over gaan.

Vijf koppels, één winnaar ... en hoeveel verliezers?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234